Cannibal Women in the Avocado Jungle of Death (1989)

Ze blijven geinig dit soort filmpjes. Dit onbekende en zeer zeldzame werk is niets echt speciaal maar wel best leuk om eens een keer gezien te hebben. Een herziening (als dat nog kan bij dit zeldzame werk) hoeft voor mij nou ook weer niet. Leuk om te zien dat de regisseur/schrijver van Pretty woman en Under Siege dit gemaakt heeft. 2,5.

Het vervelende aan de film is dat ie niet heel grappig is. Hier en daar een aardig fragmentje, maar niets om opgewonden van te raken. De film gaat satirisch om met het onderwerp feminisme. Doet dat niet met hele scherpe teksten of fijne beeldende spotternij, maar met uitgekauwde grappen die door hun platte stigmatisering geen bijdrage leveren aan een serieuze discussie. Niet prikkelend genoeg en niet grappig genoeg.

Nu weet ik niet of de makers de bedoeling hadden om een 'serieuze' satire de wereld in te helpen. Gezien de aard van de humor, denk ik eigenlijk van niet. Geeft ook niets, maar zelfs zonder serieuze pretenties is de film helaas nog steeds niet heel grappig. Het is slechts een flauwe komedie. Een flauwe komedie kan trouwens best leuk zijn. Dat is deze film echt niet. De film is niet meer dan een verzameling flauwiteiten in een flauw verhaal. Niet scherp. Niet prikkelend. Niet verrassend.

Wel zouteloos en afgezaagd.

Las ergens dat de film andere films persifleert. Dat kan, maar dat gebeurt dan wel erg zwak. Met wat goede wil herken je dingetjes uit Indiana Jones en Star Wars en nog zo wat. Erg sterk is het allemaal niet. Eerder vergezocht en nog steeds niet heel grappig.

Wat ik me dan afvraag; Is er serieus iemand bij een filmmaatschappij binnengelopen met; "hey jongens ik heb een briljant plot" Waarom laten we niet het ministerie van Landbouw en het leger een feministische docent en haar Bimbo leerling-assistent Bunny inhuren om de stammen van mensetende vrouwen (Piranha-vrouwen houden van guacamole, Barracuda-vrouwen houden van Clam Dip bij hun stukje mannenvlees) die in een fruitboomgaard ..euh jungle wonen en geleidt worden door een andere etno-antropoloog, (laten we zeggen Dr. Kurtz) om ze te overtuigen te verhuizen, zodat de VS toegang heeft tot de broodnodige avocado-oogst. Apocalypse Now stijl weet je...!

Als professor in feministische studies willen we dan Playmate of the Year 1982, Shannon Tweed, Ja dat is een dame die het niet erg vind om wat kledingstukken te verliezen maar dat doen we dan niet maar we laten haar vechten tegen Adrienne Barbeau, die bekend is van haar werk met Carpenter eerder in het decennium. Is het geen superidee dat de hoofdrolspelers in een bar een Indiana Jones-type man die uit een veldfles met pina colada drinkt, oppikken. Iedereen is toch gek op Indy...en als ze dan een stam van slappe mannen die pannenlappen breien en stoofschotels bereiden, ontmoeten....kunnen we een scène na doen uit 2001: A Space Odyssey. Oh, en Barbeau moet aan het einde de zin "the horror ... the horror" citeren want we zijn nu eenmaal gek op Apocalypse Now...

Natuurlijk is het low-budget maar voor het grootste deel werkt het! Het zal zeker geen prijzen winnen, maar het is wel erg vermakelijke satire die niet zo slim is als hij denkt, maar slim genoeg om boeiend te zijn. Zelfs een paar keer kunnen grinniken! De regisseur zal een jaar later beter bekend worden als scenarioschrijver van het Julia Roberts/Richard Gere- vehikel Pretty Woman en de Seagal-Under Siege actiefilms. Tja A-lijst-films met grotere budgetten maar als ik mag kiezen, kies ik liever voor deze!

Niets meer dan kinderachtig anti mannen satire die ook nog eens waardeloze grappen heeft , opvallend altijd dat als er een sterk feministisch sausje overheen ligt , de grappen altijd alleen ten koste van mannen gaat , wanneer het over de zogenaamde vrouwen onderdrukking gaat word de toon een heel stuk serieuzer .

Bill maher mag dan het gros van de flauwe grappen over zich heen laten komen als man , maar zowel Shannon tweed als Adrienne barbeau,s karakters blijven volledig gevrijwaard van ook maar enige vorm van spot .

Dat werkt niet in een goede satire en legt bovendien het kinderachtige sexisme goed bloot .