De Nieuwe Wereld (2013)

Gaat in première op IFFR

Vertoningen:

wo 30 jan: 19:00 Pathé 7 (première)

do 31 jan: 10:00 Pathé 5

vr 1 feb: 16:00 Pathé 4

za 2 feb: 9:30 Oude Luxor

Het betreft een telefilm, die in het voorjaar van 2013 op televisie wordt uitgezonden.

Na de briljante Matterhorn en de Ontmaagding van Eva van End toch een tegenvaller. Geen idee waarom speciaal deze hier wordt vertoond.

2,5*

Regisseur Jaap van Heusden is volgens mij één van de weinige hedendaagse Nederlandse (film)auteurs. Hoop dat De Nieuwe Wereld een Nederlandse distributeur vind.

De beste Nederlandse film van het IFFR!

Ik mocht, samen met zo'n 50 asielzoekers 8 dagen lang figurant zijn in deze film. Goed verhaal, mooi uitgewerkt. Acteerwerk valt me heel erg mee. Vooral Bianca Krijgsman bezorgt mij af en toe kippevel. Je hebt er geen weet van hoe dat uit kan pakken als er slechts een paar scenes per draaidag wordt gefilmd. Ik stem niet vanwege bovenstaande reden.

Ingrid! Dus, zeer benieuwd.

Ook geen hoogvlieger, en ook weer lang niet slecht (zie Lieve Céline van twee weken terug). Het begint heel rustig, met erg mooie shots, maar gaat al vrij snel aanslepen - té ingetogen naar mijn smaak. Toch weet het mijn sympathie wel los te krijgen bij bepaalde scènes (voornamelijk wat later), zoals het raampje wassen / meebewegen (met Afrikaanse muziek - voor de rest was de soundtrack wel erg treurig-aanwezig), en ook het verhaal komt tot een redelijk bevredigende uitwerking, zo naar het einde toe (wel jammer dat er niet iets meer gedaan werd met het 'telefoondame'-gegeven).

Krijgsman en Sadowogo acteren prima tot uitstekend. Al met al een ruime zes.

Was er een verhaal dan? Ik vond het een nogal verhaalloos iets. Ook viel er niet veel te snappen, waar is de vader van dat kind bijvoorbeeld? Waarom woont hij bij zijn tante? Omdat zij van de flat wilde springen? Er wordt veel te veel te raden overgelaten en dat werkte in dit geval niet. Aan het einde van de film dacht ik echt: wat heb ik nou eigenlijk gekeken?

Het is inderdaad een beetje raden hier en daar, maar ik meen dat de vader zelfmoord had gepleegd door van het balkon te springen - dat zou tenminste haar grote moeite om het te betreden / schoon te maken / weer te gebruiken verklaren. Daardoor is de moeder in een depressie geschoten en verblijft het zoontje (tijdelijk) bij haar zus en man.

mooi drama met wat komische stukjes erin.

Weinig afwisseling van lokaties, ook zijn de scenes niet met al te veel / ingewikkelde dialogen, toch blijf je wel kijken naar deze mensen en het verhaal.

de tv films scoren hoger dan de bioscoopfilms.

toch scoren beide wel hoger dan aantal jaren terug.

Zo zie ja maar hoe onze verbitterde Mirte, die er trouwens niet voor terugdeinst vluchtelingen hun weinige bezittingen af te truggelen, toch de intrieste situatie van deze mensen gaat inzien.

Deze ommekeer is waarover deze TV-film te doen is en dit zonder dat er al te veel sentimentaliteit en sterke emoties bij te pas komt. Ook het slot is zonder zwaarwichtigheid en best knap en enigszins verrassend.

Geen echte hoogvlieger maar met een stukje realiteit van onze samenleving benaderd, toch een genietbare werkje.

Zouden ze daar geld voor krijgen, want na Exit is dit de tweede Telefilm dit jaar met asielzoekers als belangrijk onderwerp. Al gaat het hier om de hoofdpersoon die overduidelijk het één en ander heeft meegemaakt in haar leven de laatste jarig. Dat leidt zeker in het begin tot een zeer komische ondertoon - hoe zij bits in het leven staat, rustig ringen en kettingen aftroggelt, keihard zegt dat iemand zijn polsen verticaal moet opensnijden en vooral haar hele blik. Uitstekend spel van Krijgsman wat dat betreft. Jammer dat de ijskast tegen het eind (o verrassing!) begint te ontdooien. Wat verder privé en zakelijk met elkaar van doen hadden was mij onduidelijk. Dat zij, Mirte, een ontwikkeling doormaakt is wel helder, maar dat had wel iets strakker gekund. Visueel verder aardig, net als de muziek, maar de getokkel op een gitaar kennen we nu wel. Toch een goede voldoende, 3,0*.

Aardig, maar minder dan zijn vorige film. Vooral wat conventioneler dan Win/Win. En net als bij die film mag het wat mij betreft nog allemaal wel een tandje subtieler. De aanzet is er en het lijkt soms alsof Van Heusden piepklein drama zou willen maken, maar toch wordt Mirte (en haar omgeving) als extreem cynisch en afgestompt neergezet, zoveel zelfs dat ze keihard misbruik van ze maakt, wordt de relatie met haar zoon heel flink benadrukt terwijl hoe het zover is gekomen weer heel subtiel wordt aangestipt. Krijgsman is een mooie casting, dat dan weer wel. En de film is fijn optimistisch zonder al te zoet te worden

3.0*

Aardige film waarin over nogal stugge schoonmaakster van een asielzoekerscentrum. De film heeft een rustig tempo en kijkt daardoor gemakkelijk weg. Een aantal mooie momenten, maar hier en daar had er best wat verder op het hoofdpersonage in mogen gaan. De hele setting is geloofwaardig neergezet.

Ik vond dit best een goede film. Bianca speelt erg goed. Je moet natuurlijk niet teveel verwachten van een Nederlands product. Weinig budget. Maar toch is deze film wel de moeite waard. Hij verveelde eigenlijk geen moment.

De film weet de aandacht goed vast te houden en Bianca Krijgsman zet een uitstekende prestatie neer als de getraumatiseerde Mirte . Langzaam maar zeker wordt je het verhaal ingezogen en krijg je steeds meer sympathie voor Mirte.

Volgens mij is dat een weerspiegeling van een linkse traditie die op de publieke omroep nog altijd doorleeft. Er is de laatste jaren wel het een en ander veranderd om ook rechtse geluiden te weerspiegelen, maar de grote omroepen (VARA, VPRO, NTR) hebben een linkse signatuur. In dat licht moet je ook bepaalde onderwerpen zien die terugkomen in de telefilms, en laat het strenge asielbeleid nou net zo´n onderwerp zijn.

Intrigerend uitgangspunt: een getraumatiseerde schoonmaakster doorziet de onmenselijkheid van een streng asielbeleid. Het gegeven wordt helaas een beetje lafjes uitgewerkt. Het zal voor niemand echt een schok zijn dat Mirte dichter bij Luc komt en daarmee ook weer zal weten te ontdooien voor de buitenwereld. Zelfs het emotionele afscheid tussen de twee zat er al van ver aan te komen Desalniettemin is het wel zo´n film waarbij de reis naar die ontwikkeling op zichzelf interessant en mooi genoeg is om voor de volledige speelduur te boeien. Het heeft een prettige zwarte humor die de zware lading dragelijk maakt.

Wat mij een beetje tegenstaat aan dit soort films is de karikaturale manier waarop medewerkers van de IND worden gepresenteerd. Volgens de logica van deze film is het daar een corrupte rotzooi met medewerkers die geen greintje medeleven hebben naar de medemens. Met dit soort karikaturen doe je de complexiteit van het onderwerp helaas geen recht. Ik denk dat het nou juist de wrangheid van dit soort systemen is dat er mensen werken die heus het beste met medemensen voor hebben, maar die te maken hebben met verschillende politieke krachten waardoor alles steeds onderhevig is aan verandering. En dat levert inderdaad onmenselijke situaties op.

Bianca Krijgsman werd 'totaal verrast' door het winnen van de International Emmy Award

als beste actrice. De actrice verzilverde haar nominatie voor haar optreden in De Nieuwe Wereld.

Wel bijzonder dat ze die prijs wint. De film is nog online te zien.

Ik had me toch eigenlijk wat meer voorgesteld bij deze film. Zeker nadat Bianca Krijgsman ook nog een prijs had gekregen voor haar acteerprestaties. Niet dat ik het haar niet gun. Ik vind Plien en Bianca erg leuk. Maar ik vind haar acteerwerk in deze film niet bepaald schokkend. Verder vind ik het erg ongeloofwaardig overkomen dat het personeel in het aanmeldcentrum zo corrupt en respectloos met die mensen omgaat. Ze nemen daar toch niet de gemiddelde afspiegeling van de Nederlandse bevolking aan? Ook het einde van de film vind ik wat vlak. Als Luc weer terug naar huis moet, komt het over alsof niemand dat echt erg vindt. Dat hij z'n vrouw verloren heeft en een erg zware reis heeft moeten maken en grote financiële offers, dat vergeten we kennelijk maar voor het gemak. En ook de gevoelens van Mirte voor Luc stelden kennelijk toch niet zo veel voor. Nee, deze film had voor mij toch een stuk dieper moeten gaan. Zowel qua verhaal als emotioneel. En dat had best gekund met deze acteurs.

Helemaal niet onaardig. Het drama is niet altijd even sterk uitgewerkt, maar de rauwe sfeer wordt goed neergezet en de gedoseerde inzet van zwarte humor past Krijgsman uitstekend.

Mirte [Bianca Krijgsman] werkt als schoonmaker in het Justitieel Complex Schiphol waar ze de aanwezige asielzoekers met argusogen bekijkt. Ze laat hen zelfs betalen om (maximaal 4 minuten!) gebruik te maken van haar telefoon om familie te bellen. Haar houding verandert door haar contact met Luc [Issaka Sawadogo] die ze bij toeval een beetje leert kennen. Parallel loopt het verhaal van de moeizame verhouding met haar zoontje [Teun Stokkel] die al een tijd woont bij zijn oom [Ali Ben Horsing] en tante [Janni Goslinga]. Weinig subtiele aanklacht tegen de kille asielzoekersprocedure geeft onvoldoende inzicht in de redenen voor de afstandelijke houding van Mirte en Krijgsmans gemanierde spel helpt ook niet. Sawadogo is echter charismatisch en authentiek als een asielzoeker die het zich maar moet laten welgevallen dat hij constant bewijs moet leveren voor zijn oprechtheid.