Narco Cultura (2013)

De tegenstelling tussend e dagelijkse ellende veroorzaakt door drugsgeweld in Ciudad Juaréz en de verheerlijking van de drugscultuur aan de andere kant van de grens is zeker schokkend. Maar het schokeffect neemt bij herhaling snel af en dat lijkt de regisseur zich niet te beseffen. Daardoor brengt deze documentaire onverwacht niet loutering en gewaarwording, maar verveling. Dat was voor mij een onplezierige ervaring.

Langere recensie kun je hier lezen: Recensie Narco Cultura (ZUBB.nl)

Prima docu met een scherp contrast. Zo'n wannabe rap-gangster in Amerika die eindelijk eens een keertje op bezoek gaat in Mexico om nou eens te weten waarover hij zingt. Maar daarginds een beetje stoer op een bierflesje gaan schieten (gefilmd met een telefoontje als bewijs haha jezus man).

Aan de andere kant de verscheurde Mexicaanse families en een agent die voor een hongerloontje de lijken en kogels opruimt (want tot meer dan dat komt het niet met 10-20 doden per dag). Vrij pijnlijk met die verheerlijk ervan en het is interessant om te zien hoe zoiets tot een complete sub/muziekcultuur kan leiden.

Indringende documentaire waarbij de drugscultuur in Mexico vanuit verschillende perspectieven wordt belicht.

Aan de ene kant het weinig glamoreuze leven van een agent in Ciudad Juarez die dagelijks wordt geconfronteerd met moord en doodslag. Terwijl in El Paso aan de andere kant van de grens een jongeman vol lof zingt over dat geweld en er een goede boterham aan verdient.

De verheerlijking van de narcocultuur is schrijnend om te zien. Meisjes van 14, 15 die dromen van een narco als vriendje, de narcocorridos die ongelooflijk populair zijn etc.

De idiotie wordt ook goed verbeeld door de begraafplaats waar de narcos hun laatste rustplaats vinden in idiote bouwsels al dan niet van kogelvrij materiaal.