Pantani: The Accidental Death of a Cyclist (2014)

Suggestieve film waarin doping zeker ter sprake komt maar naar mijn mening Pantani wel heel erg als slachtoffer wordt geportreteerd terwijl hij gewoon onderdeel was van het bedrog.

Daarbij wordt hij neergezet als "de kampioen" van die tijd. Als fanatiek volger van de wielersport ken ik Pantani als groot klimmer, als aanvaller, als een wielrenner met de lef om ervoor te gaan. Om hem echter in het rijtje te plaatsen van de grote kampioenen vind ik een stap te ver.

Kortom, veel speculaties geen bewijzen. Wat wel is bewezen is dat hij drugs gebruikte en doping. Dat laatste deden ze overigens allemaal maar dat maakt je niet minder schuldig.

Vond het een heel mooi portret van een erg talentvolle renner. In '98 stond hij aan de top (oke we weten hoe) en een jaar later was het eigenlijk alweer over. Toch wel een tragisch verhaal.

Degelijk docu waarin inderdaad Pantani iets te veel lof krijgt en misschien onbewust ( gezien zijn aanvalslust en populariteit ) in het rijtje van de grote kampioenen wordt geplaatst. Maar hij was sowieso een schitterende klimmer die helaas mee deed aan het doping gedoe van die tijd om toch nog een grotere stap te doen naar nog grotere prestaties. En daarbij drugs....en dan weet je het wel.

Toch heb ik meer sympathie voor hem dan die Amerikaan die zich ook hier weer op een negatieve manier laat gelden. Plus het feit dat Pantani het alleen moest doen en Armstrong die een heel sterke ploeg rond zich had. 6/10

Wat was die Armstrong toch een irritante klootzak zeg.

Die tour van '98 was echt wel een dieptepunt, kan ik me nog goed herinneren, met Virenque, Cees Priem in de cel, brr...

Jammer dat het een zwaar ingekorte versie was.

Indrukwekkende documentaire! Vond pantani een indrukwekkende wielrenner in zijn tijd. Toen was ik een klein mannetje en begon ik net het wielrennen een beetje te volgen. Het was mooi om de beelden uit die tijd weer terug te zien en het verhaal te horen. Echt genoten van deze documentaire!

Best wel een indrukwekkende docu over een wielrenner die ik persoonlijk niet ken, maar dat is wel vaker het probleem met mij en sportmensen. Je ziet hem opgroeien naar een groot wielrenner, de enige die op dat moment weerstand kon bieden tegen de grote Armstrong. Wanneer het dopingschandaal uitbreekt en hij uit een wedstrijd wordt gezet zie je eigenlijk maar dat het een klein jongetje is die niet wist wat hij deed. Tenminste dit suggereert de filmmaker. Hiermee creëert hij een subjectieve film wat zeker tot uiting komt richting het einde.

Hoe kan je Pantani niet in het rijtje met de grote legendes van het wielrennen plaatsen? Gezien zijn overwinningen, zijn rauwe talent en zijn overduidelijke stempel op het (Italiaanse) wielrennen? Na hem zijn er weinig wielrenners geweest die zijn niveau (schoon of niet) konden benaderen.

De docu zelf vond ik vrij matig. De geïnterviewden kregen nooit een naam/functie, misschien lag dit aan de versie van Netflix die ik heb gekeken. Ook de beelden waren niet echt flitsend, slechte montage. En na de 300e keer ronddraaiende bloedbuisjes in beeld wist ik het ook wel. Er zat allemaal maar weinig lijn in. Daarnaast geloof ik zeker dat Pantani een kwetsbare jongen was, die aan de enorme druk is bezweken. Maar door dit zo klakkeloos te presenteren en juist niet ook een gedeelte van de verantwoordelijkheid bij Pantani en zijn directe omgeving te leggen, is het allemaal wat minder geloofwaardig.

degelijk portret van een prachtige renner.

denk echter niet dat de documentairemakers een duidelijk beeld hadden van voor wie de film bedoelt was. er wordt namelijk erg veel informatie gegeven die voor de gemiddelde wielervolger al wel weet, dit stoorde mij erg aangezien ik mij niet kan voorstellen dat iemand die niet weet wat de giro d'Italia/ tour de france zijn ooit naar deze documentaire gaat kijken, het had dus wel wat meet diepgang mogen hebben.

zoals mensen hiervoor ook al zeiden is het daarnaast erg suggestief maar dit komt wat mij betreft het verhaal wel ten goede en was voor mij niet storend aangezien ik Pantani wel degelijk als een groot renner zie o.a door zijn manier van koersen.

Goede documentaire over Pantani.

Heb helaas wel de korte versie gezien, die lang niet volledig is, maar toch toont wat voor een sterke klimmer deze Italiaan was.

Helaas werd de tol van de roem hem teveel.

Zwakke documentaire. Veel onbenut potentieel, en er had wel wat meer lijn mogen inzitten. Vind dat men overal lichtzinnig overgaat.

Er wordt trouwens nog altijd volgehouden dat Pantani daar niet in de fout ging, en dat de gokmaffia toen bloedstalen vervalst had. Het is een raar verhaaltje. Pantani doet me ook wel een beetje denken aan Frank Vandenbroucke. Bepaalden werden natuurlijk wel geviseerd, maar je moet er ook geen doekjes rond winden dat 90 procent van het peloton gebruikte, en de andere 10 procent niet in het stuk voorkwam. Van Indurain tot de Schlecks, ze gebruikten allemaal. Zelfs Eddy Merckx gebruikte het systematisch. En nu zal er ook wel iets zijn (of mechanische doping, of genetische doping). Ik zie Froome of Zakarin toch niet zuiver rijden. Cancellara had ook wel een motortje. Tja Veel vertrouwen in de wielersport heb je toch wel niet meer, nergens in eigenlijk.

Aardig, heel aardig. Hoewel ik op zich weinig met Pantani heb, en hij uberhaubt een renner is van voor de tijd dat ik de koers begon te volgen, wordt er toch een aardig beeld gecreëerd van de waanzin die wielrennen heet.

'Descend into the darkness - hold it there - and then come out alive.'

Vooral bovengenoemde quote deed mij toch even het kippenvel krijgen en realiseren wat voor risico's er genomen worden, wat er van een lichaam geëist wordt tijdens beklimmingen, en de gok die doping is. Niet alleen heerst er het risico om gepakt te worden, maar tevens de gok wat doet het met lichaam en geest op lange termijn. Vragen waar heel weinig antwoorden op komen, toch brengt de docu het wielrennen wel als een aan de waanzin grenzende mythe, met enorme risico's, in een behoorlijk op hol geslagen periode waar niemand schoon was.

Zoals gezegd, aardig, heel aardig.

Redelijk boeiende documentaire over opkomst en ondergang van Marco Pantani, de meest flamboyante en populaire wielrenner van zijn tijd, die in 1998 zowel de Tour de France als de Giro d'Italia won. Het eerste uur is prima, maar zodra de ellende begint (vermeende doping etc.) wordt één en ander vreemd genoeg minder interessant en begint de film te slepen. Fraaie archiefbeelden evenwel en zinnige interviewfragmenten.