Il Mostro di Firenze (1986)

Giallo gebaseerd op het boek van Spezi en de historische gebeurtenissen rondom de eponieme deranged serial killer die gedurende eind jaren 60, jaren 70 en begin jaren 80 in Florence huishield zonder ooit te zijn gepakt. Klinkt leuk, is het niet.
Waarom niet ? Omdat de film onder druk van de gevoeligheden van de nabestaanden zo a-grafisch als mogelijk werd gehouden. Niet genoeg blijkbaar : onder nog zwaardere druk van die nabestaanden werd de film uit de roulatie gehaald en verminkt, zodat er nog minder van overbleef.
Wat rest is..niets, eigenlijk. Met horror heeft het geen reet te maken, het enige wat is overgebleven is een POV double kill giallo style in het begin, niet toevallig waarschijnlijk betreft het hier een buitenlands koppeltje. Daarna volgt een om evidente redenen nergens op slaand verhaal waar amper een touw aan valt vast te knopen. Ik ken het boek niet, maar schijnbaar had de auteur dezelfde verbeeldingskracht of liever het gebrek daaraan als een doorsnee giallo scenarist.
De film is immers een soort stream of consciousness van Mann, die natuurlijk geen boekhouder maar een boekschrijver is, en die zich probeert te verplaatsen in het zieke brein van een moorddadige spiegepaat. Verrassing : Mann komt tot de conclusie dat de killer hoogstwaarschijnlijk een melancholicus is, intellectueel, volslagen impotent, latent gay en behept met een moedercomplex, veroorzaakt door een ongelukkige jeugd vol trauma's...hoe verzin je het.
Nogmaals, door de verminkingen is er amper een touw aan vast te knopen en het weinige geweld dat we zien bestaat uit long shots waarin per Baretta wat jonge mensen schijnbaar worden afgeknald. Verder slechts geneuzel, vooral van Mann die als een terminaal zieke over het scherm sjokt. Veel steun heeftie daarbij niet, niet van zijn vriendinnetje Marinelli, niet van Lydia Mancinelli als de zgn. moeder van de gek en niet van Tinti die trouwens amper in beeld is.
De fotografie werd dan toch nog verzorgd door de gerenommeerde Cirillo die ook o.a. CETA of PDD schoot, maar daar heb je niet zoveel aan wanneer je naar een DVD-R zit te kijken.
De score zal Belgische kijkers gekend voorkomen : het betreft voornamelijk variaties op een thema van Cesar Franck.
Giallo buffs kunnen nog beter naar LAEATN kijjken, daar zat teniminste nog een gescalpeerde kut in ! . Een paar jaar terug is er trouwens nog een tv-serie gemaakt rondom hetzelfde thema.

Pippo heeft alles al gezegd, daar heb ik met mijn meestal nogal korte betoog niks aan toe te voegen

De film is gebaseerd op ware gebeurtenissen rond een seriemoordenaar die gedurende eind jaren 60, jaren 70 en begin jaren 80 in Florence huishield zonder ooit te zijn gepakt. Het verhaal wordt gezien vanuit het perspectief van een boekschrijver Leonard Mann die geobsedeerd geraakt door de seriemoordenaar. Helaas is de hoofdrolspeler een zeer saaie acteur om naar te kijken want het lijkt net een zombie die door het verhaal spartelt. De kills zijn erg matig qua uitvoering en steeds op dezelfde wijze uitgevoerd. 4/10