Unforgiven (1992)

Als je de eindscène niet haalt, mis je gewoon de essentie van de film en kan je bijgevolg geen objectief (in de mate waarin dat al mogelijk is) oordeel geven.

Dat dacht ik ook

Kijk hem eerst inderdaad maar eens af, ik denk dat dat de zaak voor je gaat veranderen.

En dan nog als recensie markeren ook

En als reactie op mijn eerdere commentaar, deze film moet je, net als ik heb gedaan, zien op blu-ray... Onvergetelijk wordt ie dan !!

Volgens mij geeft deze film de ontwikkelingen in het westen wel zo ongeveer weer zoals ze zijn gegaan....

Geweldige film met een uitstekende cast!
Een film met een goed verhaal, een film die je keer op keer kan blijven zien zonder dat hij gaat vervelen. Hackman vond ik ook ijzersterk spelen, wat een geweldige acteur!

Oersterke Western, met een uitstekend uitgevoerd verhaal. Visueel is er ook niks te klagen. Het camerawerk is van behoorlijk niveau. De schitterende omgevingen zijn dan ook sfeervol in beeld gebracht. Verder is er ook een topcast aanwezig met Eastwood, Freeman en Hackman. Die stuk voor stuk, zeer overtuigend hun rol invullen. 4,5 Ster.

Sinds kort de bluray in huis, dus een goede reden voor herziening. Het spatzuivere en heldere beeld maakt Unforgiven nog mooier. Deze film blijft goed en is elke keer weer het kijken waard. Eastwood heeft de kwaliteit films zoals deze te maken, films die niet vervelen, ook niet na meerdere kijkbeurten. Ik hou ervan!!!

Waarschijnlijk de beste showdown die ik ooit op scherm heb gezien. En waarschijnlijk een van de beste westerns ooit. 4,5* voor een must-see voor elke westernfan

Op Once Upon A Time In The West na. Betere showdown is er nooit gemaakt. Bronson vs Fonda. Dit was een absolute topper van een western, maar je hebt altijd baas boven baas.

Schitterende heruitvinding van het genre dat Clint een ster maakte. Mag gerust aansluiten bij het lijstje revisionistische meesterwerken waar ook The Wild Bunch, High Noon, The Searchers en McCabe & Mrs. Miller toe behoren. Alleen is Unforgiven misschien zelfs nog meer een demythologisering van het westen en sluit de film thematisch het best aan bij The Man Who Shot Liberty Valance.

Het ontkrachten van de mythe zit 'm allereerst in de onconventionele audiovisuele vormgeving: opzwepende Morricone deuntjes zijn uit den boze en de score is juist eerder sober / minimalistisch. Ook de look van de film is buitengewoon sober en kil.

Bovendien wordt het fenomeen van de revolverheld kritisch bekeken: William Munny is helemaal niet zo eervol (doodde vrouwen en kinderen) of respectabel (raakt met moeite op z’n paard) als je zou vermoeden en men kan zich zelfs kunnen afvragen met welke reden hij zijn laatste klus aanneemt: is het uit idealisme of is de man het gewoonweg kotsbeu om constant tussen de varkens te ploeteren?

Verder is de film ontnuchterend over geweld: zowel de fysieke als psychologische gevolgen worden op een reële wijze behandeld. Zo is Munny dagenlang gewond van een pak rammel en blijkt het afrekenen met de vrouwenmishandelaars geenszins glorieus, maar eerder wrang aan te voelen.

Tenslotte was ik erg onder de indruk van de acteerprestaties. Ook al kan je absoluut van typecasting spreken (norse held Eastwood, rustige Freeman, gemene antagonist Hackman) weten de drie grootheden met onderkoeld acteerwerk het karikaturale te vermijden.

Mee eens
Alleen vond ik de film niet zo geweldig, de laatste 10 min waren van hoog niveau
., na de regen inval komt ook de sound er passent bij, en dat red in mijn optie de hele film