Don Jon (2013)

"There's only a few things I really care about in life. My body. My pad. My ride. My family. My church. My boys. My girls. My porn."

Vanochtend in de bios meegepakt en ik heb me kostelijk vermaakt.

Qua verhaal is dit eigenlijk meer de luchtigere versie van Shame (2011). Ook hierin zien we een jongeman worstelen met zijn seksuele uitspattingen en hij blijft maar terugkeren naar zijn laptop om porno te bekijken, ondanks dat hij seks met een vrouw heeft gehad. Het opstartgeluidje van de Macbook wordt gedurende de film een running gag en gaat ook als een Pavlov-effect werken, want zodra je dat geluidje hoort weet je als kijker gelijk hoe laat het is.

Het mooie van Don Jon vind ik dan ook hoe het gehele romcom genre op de hak wordt genomen, dit wordt erg goed geïllustreerd door Joseph Gordon-Levitt die in vermakelijke voice-overs alle clichés opnoemt en hoe voorspelbaar het allemaal wel niet is. Een voorbeeld hiervan is de film die hij en Barbara in de bioscoop gaan kijken, genaamd Special Someone met leuke cameo's van Anne Hathaway en Channing Tatum.

Wel vind ik het jammer dat de film veelal aan de vlakte blijft, misschien past het zo beter bij het personage. Alleen neemt het in het laatste halfuur wel een wending aan die naar mijn mening iets te snel gaat en wellicht spreekt het redelijk abrupte, doch 'warme' eind ook wel boekdelen. Maar goed je kunt natuurlijk niet alles in 90 minuten proppen en zo blijft er nog wat om over na te denken.

Tot slot kan ik Scarlett Johansson natuurlijk niet vergeten te noemen, wat een appetijtelijk personage zet zij me toch neer in verscheidene leuke outfits. Erg genietbaar, met name de droogneukscène was geslaagd. Alleen jammer dat ze uiteindelijk toch een bitch bleek te zijn. Tevens vond ik de bijrol van Tony Danza als Jon's vader geslaagd, erg tof dat hij nog steeds de 'baas' is. Ik lag helemaal in een deuk als er weer eens een scène met hem voorbij kwam.

Al met al erg verfrissend, grappig om Gordon-Levitt eens in een totaal andere rol te zien. Hij levert met Don Jon dan ook een geslaagd regiedebuut af.

Dikke 3,5 sterren.

Uitstekende film, op het eerste gezicht lijkt het een simpele film met net iets te veel porno grappen, maar Don Jon is veel meer dan dat. Het is bijna een coming-of-age film over een oppervlakkige en gefrustreerde jongen, die zich ontwikkelt tot kalme, zelfverzekerde man. Gordon-Levitt draagt de film uiteraard, maar de rest van de cast speelt ook ijzersterk, met voorop Julianne Moore. Al had haar rol wel iets meer uitgewerkt mogen worden. Ben het met Shinobi eens dat er in het laatste half uur te veel gepropt wordt.

De humor is soms overdreven, soms uiterst subtiel, maar voor mij werkt het uitstekend. Heerlijk hoe bijvoorbeeld de katholieke kerk op de hak wordt genomen.

4*

Wat een gedrocht van een film. Echt een wanproduct, en dat van een acteur die ik normaliter hoog heb zitten.

Ik heb me zo geïrriteerd dat ik bijna de zaal had verlaten. De afgrijselijke Scarlett, die zowel qua looks als acteerwerk ontzettend overrated is, werkte enorm op mijn zenuwen. In combinatie met de complete herhalingsoefening telkens; - porno kijken, masturberen, uitgaan, seks hebben, auto rijden, vloeken, biechten, eten bij ouders, en weer van voor af aan - was het voor mij lastig uit te zitten. De personages vond ik bagger, en de rol van Moore wist me zelf niet te bekoren. Kleine hoop dat zij de film iets beter zou maken, maar het tegendeel was waar.

Nu kan ik echt wel tegen seks in een film en met een onderwerp als deze is er geen ontkomen aan, maar waar was de komedie? Geen enkele keer heb ik gelachen. Het leek eerder een mislukt drama dat Moore nog net even een tintje sentimenteler moest maken met een cliché dat je al van ver aan zag komen. Tegelijkertijd is het ontzettend oppervlakkig, nergens wordt er moeite gedaan om personages "likeable" te maken of ze enige diepte te geven.

Het is zoveel van hetzelfde dat het verhaal in een kwartier verteld had kunnen worden. Dat had mij een hoop ergernis bespaart.

Zoals ik al had verwacht een zeer geestige film van JGL. Het is misschien niet het meest briljante script ter wereld, maar voor dit genre meer dan prima. Hij speelt zelf ook goed en de vele mooie dames en dan natuurlijk vooral Scarlett zijn een lust voor het oog. Maar Tony Danza als vader is misschien wel het meest leuke aan de film. Heel erg vermaakt met deze film.

4*

Hoogmoed komt voor de val

Don Jon is pakweg de eerste 3 kwartier puur genieten en met momenten een feest van herkenning voor het mannelijk publiek. Hoewel sommige acties voor mij wel erg onbegrijpelijk waren (direct na de seks behoefte hebben aan het kijken van porno) waren sommige uitspraken en acties wel erg herkenbaar en heb ik hier dan ook hartelijk om kunnen lachen. En hoewel de meningen over het type wat Scarlett Johansson hier neerzet, verdeeld zijn vond ik het een geweldige toevoeging aan het script en vond ik het begrijpelijk dat ze Don Jon (Joseph Gordon-Levitt) het hoofd op hol bracht. Maar dit zal wellicht een mannen ding kunnen zijn

Het wordt allemaal wat minder als het personage van Julianne Moore een meer en meer prominentere rol begint te spelen en de band tussen haar personage en dat van JGL steeds ongeloofwaardiger begint te worden. Moore is niet bepaald het type MILF waar een gast als JGL makkelijk voor zou kunnen vallen, en al helemaal niet voor de langere termijn. De film eindigt ook ineens heel plotseling: erg abrupt en zonder een bevredigende conclusie. Ik vroeg mij dan ook af wat de clue van het verhaal was en liep met een onbevredigd gevoel de zaal uit. Een conclusie kun je er wel uithalen, maar ik vond deze niet echt in lijn met de rest van het verhaal en gekunsteld en geforceerd overkomen.

En dit is jammer want het begon allemaal zo sterk. Nu is Don Jon gewoon een leuke en behoorlijk goede film die een vliegende start maakt met 150 kilometer per uur, maar voor de finish in elkaar zakt waardoor de film in zijn geheel gezien toch op bepaalde punten teleurstelt. Het kon slechter, maar het is jammer dat de kwaliteit uit de eerste 3 kwartier niet gehaald werd en er niet meer met het einde gedaan werd. Hoogmoed komt dus daadwerkelijk voor de val, want de score had veel hoger uit kunnen pakken voor deze titel als er gekozen was voor een andere invulling van de tweede helft.

3,5*

In Don Jon wordt in een razendsnel tempo het verhaal opgebouwd en laat een (stereotype) beeld van de mannenwereld zien. Mijn verwachting was dat er superveel komische scenes in zouden zitten, maar door de laks hiervan werd ik prettig verrast. Joseph Gordon-Levitt’s eerste echte poging als regisseur is erg goed geslaagd. Met een mooie afronding op het verhaal is dit absoluut een aanrader voor mannen (en vrouwen) die van een sprookje houden waar ze zichzelf in kunnen terugvinden.

Recensie: Don Jon (Fabian van der Starre) - Filmhoek.nl

Na de vlotte trailer onlangs in een andere zaal te zijn tegenkomen vind ik deze Don Jon toch lichtelijk tegenvallen. Het draait iets teveel om de pornofilmpjes en voor een komedie blijft de humor vrij beperkt. Ze hadden ook nog wel iets meer kunnen doen met de kerk in plaats van enkel steeds tien onze vaders en wezegroetjes terug te laten komen en die slome zus met haar mobieltje in beeld te brengen. Wel leuk was de relatie Esther, die voor een hele omslag in zijn leven zorgt en hem een nieuw pad doet verkennen. Verder fijn montagewerk en lekker luchtig dus om snel even te pakken is 'ie best geschikt.

Erg goed.

Gelijk vanaf het begin weet je het al, dit kan niet misgaan. Aangezien Jon gelijk aan de Alexis Texas gaat ( ) weet je dat Levitt zich gewoon enorm ingelezen heeft in het onderwerp. Ook erg blij met het feit dat Levitt de "schuld" en belerende toon koppelt aan de porno maar het slechts scheve vrouwenbeeld dat het kan vormen. Het standbeeld van vrouwen mbt porno wordt ook lekker op de hak genomen wat toch veel geslaagde grappen oplevert. Sowieso qua humor erg aangenaam.

Had met Barbara een veel oprechter personage verwacht, dus was aangenaam verrast dat hier niet echt een voorspelbare romantische arc in zat. Geweldig vertolkt door Scarlett, en wat een brok sex appeal is ze hier. Laat haar alsjeblieft geen rode jurken meer dragen, staat haar echt iets te goed en die dry fuck voor haar appartement . Film wordt door het ontbreken van die romantic story arc dan niet belerend, maar staat geheel in teken van de ontwikkeling van Jon. Visueel ook vrij aardig.

Erg fijne film maar zal door zijn thematieken bij velen niet in de smaak vallen. Levitt maakt heel effectief gebruik van de vooroordelen en situatiehumor die er bij porno kan komen kijken. Erg leuk, nergens belerend en vooral erg sympathiek.

Don Jon is een leuke kleine film waarmee Joseph Gordon-Levitt potentie laat zien als filmmaker, maar dat debuut gaat gepaard met beginnersfouten.

‘Don Jon’ Review | Filmtakers

Een vermakelijke film die het vooral moet hebben van het goede acteerwerk.
Scarlet heeft erg goed naar Jersey Shore gekeken (dat accentje), en Gordon-Levitt is goed als vanouds - Danza mag ook af en toe de show stelen.

Dit is geen diepgravende cinema, maar gewoon een lekker wegkijkende film met een paar rake observaties, bv. over man- en vrouwbeelden (letterlijk beelden) die ons worden voorgehouden, de tyrannie van de missionarishouding , het 'zalige' van terug single zijn (erg leuk contrast daar tussen de beelden en zo'n reeks dooddoeners die je steevast hoort verkondigen over het singleleven), en het egocentrisme dat bij iedereen heerst (pas op het einde heeft Jon écht aandacht voor zn vrienden). Daarnaast paar leuke grappen en scenes zoals de laatste scene met de pastoor,(over het aantal weesgegroetjes), de droogneukscene en de eerste keer dat de zus iets zegt.

Vrij veel humor dus voor een toch zwaar thema, veel inzicht hoef je niet te verwachten, en de afwikkeling is misschien wat makkelijk (Jon 'geneest' ook wel heel erg simpel). Beetje zoals Woody Allen het ook ongeveer zou doen over zo'n onderwerp.
Maar zeker fijn debuut, de herhaling als vertelmiddel stoorde mij hoegenaamd niet.

Heerlijk! De film lijkt een beetje te hinken op twee gedachten: enerzijds is het een film met een dikke knipoog, anderzijds is het een verhaal met een vrij serieuze ondertoon.

Ik heb genoten van alle stereotypen en clichés die zo lekker ondubbelzinnig naar voren worden geschoven, om te beginnen met Italianen, 's werelds beste minnaars. Heetgebakerde Italianen. 'Family values' Italianen. Romcoms. Roze. Prinsesjes. Titanic. Smartphones. Fitness. Porno. De weduwe. En, als hoogtepunt, het befaamde 'I thought you were different.' Erg leuk gedaan.

De film stuurt voorzichtig aan op een aantal mankementen van onze huidige generatie, zoals het toenemende materialisme of het vertekende beeld van liefde, seks en relaties, maar heel erg uitgediept wordt dit nu ook weer niet. De film slaagt vooral in zijn opzet. Fantastisch acteerwerk ook. Pluimpje voor Gordon-Levitt. So.

Prima wegkijker. De clichés die erin zaten, super getimed. Met als toppunt de 'I thought you were different'. Mooie irritatie ook over de missionaris houding. Hoogtepunt was uiteraard de scène voor het appartement.

Joseph Gordon-Levitt op zoek naar de liefde.

Lekker bot is dit verhaal, zeker in het begin als de uberpuber Jon uitlegt hoe hij in het leven staat, hoe hij tegen de dingen aankijkt, en wat hij van zijn vriendinnen vindt. Zo'n stemmetje hebben we allemaal wel eens in ons achterhoofd denk ik, maar hij leeft er ook naar. De dames krijgen daarin vanzelfsprekend nogal een vlakke rol - veel meer dan objecten zijn ze niet voor hem. Jammer dat we daardoor Scarlett Johansson niet echt uit de verf zien komen, haar bitcherige karakter blijft een beetje in de zijlijn staan. Wel is het contrast met Julianne Moore erg gaaf gedaan. Een beetje belerend misschien, maar wel mooi.

Tony Danza heeft een mooi bijrolletje als de pa van Jon. Maar ik moet daar wel bij zeggen dat Brie Larson - zoals rep_robert al heel scherp opmerkt, de enige die een beetje snapt wat er aan de hand is - en natuurlijk Julianne Moore zijn eigenlijk de enige twee die iets sympathieks te spelen hebben.

Ik vind in Amerikaanse komedies de humor erg plat als het om seks gaat. Deze film is anders. Een vermakelijk thema en voor velen herkenbaar en over de top. Film boordevol humor. Het zijn juist niet de fragmenten waarin seks niet aan de orde kwam die erg leuk zijn.

Joseph Gordon-Levitt acteert weer prima. Neemt ook nog even de regie voor zijn rekening. Goed gedaan.

En zo maar Tony Danza in een stereotype rol als Italiaanse papa. Grappig.

Leuke film.

90 minuten aan clichématige fragmenten waarbij de tijd tussendoor gevuld wordt met een hoop masturbatie. Lekker simpel en op den duur ook nog eens zeer irritant.

Ook het verhaal slaat als een tang op een varken en het einde van dit plot is voor mij dan ook te simpel en te ongeloofwaardig.

Een jongen die zo met zichzelf bezig is en met name zijn uiterlijk en enkel mooie meisjes scoren als zeer belangrijk ervaart dan met zo´n oud, labiel en onverzorgde vrouw eindigt.

Iedereen kan andere inzichten verkrijgen maar dit is echt appels met peren vergelijken!!!

Allemaal net iets te simpel en te flauw. Het enige pluspunt aan de film is de goede cast die het simpele en te flauwe spel toch goed weet neer te zetten.

Behoorlijk matige film met een flinterdun plot. Bovendien valt de film regelmatig - tot vervelens toe zelfs - in herhaling, waardoor met pijn en moeite anderhalf uur wordt volgemaakt. Zowel qua humor als qua drama schiet de film tekort. Wel een aardige cast, met Gordon-Levitt, Johansson en Moore, maar ook zij kunnen deze film niet naar een hoger niveau tillen.

Joseph Gordon-Levitt kiest voor zijn regiedebuut voor een komisch niemendalletje en brengt het er helemaal niet slecht vanaf. De film is niet heel bijzonder en voegt weinig toe aan het genre, maar de cast is op dreef en het script bevat vele rake observaties. Tony Danza als Gordon-Levitt's grofgebekte vader is daarnaast een geïnspireerde keuze qua casting geweest. Tegen het einde, wanneer het allemaal wat serieuzer wordt, verslapt de aandacht enigzins, maar afgezien daarvan is dit een vlot gemaakt en onderhoudend filmpje.

Een film die heel verrassend uit de hoek komt.

Eerst dacht ik aan een totaal verkeerde keuze en dacht in een pornowereld terecht te zijn.

Wat ook het hele verhaal overheerste.

Maar toch op het einde snap je de combinatie met de kerk, sex, generatieverschil, internetporno, de reacties van de scharrelhaan Jon en de vrienden in voortdurend een oppervlakkige uitgaanswereld zonder te werken of betalen.

Het is eerder een moraliserende film waarbij op het laatste Jon de juiste kijk op een relatie begint te krijgen.

Maar toch het overtollige oppervlakkige sexygebeuren had veel korter mogen zijn om duidelijkheid te scheppen in zo'n wereld.

Natuurlijk wel eens aardig om kijken, maar zeker geen gangbare film die uitnodigt.

Omwille van overtol een 3,0*

Leuk.

Levitt construeert de film als een klassiek muziekstuk zoals Mozart dat ook weleens toonde, met een thema en dan vele variaties daarop. De scènes lijken allemaal op elkaar, vaak met dezelfde shots en handelingen, maar altijd met de nuance net iets anders gelegd. Dat is in de eerste plaats een leuke gimmick an sich, constante running gags, maar het zegt ook iets over het monotone leven (mag ik sleur zeggen) van Levitt. Een bijzondere manier om je verhaal te vertellen en je punt duidelijk te maken en het lukt Levitt ook nog eens een bepaalde ontwikkeling van zijn personage zo te tonen. Knap. Maar de gimmick maakt wel dat het eerst en vooral een komedie is, waardoor echte uitdieping nooit naar voren komt en zeker de diepere serieuzere stukken met Moore eigenlijk gewoon saai zijn.

Verder prima geacteerd met acteurs die er allemaal duidelijk zin in hebben. Ook fijn geschoten met mooie kleuren en belichting en lekker flitsend gemonteerd. Sowieso spettert de frisheid van de hele prent af. Dan mag het stuk met Moore dan wel iets minder zijn, en zeker tegen het einde wordt de film ook echt een sleur, maar daarvoor is dit gewoon een heel fijn en grappig filmpje. 3,5* en hoeveel zal pornhub hebben betaald? Of hoe dankbaar zullen ze anders zijn?

Ik was na 50/50 eigenlijk al een beetje klaar met Joseph Gordon-Levitt, maar iedereen verdient een laatste kans, niewaar?

Het acteerwerk van Gordon-Levitt in Don Jon als iemand waarvan het lijkt alsof 'ie net vers uit Jersey Shore is gestapt, is in eerste instantie best nog wel fris en overtuigend. Helaas is vrijwel ieder karakter in deze film zo vervelend, en nog erger, zo één-dimensionaal als het maar zijn kan. Het meest schrijnende voorbeeld hiervan is het karakter van Julianne Moore. Op een gegeven moment vertelt ze de hoofdrolspeler dat ze recentelijk haar man en zoontje in een auto ongeluk verloren heeft.

Je zou dan verwachten dat het een en ander dan verder uitgediept wordt. Helaas betreft het hier een hap-slik-weg comedy die binnen anderhalf uur klaar moest zijn, dus kabbelt het verhaal weer vrolijk verder zonder ook maar ergens verder op in te gaan.

Het wordt allemaal nog erger wanneer tijdens de credits blijkt dat Gordon-Levitt deze 'comedy' zelf geregisseerd heeft. Hij had de kans om een mooie satire op Jersey Shore-lui en hedendaagse (sex)relaties te maken, maar in plaats daarvan heeft hij de weg van de minste weerstand gekozen.

Een nietszeggende film, meer kan ik er niet van maken.

Prima regie debuut van acteur Joseph Gordon-Levitt met een best wel amusante film over porno verslaving . Verder ook een mooie rol van Julianne Moore die hem laat zien dat er twee mensen voor nodig zijn om echt te genieten van seks. Scarlett Johansson als de vriendin is een aangename verschijning en zorgt voor het nodige vrouwelijke schoon. De vader van Joseph Gordon-Levitt wordt gespeeld door voormalige tv-ster Tony Danza "Who's the Boss?" (1984) - imdb.com "Taxi" (1978) - imdb.com en heeft nog steeds dat geweldige opvliegende Italiaanse accent . Hij is inmiddels al de 60 gepasseerd en van zijn gespierde kleine lichaam is nog maar weinig over , ik vond hem echt mager geworden.

Ontzettend verrast door dit regiedebuut van Joseph Gordon-Levitt die hier een frisse, grappige film aflevert. Don Jon heeft een simpele kijk op het leven en vrouwen wat veel grappige situaties en eerlijke observaties oplevert die bij mij herkenbaar voorkomen hoewel het hier en daar aan de overdreven kant is en de personages in typetjes veranderen maar daardoor wel de boodschap overkomt. Uiteindelijk het beste te omschrijven als een soort combinatie van Shame en Pain & Gain.

Pfff, wat een tegenvaller.

Een eindeloze herhaling van ruk scenes (letterlijk), disco scenes, sex, scenes, porno scenes en tussendoor wat open deuren dialoog met veel gescheld en geschmier. In elke (ranzige) Amerikaanse college film kun je dit terugvinden, maar dan kan ik er nog wel om lachen. Dit is gewoon slaapverwekkend eentonig.

De vorige met Joseph Gordon-Levitt, 50/50 was een aangename verrassing, dankzij een originele grappige invalshoek en gevoelig verhaal. Don Jon is echter zo plat als een dubbeltje qua inhoud en leunt volledig op het naakt in de film. Toegegeven, het is soms leuk in beeld gebracht, maar dat maakt nog geen goede film. Dat bepaald puberaal porno publiek op MovieMeter hier genoegen mee neemt verbaast me niets, al getuigd het van een ietwat platte smaak.

Mijn 2** zijn daarom volledig op Scarlett Johansson gebaseerd, voor elke tiet één.

Wel, ik moet zeggen dat ik iets anders had verwacht van deze film... Waar ik nu in terecht kwam was de filmversie van Jersey shore . Ik moest even wennen aan het accent van onze Don Jon. Maar eens ik me daarover had gezet vond ik deze best amusant. Ook de Jersey-versie van Johansson vond ik zeker geslaagd! Ze weten hun personages op een geloofwaardige manier neer te zetten. Een hele transformatie.

Het gekozen onderwerp vind ik ergens wel gewaagd, want in een wereld waar alles rondom seks draait, wordt er naar mijn mening vrij weinig aandacht besteed aan wat er kan gebeuren als er een overload aan seks is. Maar om terug te gaan naar de film; ik vind 'm best goed voor het eerste uurtje, daarna wordt het de typische romcom. Storend? Nee. De film krijgt wat meer inhoud.

Ik moet toegeven dat ik tijdens de film wel eens dacht "je moet het maar durven". Want alle actrices (toch wel met een best aardige reputaties) die zo'n rol op zich durven te nemen... Het blijft altijd een risico. De rol van Moore vond ik niet echt meteen juist gecast. Ik kan er niet meteen m'n vinger op plakken waarom, maar iets klopte niet. En dat is eigenlijk wat raar, want ik zich haar nochtans heel graag spelen.

In ieder geval; om een namiddagje vol te krijgen is dit een prima film om je tijd mee te verdrijven.

Leuke film.

Moet zeggen dat Joseph Gordon-Levitt mij toch aardig weet te verrassen, was nooit zo’n fan van deze acteur. Maar hij speelt steeds vaker in goede films, met uiteraard zijn eigen bijdrage.

Sowieso is dit een film waar veel jongens zeker een aantal herkenningspunten tegen zullen komen en dat maakt het juist zo leuk. Tegenwoordig is het zo makkelijk om zulke filmpjes op je beeldscherm te krijgen, waardoor het inmiddels een veel groter probleem is dan 50 jaar terug.

Goed dat deze film er op een leuke manier aandacht aan besteed. Doordat het op een speelse manier gebracht wordt, trek je daardoor ook het juiste publiek. Want buiten de toevoeging van Julianne Moore blijft het een vlotte film over een goed verzorgde jongen die vrijwel elk meisje kan krijgen die in zijn gezichtsveld valt en daarbij ook nog eens op elk vrij moment aan zijn piemel trekt. Herkenbaar en entertainment dus.

Dat er niet zoveel tijd wordt besteed aan de dialogen tussen Moore en Gordon-Levitt is naar mijn mening alleen maar goed. Het zou niet bij de film passen. De essentie is duidelijk en die boodschap plukken we er allemaal uit. Dus de rest was overbodig geweest en was de film minder leuk geweest, gok ik.

Trouwens leuk om Tony Danza in deze film terug te zien, kwam er pas achter tijdens de aftiteling. Zo breed is ie niet meer .

Prima debuut als regisseur!

3,5

Ughh, wat een moralistische film. Op zich is er niks mis met de boodschap an sich, maar die boodschap wordt de kijker als een soort baksteen vol in het gezicht gesmeten. Het zelfde trucje (computer aan, porno aan) wordt eindeloos herhaald, alsof het een meesterlijke vondst is. Er zijn ook positieve punten, waaronder het acteerwerk van beide hoofdrolspelers. Geen voldoende, twee sterren.

Fijn filmpje. Om te beginnen vind ik de keuze van Mr Gordon-Levitt om Johansson te casten als zijn vriendinnetje een meesterzet, dat had ik in zijn plaats ook gedaan.

De testosteronspiegel van Jon ligt behoorlijk hoog en dan moet je ontladen. In de sportschool, achter het stuur, de laptop, zelfs aan tafel moet er geschreeuwd worden. En hoewel onze held nogal veel masturbeert en zich als een slet gedraagt, blijft hij innemend.

Het is ook mooi om Tony Danza weer eens te zien, wat een vreemd figuur heeft hij trouwens, echt een gespierde spijker.

De film is geen dijenkletser maar ik heb wel continu met een grijns op mijn smoel zitten kijken. En hoewel wat aangedikt is de film nog behoorlijk realistisch, ja dames en heren. Een man op de leeftijd van Jon is op z'n vruchtbaarst en tja dan kruipt het bloed waar het niet gaan kan. Bovendien is het zeer gebruikelijk om in het begin van een relatie tekeer te gaan als konijnen, zeker wanneer je vriendin eruitziet zoals Barbara. Ook de afstand die ontstaat van vrienden wanneer iemand een vriendin krijgt is levensecht.

Persoonlijk begrijp ik een porno verslaving niet maar het schijnt een wijdverbreid fenomeen te zijn. Dan is het, zeker als je in een relatie zit, wel zaak om deze met enige discretie te beleven. Daar zijn allerlei methodes voor, ik noem het incognitovenster van Chrome.

Al met al heb ik me goed vermaakt met deze film dankzij de sterke cast en het interessante verhaal.

De eye opener die onze held krijgt van het karakter van Ms Moore ligt er wat dik bovenop maar alla.

Wat braaf.

Had denk ik een stuk meer in gezeten als het niet voor het wat uitgekauwde liefdeverhaaltje was gegaan. De pornoverslaving was best geinig, de humor vond ik ook wel fijn, anders was het een tweede shame geweest, maar met de humor komt ook meteen een wat kinderachtigere toon. Waardoor het potentieel aan ongemakkelijke grappen niet wordt benut. Film begint naar verloop van tijd ook wat te trekken (no pun intended) en echt hangen zal het niet.

2.5 sterren.

Leuk.

Mede door de beperkte speelduur kijkt Don Jon erg makkelijk weg. De herhaling die er logischerwijze is werkt wonderwel. Het verhaal is erg goed gedoseerd - het breekpunt komt op het perfecte moment, én ook nog eens zonder plots te zijn. Naast het (lichte) drama heerst de (lichte) humor. Er wordt fijn met clichés en stereotypes omgesprongen, de personages kennen gelukkig geen ongeloofwaardige ommezwaaien en het einde is dan ook beter dan verwacht.

Joseph Gordon-Levitt vind ik een beetje in hetzelfde rijtje horen met een Ryan Gosling: wellicht jammie voor de vrouwtjes, maar ik vind hem als acteur overschat. Ook hier is hij niet per se de sterkhouder. Scarlett Johansson zet verrassend een sterke rol neer en ook Julianne Moore bewijst haar waarde weer. Kleinere bijrolletjes zijn niet altijd even goed - Tony Danza is ellendig.

Maar als regisseur levert Gordon-Levitt wel stevig werk af. Als debuutfilm springt Don Jon toch redelijk in het oog. De schwung zit er op één of andere manier goed in. Naast de portie (gecensureerde) pornobeelden is men er zelfs in geslaagd een best wel spannende scène tussen te stoppen - nu weet ik ook weer wat droogneuken is.

Oh ja, Marky Mark in je soundtrack steken, dan heb je mij al direct aan het lachen.

3,5