Gelosia (1953)

Film gebaseerd op de zgn. laatste veristische roman van Capuana il marchese di Roccaverdina, die door Italiaanse cinema buffs wordt beschouwd als een minor work van Germi, misschien omdat het verisme en de Dostojevskij angehauchte thematiek van het boek hier worden overwoekerd door over the top, bijna hysterisch melodrama waarbij vergeleken il ferroviere of LUDP bijna aandoen als understated.

Speelt dus weer eens op Sicilië met Belli als de bonne uit het landelijke lumpenproletariaat, misschien was ze idd. objectief gesproken niet bloedmooi maar ze had wel iets...niet genoeg voor een grote carrière blijkbaar, wat ook geldt voor de rest van de cast. Tis niet om te kritikeren, maar...als die bonne zgn. zelfmoord pleegt na haar ontslag, hoe kan ze dan daarna nog trouwen Zo staat het hierboven toch, en dit is geen vampierenfilm dus u begrijpt dat dit niet helemaal kan kloppen.

Misschien komt dit misverstand door de flashbackstructuur: in den beginne zien we hoe Belli trouwt- met duidelijke tegenzin- met een of andere boerenlul, die in de volgende sequentie wordt doodgeschoten. Daarna begint het proces tegen de verdachte die wordt veroordeeld- ook een simpele boerenpummel- maar alras blijkt de dader de markies zelf te zijn, en is het grootste deel van de film een flashback in bekentenisvorm.

Waarbij het wat spectaculaire shot afwijkt van het boek, besluitend met een pietà citaat.

Zoals gezegd is dit over the top melodrama in een frenetiek tempo, met nog wat bizar katholicsme er aan toegevoegd via de priester/biechtvader van de anti-held en de schuld en boete thematiek. Liefhebbers van contempatieve, stille, lege, slow, vul het allemaal zelf maar in cinema zou ik dit niet meteen aanbevelen.

Ik heb toch liever de satirische Sicilaanse werken van de regisseur, die duidelijker hun punt maken.

Op en top drama inderdaad dit. En alsof de plotontwikkeling al niet voor genoeg drama zorgt, is daar de score van Rustichelli nog om het er extra in te wrijven. Het verhaaltje kent weinig verrassingen, maar het is mooi gefilmd, er zitten een aantal prachtige shots tussen, en de acteurs doen het op zich redelijk. Wel was de 'passie' tussen de markies en de bediende een klassiek gevalletje machtsmisbruik. Ik miste ook wel een beetje meer details waarom de markies tot de moord overging, terwijl hij het huwelijk nota bene zelf had opgezet, en Rocco steeds als trouwe bediende doet wat zijn meester hem opdraagt. Wellicht worden daar wat meer details over vrijgegeven in het boek, want in de film deed Rocco behalve gluiperig kijken weinig fout, hij werd al vermoord voor hij de kans kreeg het huwelijk überhaupt te consumeren.