Freddie Mercury - The Great Pretender (2012)

Heb hem gelijk aangeschaft op dvd(een echte fan moet ze toch in huis hebben), maar kan uiteindelijk toch niet tippen aan het betere Days of Our Lives.

Ik mis vooral een duidelijke rode lijn door de serie. Gebeurtenissen lijken niet chronologisch in de documentaire te zitten, al is dit richting het einde wel zo en verbetert dit iets. Echte diepgang ontbreekt in deze documentaire. Toegegeven, er zitten een aantal leuke onderwerpen in. Zoals het interview met Montserrat Caballé en(en een langer interview bij de extra's)het Barcelona album krijgen echt een dikke pluim. Het item over Jackson is op het eerste gezicht ook geinig. Toch mis je dat er echt de diepte in wordt gegaan. Over Jackson wordt er in de eerste paar minuten even heel snel bij stil gestaan, om vervolgens weer in een sneltreinvaart door te denderen. Ik kan nou bijvoorbeeld niet zeggen dat dit heel veel nieuws brengt.

Door de sneltreinvaart zit er ook niet veel structuur in de documentaire, waardoor de belangrijke gebeurtenissen uit Freddie's leven eerder willekeurig lijken gekozen i.p.v. een mooie chronologische volgorde die veel dingen over Freddie verklaren.

Verder wordt er niet echt ingegaan op het persoonlijke leven van Freddie: hoe hij heeft geleefd, wie er allemaal in zijn leven zijn geweest en hoe hij met zijn ziekte is omgegaan.

Het komt allemaal wel in flitsen voorbij, maar vooral wanneer je Freddie Mercury: De Definitieve Biografie hebt gelezen komt deze documentaire eigenlijk over als een lightversie van het boek(die ik iedereen kan aanraden).

Leuk, maar ik mis de echte diepgang en een rode lijn die wat structuur brengt in de documentaire. Toch leuker voor de beginnende Queen/Freddie fans.

3,0*

Het is natuurlijk nooit verstandig om qua hoeveelheid informatie een documentaire te verelijken met een boek want dan delft de documentaire vrijwel altijd het onderspit. Waar deze documentaire in slaagt is iets weergeven van de beleving van Freddie Mercury. Alle andere Mercury-documentaires maken van diens leven een sentimenteel sprookje waarin enkel drank, seks, feesten, drugs en succes het verhaal zijn vervolgens tragisch beeindigt door AIDS. The Great Pretender laat veel meer zien hoe Mercury tegenover zijn eigen werk stond, tegenover de andere Queen-leden en tegenover de muziek met in het achterhoofd zijn naderende dood (dat hij er vanuit ging dat Barcelona zijn laatste album zou worden plaatst alles in een ander perspectief). Ook keuzes voor verkeerde personen worden toegelicht en het geheel eindigt niet als een sentimenteel tranendal. Eigenlijk net als bij Days of Our Lives had deze docu van mij nog op dit niveau heel lang door mogen gaan.

Gelukkig kon ik deze nog op de BBC meepikken. Het is een mooie docu met een aangename sfeer. Freddie wordt op een respectvolle wijze geportretteerd. Zijn karakter en levenshouding wordt goed uitgediept en ook onderwerpen als het ouderlijk huis, samenwerkingen, muzikale projecten en van alles en nog wat zitten in deze docu verwerkt. En veeeel songs + podiumregistraties waar stukjes van worden getoond, prachtig materiaal. En het is wel duidelijk dat Freddie Mercury een zeer goed artiest was en een echt podiumbeest met een unieke uitstraling.

Als je zoveel jaar na dato een docu gaat maken is het wel handig als je met wat unieks komt. Anders heeft het natuurlijk niet veel toegevoegde waarde. Helaas heeft deze docu dat niet.

Wel slim van ze om voornamelijk in te springen op de jaren na de meeste hoogtepunten van Queen, zodat er meer van zijn solocarrière te zien is. Maar dan nog. Dat interview in zijn rode bretels had ik al eens gezien, geloof ik. De nieuwe interviews met bijvoorbeeld de bandleden zijn dan weer een goede toevoeging. Je hoeft geen die hard te zijn om de grote lijnen van deze docu al te weten.

Wel wordt er op de juiste momenten afgewisseld tussen interviews met Freddie, de band, management, livebeelden en videoclips. Ik heb me absoluut niet verveeld. Dat kan ook niet, want Freddie was en blijft natuurlijk een entertainer.

Nieuw voor mij waren de invloed van Paul Prenter en ik vond de ergernis van de band en de extra info van Montserrat Caballe ook wel leuk om te zien.

3*

Deze documentaire geeft een mooi beeld van Freddie Mercury zelf en niet van Queen. Belangrijke nuance, omdat je hier ook de samenwerking met de andere bandleden ziet en zijn intenties om solo ook carrière te maken. Belangrijkste is wel z'n band met Montserrat Caballé. Het is een mooi portret geworden en verviel uiteindelijk niet in een sentimenteel afscheid. De vraag van Mercury om na z'n dood te doen met zijn muziek wat ze maar willen, zolang het maar niet saai is, wordt op respectvolle manier ingewilligd. Als documentaire was het misschien af en toe wat chaotisch, maar dat hoort er wel bij.

De beste man blijft een eindeloos fascinerend persoon. Deze documentaire richt zich meer op de solocarrière van Mercury; Queen komt slechts sporadisch aan de orde. Het beeldmateriaal en de interviews zijn er echter niet minder interessant door. Veel leuke anecdotes en prachtige archiefbeelden, alsmede natuurlijk veel mooie muziek. Ook de periode rond het sterven van Mercury komt aan de orde, waarbij maar weer eens duidelijk wordt dat ook deze unieke muzikant veel te jong is overleden.

Na gisteren Queen: Days of our Lives gezien te hebben was ik ook wel benieuwd naar meer over Freddie. Vond het een matige tot redelijke documentaire. Het is jammer dat, vooral het begin, zo rommelig en chaotisch van opzet is. Later komt er wel iets meer structuur in, en sowieso is het door de muziek en Freddies persoonlijkheid wel leuk om te kijken.

3,25*

Soms best interessant en informatief, maar ook erg chaotisch gepresenteerd. Daarnaast veel pratende hoofden, iets dat ik sowieso niet graag zie bij documentaires. Ja, het helpt je goed informatie te geven, maar ik zie liever dat dat anders wordt ingevuld. Verder snel gemonteerd, maar daardoor ook nergens heel diepgaand, enkel het stukje rond Barcelona, dat ook meteen het beste van de docu is. 2,5*.

Focus op Freddie

Ik ben niet direct een Queen fan te noemen. Best wel wat goede nummers hoor (heb geruime tijd de Live at Wembley CD in de auto gehad) maar dat Bohemian Rhapsody komt zo mijn oren uit waardoor ik bij vlagen een degout van de groep heb gekregen. Dat houdt me gelukkig niet tegen om me wel eens in hun geschiedenis te verdiepen, alleen krijg je met deze The Great Pretender niet een globaal beeld van de groep maar van de zanger in het specifiek.

Al moet ik daar wel bij zeggen dat ik jammer genoeg de verkorte versie heb gezien. Wanneer gaan de televisiezenders het eens leren dat het absoluut niet nodig is om dit soort documentaires te gaan inkorten. Zeker niet als je bekijkt dat er bijna de helft wordt weggeknipt om dit toch maar onder de speelduur van 60 minuten te houden.. Soit, de documentaire focust zich voornamelijk op Freddie Mercury en dat blijkt eigenlijk nog een vrij boeiende keuze te zijn. Mercury is een aannemend figuur, afleidende uit het interview was het er ook wel één met een handleiding, en zijn levensverhaal bevat genoeg interessante elementen om de gehele speelduur te entertainen. Beetje jammer dan ook dat er nooit echt lang wordt bij stilgestaan, zeker zijn dood wordt nogal snel afgehaspeld.

Altijd fijn dat dit soort documentaires gebruik maken van archiefmateriaal. Volgens mij ooit al wel eens een andere documentaire over Mercury gezien (herinner me meer nadruk op Duitsland en zijn samenwerking met Montserrat Caballé) waar naar mijn gevoel wel dezelfde beelden inzaten. Verder ook nog wat interviews met onder andere Roger Taylor en Brian May die uiteraard hun toegevoegde waarde hebben. Gelukkig wordt het aantal celebrities die hun zegje komen doen ook beperkt tot Matt Lucas en daar ben ik wel erg blij om, al had die er sowieso niet in hoeven te zitten.

Informatieve documentaire in ieder geval en het nodigt uit om de volledige versie eens te gaan zien. Hier en daar wat van de hak op de tak springend, maar dat zal waarschijnlijk wel de schuld zijn van de Canvas uitzending.

3.5*