Het Diner (2013)

Ik las het boek een tijdje terug. Vond het wel aardig, maar was er niet echt van onder de indruk. Ik vind het internationale succes van het boek nogal verrassend eigenlijk. Maar ik was wel benieuwd naar de film. En ook die is wel aardig, zonder dat ik echt onder de indruk ben.

Komt door de nogal hevig gebruikte voice over nooit helemaal los van het boek. En slaagt er eigenlijk maar zelden in de innerlijke monoloog echt in beelden te vangen. Het wordt steeds uitgesproken. Het is ook niet meteen een sfeerversterkend stijlmiddel hier. Ik had het juist knap gevonden als de film meer zonder voice over had gekund.

Verder wel: Vier goede en goed gecaste acteurs. De passende glossy look van de film.

Grappig is al die kritiek op het einde, want als ik de film in iets nou echt beter vond als het boek is het wel in het einde. In het boek wordt wel heel geforceerd naar verklaringen gezocht (en een vergezochte gevonden en vrij duidelijk maakt wat er gebeurt is. Dat komt omdat de focus van de film heel duidelijk ligt op alles doen om je comfortabele leven te behouden, elke rimpeling wegpoetsen, hoe erg die rimpeling ook is. Aan het lekker thrillerachtige einde van de film wordt langzaam voor Derwig heel duidelijk dat zijn zoon en vrouw nog ver over hem heen gaan in wat ze bereid zijn daarvoor te zoen en dan valt alsnog die gezochte zekerheid bijna weg. De eerste vijf kwartier van de film werken beter als boek, maar dat einde maakt veel goed.

Al met al, 3.0*

helemaal niks aan!!!!

Geen verhaal, geen spanning en geen einde....

zonde van mn tijd

0,5*

Wat een geweldige film! Misschien komt het omdat ik helemaal zonder voorkennis ben gaan kijken! Goede opbouw, mooie dialogen en geniaal acteerwerk!

Vreselijk zonde dat het einde zo abrupt is. Je hoorde de hele zaal verbaasd en ontevreden reageren Het laat de uiteindelijke keuzes en gevolgen een beetje over aan het publiek, al zijn er wel volop aanwijzingen om alles aan elkaar te plakken. (en googlen naar het einde in het boek was ook genoeg!)

Gouden Film voor Het Diner; al meer dan 100.000 bezoekers hebben de film in de bioscoop gezien.

Ik ben geen lezer en dit boek heb ik ook niet gelezen .

Ik ging gisteren geheel blanco naar deze film.

Ik vond het wat tegen vallen allemaal .

Zoals al eerder geschreven heeft de film een open einde.

Saaie verfilming van de immens populaire roman van Herman Koch, wat overigens een overgewaardeerd werk is. Toch leest het boek als een filmscript, het is daarom verbijsterend dat het dit heeft opgeleverd.

Alleen het karakter van Thekla Reuten komt goed uit de verf. De beweegredenen van de 3 overige volwassenen komen maar mondjesmaat te pas, en worden zelfs amper genoemd of kenbaar gemaakt, zodat het giswerk zal zijn voor de filmbezoeker die het boek niet heeft gelezen.

De locatie van het restaurant (wat een grote rol speelt in het boek) wordt ook hier niets mee gedaan en met het excessieve geweld al he-le-maal niks. Zo wordt het aldus een ultrabrave film, die niet uit de verf komt. De Amerikaanse remake (door Cate Blanchett) zal waarschijnlijk nog braver zijn?

Jammer. Gelukkig is Derwig wel op dreef met zijn cynische opmerkingen en monologen, die zelfs verder gaan dan in het boek. Wellicht de enige reden om de film toch niet als een algehele flop te zien.

Oh ja, het einde...ik kan er wel mee leven, maar zelfs dit is enigszins in strijd met het boek. Lezers van het boek zullen het wel begrijpen, maar voor cinefiele begrippen voelt dit meer als een arthousigere aanpak die compleet tegenover gesteld staat met de rest van de film: een publieksfilm voor het plebs.

Ik heb een beetje een gemengd gevoel over gehouden aan deze film.. Enerzijds raakte de film me wel, het is nu niet bepaald een standaard film zoals je die vaak ziet in de Nederlandse filmindustrie..de manier waarop de situaties gefilmd worden, de impact van de gebeurtenissen, ja die zijn wel indrukwekkend.. Aardig zijn ook zeker de cynisch-komische opmerkingen van Paul ( Jacob Derwig ), en dan zeker naar die ober toe. En natuurlijk is het de bedoeling dat je door deze film aan het denken wordt gezet: het gedrag van de zoon is ronduit psychopatisch maar in hoeverre is zijn gedrag, en het daaruit voortvloeiende vergoelijkende gedrag van mams, een gevolg van het gedrag van zijn vader, zoals uit flashbacks bljkt? En tja, boontje komt om z'n loontje, de vader krijgt zijn eigen voorbeeldgedrag dubbel zo hard terug. Maar ik had wel medelijden met de vader inmiddels en de zoon vond ik wel zo'n klotejong, die moeder wel zo'n geschift wijf, dat ik echt gehoopt had dat ze op het einde wel hun trekken thuis zouden krijgen... Helaas.. Dat zal ook niet de bedoeling zijn geweest, maar ik had het wel leuk gevonden en nu had ik toch een beetje een onvervuld gevoel aan het einde.

Bittere afdronk

Het diner begint als een hele luchtige film die je geboeid weet te houden omdat er een duidelijke aanwezige spanning heerst tussen de twee echtparen die hebben afgesproken om een avond uit eten te gaan in een luxe restaurant. Ik had nog weinig over deze titel gehoord en hierdoor had ik aanvankelijk ook geen idee wat er nu tussen de personages speelde, behalve dan dat het iets met de eigen kinderen te maken had. Dit komt door de vele mogelijkheden die het verhaal in zijn eerste helft creëert, en informatie die maar mondjesmaat aan de kijker wordt opgediend. Het beste en leukste is dus ook om hier zo onbevangen mogelijk in te stappen.

Onder begeleiding van het personage van Jacob Derwig werd ik als kijker behoorlijk in het verhaal opgenomen die zijn cynische, spottende en schaamteloze gedachtegangen maar al te graag met de kijker deelt. Met name in de eerste helft levert dit meer dan eens hilarische momenten op en heb ik dan ook hartelijk om de beste man moeten lachen. Of dit helemaal de bedoeling van de film was weet ik niet, maar deze opmerkingen waren voor mij beslist het hoogtepunt van de film.

Voor de rest vond ik het namelijk allemaal maar wat tegenvallen. Als eenmaal duidelijk is wat de olifant in de kamer nu precies is valt de spanning al snel weg en is de plot (hoewel tragisch) simpelweg te mager om de resterende speelduur boeiend genoeg te blijven. Er wordt vanaf dit punt ook nergens naar een climax toegewerkt waardoor ik maar een beetje zat te wachten tot het afgelopen was. Verveling sloeg op dit punt ook toe, mede doordat de scherpzinnigheid van Jacob Derwig tezamen met het verhaal ten onder leek te gaan. Het overige gebakkelei tussen de personages voelt op dit punt ook alleen maar puur aan om speeltijd te vullen. Het diner begint best boeiend, maar blijkt uiteindelijk niet boeiend genoeg.

2,5*

Gisteren deze film gezien. Onvoorbereid, want ik was niet bekend met het boek. En misschien was dat maar beter ook, want ik vond het einde prima eigenlijk. Mijn interpretatie is dat hij weer het onderspit delft, hij is gewoon niet sterk genoeg om echt de actie te ondernemen die de situatie toekomt: zijn zoon en vrouw aangeven bij de politie.. Ook geheel in lijn met de symboliek van de kreeft: Hij kan erg venijnig zijn als je hem zijn gang laat gaan, maar als het erop aan komt heeft hij niets te vertellen en gaat hij gewoon de pan in. Geen idee of dat ook is wat er in het boek bedoeld wordt, maar dat vind ik eigenlijk niet zo relevant.

Al met al vond ik het wel een amusante film, maar de voice-over kwam op mij wat onnatuurlijk over en iets te uitleggerig. Het zou mooi geweest als dat er iets meer denkruimte overbleef voor de kijker. Vond het nu iets te uitkauwerig. Maar goed, wellicht moet ik dat maar voor lief nemen bij een Eyeworks-productie. Verder vroeg ik me af waarom een stel als Derwig en Reuten, met allebei hun krankzinnige karakters, uberhaupt bij elkaar zou zijn gekomen.

Als enige in Nederland heb ik niet het boek gelezen.

Dus ik ging open minded naar de film. Ik was aangenaam verrast. Goed verhaal. Wat zou jij doen als het jouw kind was? Moederliefde, dilemma's, intermenselijke verhoudingen op de spits gedreven, het zit er allemaal in.

Goede verhaal met actuele thema's + briljante Derwig en Reuten. Wat ik heel sterk vond is dat uiteindelijk blijkt dat niet Derwig, maar Reuten de gestoorde is.

Blanco de film ingegaan, zonder het boek gelezen te hebben.

Ik moet zetten dat ik aangenaam verrast ben!

Het acteerwerk is zeer sterk, de dialogen en voice-over (waarschijnlijk letterlijk uit het boek overgenomen) zijn boeiend en poëtisch van karakter en het filmwerk is ook in orde!

Alleen het open einde doet de film absoluut geen eer aan. Ik ben uberhaupt niet zo'n voorstander van open eindes, maar zeker in deze film is er nog té veel onduidelijk... Het maakt ook dat de film eigenlijk te kort is, er mocht nog best een half uur aan vastgeplakt worden!

3,5 *

Het Diner is een originele thriller met een complex plot en een krachtig thema. Het voelt daadwerkelijk aan als een roman die tot leven komt, wat de film ook zijn bijzondere stijl meegeeft. Jammer genoeg leidt de structuur van het verhaal daar zo nu en dan wel onder. De vele subplots met open eindes leiden tot een onbevredigend slot. Door de grote hoeveelheid monologen komt de nadruk teveel op Paul te liggen en te weinig op zijn tafelgenoten en hun conflict. Nogmaals: hoe ver zou jij gaan om je kinderen te beschermen? Ik zag hoe ver deze ouders gingen maar door hun gebrekkige ontwikkeling kreeg ik weinig begrip of sympathie voor hun keuzes. Daarmee bevestigd deze film mijn eerdere aanname: Vaders en VOORAL moeders zijn irrationeel!

Recensie: Het Diner (Sandro Algra.B) - Filmhoek.nl

Ik ben hier niet onderste boven van. Er moet een moordkwestie opgelost worden waardoor vier bekenden om de tafel gaan zitten. Ze nemen de keuzes door en gooien hun aarzelingen voor zich uit. De boel is verpakt met een hoop close-ups, islamitische muziek en felle lichten. Te geforceerd, té aanwezig. Ik vind ook dat de personages in Het Diner iets te emotioneel met elkaar omgaan; als ze gewoon even alles helder op een rijtje zetten en gewoon eerlijk zouden zijn hadden ze direct wat minder moeilijkheden. En wat was dat gedoe met die ober in het groene pak? Waarom gedroeg hij zich zo stom? Die zoon (Jonas Smulders) vond ik ook niet echt overtuigend. Tenslotte leverde die voice-over enorm veel irritatie in mijn hoofd.

De film is wel wat anders dan het boek maar ik vond de film wel goed als je het los ziet van het boek want het lijkt niet erg op elkaar. Mooi gebruik van kleuren en lichtjes en goed geacteerd. Je wordt echt meegenomen in het verhaal.

Begon nog al aardig maar einde was echt DRAMATISCH. Film wordt je in begin erg meegesleurd, Daarna doen ze ervoor mijn gevoel weinig mee.

Wat een saaie film zeg. En het einde........hopeloos. 1*

Ik heb het boek gelezen en vond het een vrij sterk boek,

Nu keek ik uit naar de film, en heb die niet vergeleken met het boek (ondanks ik natuurlijk wel de oveneenkomsten zag)

Maar de film is erg matig, als film komt het verhaal toch minder spannend en minder lekker eruit.

Het is maar veel gepraat en oewehoer zonder dat je echt de drama voelt of dat het spannend word.. Ook de acteerprestaties waren zeer matig, en het einde tja... Troep.....

2/

Het ging van irritant naar bloedirritant, vrijwel geheel te danken aan Jacob Derwig. Ik had altijd al een lichte afkeer van hem, iets dat ik waarschijnlijk overgehouden heb aan In Therapie, het is iets met zijn stem. In ieder geval begon het al verkeerd met hem in de hoofdrol, en dan heeft hij ook nog eens zo'n tergend irritante rol. Zijn teksten gaan nergens over - werken misschien in een boek, maar zeker niet in een film. Dat achterlijk gebazel van hem heel de tijd, om gek van te worden.

Daan Schuurmans viel me nogal mee. Hij vindt zichzelf al jaren een briljant acteur, en ook nu weer vertilt hij zich bijna aan het typetje dat hij van zijn rol gemaakt heeft, maar ik moet zeggen dat hij er nog wel net mee wegkomt.

Soundtrack is van een zeldzame irritantheid. Totaal misplaatste tracks, opera, Arabisch gekweel, het tettert je allemaal onsubtiel tegemoet.

Het boek heb ik een tijdje geleden gelezen, en daar was ik ook niet weg van. Moet zeggen dat de warrigheid van het verhaal en de slordige opbouw ook precies op dezelfde manier weer terugkomen in de film. Naar het einde toe boeit het verhaal totaal niet meer. Als er eenmaal ontrafeld is wat er precies gebeurd is met de jongens en het filmpje, dan is de reactie van de ouders en de afwikkeling totaal niet interessant meer.

Kutfilm dus, door de achterlijke teksten, het geforceerde camerawerk, een verschrikkelijke soundtrack en een Jacob Derwig die ik nu voorgoed ga mijden.

1.5*

ik vond het een goed verhaal

alleen dat eind... was het geld op om een fatsoenlijk eind te maken ofzo

je kunt wel zelf een beetje invullen wat er gebeurd zou zijn etc maar vind het leuker om een fatsoenlijk eind te zien.

wat is er met die bo gebeurd (ja dat kun je zelf invullen maar wil het zien)

gaat 1 van die vaders naar de politie en wat gebeurd er dan etc.

Het boek stond in de planning om te gaan lezen, maar na het zien van de film niet meer!!!

De spannende vertelwijze van het boek, geïnspireerd op een gebeurtenis in Barcelona, wordt in de film niet gehaald, maar eerlijk gezegd lijkt me dat een (bijna) onmogelijke opgave. In ieder geval deed voor mij het gebruik van een voice-over meer kwaad dan goed. Het bijzondere verhaal kun je, denk, het best omschrijven als een donkere zedenschets, waar niemand zonder kleerscheuren uitkomt. Het sterkst in deze productie vond ik de werkelijk uitstekende cast (en dat is weleens anders in een Nederlandse film) die met hun onderlinge gekissebis mijn aandacht wist vast te houden, maar het kippenvel ontbrak.

Krachtig thema, dat totaal waardeloos overkwam in deze film

Wat een vreselijk saaie film, het ligt niet aan het acteerwerk, het verhaal is gewoon niks. Geeuwwwwwwwwwwww

Tijd geleden dat ik zo'n lage rating voor een film heb gegeven. Het thema vind ik heel boeiend. Had dan ook hoge verwachtingen van de film.

Maar vond het helemaal niks. De opbouw niet. Dialogen etc. Hele zit die 90 minuten.....

Vreselijk overschatte rotfilm vond ik het. Enorm ongeloofwaardig, een einde dat echt te triest voor woorden was..... Zelden zo een slechte Nederlandse film gezien. Het eerste deel ging nog wel, maar de laatste helft was echt tenenkrommend slecht. In het begin was ik nog wel geboeid, maar de soundtrack die kant nog wal raakte, en die ongeloofwaardig lauwe reacties inzake de extreem radicale gedachtenwereld van Claire..... Enorm ver gezocht allemaal, overbodige scenes zoals die foto die gemaakt moest worden, en die half uitgewerkte rol van die kelner... Film sloeg compleet de plank mis, en had veel meer in gezeten. Die 1,5 is eigenlijk nog teveel.

Helemaal eens met Martxela, zinloze vertoning en ik heb een hekel aan de films zonder eind (ook wel open eind geheten)

Het boek is beter, omdat het "wie weet wat " beter verhuld.

De relatie die de dinergasten onderhouden vind ik prima weergegeven. De acteurs doen het prima.

Het ongeloofwaardige is de plek waar het gesprek plaats vindt.

Een soortgelijk misdrijf heeft enige jaren geleden ook plaats gevonden.

Al met al vond ik het een prima film.

Wel redelijk, het had allemaal wel iets spannender gekund.

Het eind vond ik een beetje open eind.

Ten opzichte van de samenvatting, was de film echt bagger. 88 minuten van mijn leven weg... voor niks. (tijdverspilling)