Lan Se Da Men (2002)

Een erg fijne frisse film.
De driehoeksverhouding van de drie jongeren wordt erg mooi uitgelicht. Bovendien is er door het knappe script geen vals sentiment te bespeuren.
Verder bevat de film vele leuke vondsten zoals het masker dat één van de meisjes van Zhang Shihao gemaakt heeft (met behulp van een stiekum gemaakte foto) en natuurlijk de liefdesverklaring die op het schoolplein geplakt zat.
Tel daar ook nog het uitstekende acteerwerk en het mooie camerawerk bij op en je hebt een lentefilm van wereldformaat....

mooi!!!

Heerlijk lente/zomer filmpje inderdaad.

Jammer genoeg net niet perfect genoeg. Iets te gelikt in z'n feel-good zijn, iets te luchtig in z'n drama. Vooral iets te voorspelbaar in z'n verloop.

Verder wel mooi (hoewel dus soms wat te gelikt en proper) en lief, schattig filmpje. Vals sentiment is er zeker niet te bekennen, toch voelden de personages bij momenten niet geheel echt aan. Elke keer wanneer er net wat meer drama in de film sluipt draaien ze zich om en is het leed geleden.

Maar het was leuk, en aangenaam, en luchtig, en ik heb me best vermaakt, mede ook door de economische lengte van de film. 3.5 frisse * mogen er wel vanaf. Aanradertje.

Gelukkig niet! Een dikke plus hiervoor....

Leuk!

Deed me wat denken aan 'Hana & Alice', alleen wat serieuzer en met een aardige 'twist'.

Persoonlijk had het mij beter geleken als men de rollen van de actrices had omgedraaid. Meng Kerou zag er nu wel èrg stereotiep als een lesbo uit!

Haast maagdelijk naïef is deze zachte, verfijnde, maar onevenwichtige romantische middelbare schoolfilm over een lastige driehoeksverhouding tussen verlegen Taiwanese tieners. In de kern een kort verhaaltje over volwassen worden en de problemen die dat met zich mee brengt. De regisseur heeft het op een sombere en uiterst trage wijze uitgerekt. De film heeft dan ook niet bijster veel te vertellen, zelfs niet als de verhaallijn lesbisch is. De verhouding is niet gecompliceerd genoeg om te boeien; het blijft bij wat voorzichtig op de tenen lopen.

Al een keer of 5 gezien, en hij verveelt nog steeds niet. Aandoenlijk en schattig, toch wel een klassiekertje in de Taiwanese cinema. Niet echt hoogstaande kunst, en zelfs een beetje oppervlakkig, maar wel met het hart op de juiste plaats.

Leuke film.

Debuut van Gwei Lun Mei, en een aardige ook. Ze acteert goed en haar personage is interessant om te volgen. Bo Lin Chen deed het naar mijn mening net ietsje minder, maar is niet storend. Al met al is deze film een leuke romantische film over de jeugdliefde en hoe deze voor iedereen iets anders kan betekenen,

Verder zit de film vol met memorabele scènes waardoor de film niet saai wordt. Gelukkig duurt de film niet te lang en sluit de film goed af.

3,5

Niet veel te vertellen Misschien is het gewoon een simpel verhaaltje. En traag, langzaam de onzekerheid, de twijfels de verlangens en het verdriet zonder drama langzaam en dan komt het allemaal aan de oppervlakte.

Er wordt heel wat afgefietst in deze relatiefilm over drie Taiwanese scholieren, twee meisjes en een jongen, die de eerste schreden op het liefdespad zetten. Dat gaat zoals gewoonlijk niet van een leien dakje. Het ene meisje is verliefd op de jongen, het andere meisje is verliefd op het meisje en de jongen is weer verliefd op het meisje dat meer op meisjes valt, maar toch ook wel wat voor hem voelt.

Ga er maar aanstaan. Het zou zo een Franse film kunnen zijn. Eric Rohmer had er van gesmuld. En net als Rohmer houdt regisseur Chin-yen Yee het luchtig. Er vallen wel wat traantjes, maar niet te gek. En verder dan een voorzichtig kusje komen ze niet. Maar dat is ook niet erg. Ze hebben de tijd. Misschien over een paar jaar, oppert de jongen voorzichtig.... En verder fietsen ze wat af. Doen zelfs wedstrijdjes. Maar het is zeker geen komedie. De emoties zijn oprecht en eerlijk. Ze dromen en zijn onzeker. Dat voel je allemaal mee, en je hebt met ze te doen.

Knappe prestatie van Chin en van de cast, van wie vooral Lun-mei Guey met haar manga-gezichtje er uitspringt. Dat ze er zo stereotiep lesbo uitziet, zoals Baggerman beweert, is me niet opgevallen. Mooiste scène: die 'vechtpartij' tussen de jongen en het meisje tussen al die lege stoeltjes. Zo zitten er nog wel meer filmische vondsten in deze film. Ook het camerawerk is uitstekend. Ook op de fiets?

Deze vrij zweverige film over drie verliefde scholieren wist mij nauwelijks te boeien. De focus ligt op de relatie tussen een jongen, die nog groen is achter zijn oren, en een meisje dat haar seksualiteit meent te ontdekken. Is ze lesbisch of toch niet? So what?