Appassionata (1974)

Goede toevoeging ! Een incest drama met Muti en Giorgi mag hier natuurlijk niet ontbreken. Het betreft hier het FF regiedebuut van Calderone, die hier wanhopig probeerde de decadente anti-bourgeois thema's uit de seventies auteurscinema na te apen, wat resulteert in een wat afgezaagd verhaaltje over papa Ferzetti de bourgeois pater familias, tandarts en verwoed jager ( zoals u weet was de jacht in die tijd een senhal voor fasjisme ), getrouwd met de nog maar eens knettergekke en hysterische Cortese, en vader van Muti. Het is al snel duidelijk dat de Electra, Agamemnon en andere complexen hier vrolijk door de verrotte geesten van de verdorven personages dwarrelen...om het nog vunziger te maken doet bourgeois pervert Ferzetti het hier ook met de minderjarige Giorgi ( irl net meerderjarig, net als Muti ) die een uitgebreide behandeling krijgt op de tandartsstoel waar we gelukkig ook het nodige naakt en sex on screen kunnen meepikken.

Muti tifosi waarschuw ik dat ze hier minder naakt levert, maar dit is wel de film waarin ze voor het eerst haar boobs laat zien ! Italië sprak schande van deze vuiligheid en stroomde massaal naar de bios om het allemaal beter te kunnen beoordelen...niet onaardig verder is dat de 2 heldinnetjes hier aangekleed vaak ronddartelen in kostschooluniform.

Het klint allemaal leuker dan het is, want ondanks de grote namen ook in de crew- e.g. Nannuzzi achter de camera of Piccioni als componist- maakt Calderone wel duidelijk waarom hij geen gekende naam in de Italiaanse auteurscinema is geworden.

Leuk filmpje over een tandarts die plotseling seksueel aanbidt wordt door zijn dochter en de vriendin van zijn dochter. En wanneer je thuis niet aan je trekken komt omdat je vrouw op het randje van een volledige break down staat zorgt dat natuurlijk voor tonnen verwarring en verleiding.

Op zich is het weinig bijzonders. Wie denkt dat hij een film a la Fatal Attraction (1987) te zien zal krijgen zal van een koude kermis thuis komen want van jaloezie die tot zulke drastische dingen leidt als in Fatal Atraction is hier namelijk geen sprake. Toch weet de film om een of andere reden wel te boeien. Komt dat door Giorgi die veelvuldig uit de kleren gaat? Zeker, maar dat is niet de enige reden. De acteurs doen het namelijk verrassend goed en zorgen voor, leuke, characters waarvan je wilt weten hoe het verder met hun gaat. Muti en Giorgi doen het aardig en zorgen er met hun aanwezigheid natuurlijk voor dat je niet wegzakt maar zeker Gabriele Ferzetti, als vunzige tandarts en vader, en Valentina Cortese, als de totaal doorgedraaide moeder, doen het erg goed.

3,5*. Nergens hoogstaand maar wel erg vermakelijk en het verveelt geen seconde. Wel jammer van het ietwat afgeraffelde einde.

Piero Piccioni - Appassionata (1974) soundtrack

Inderdaad, de passie spettert van het doek. Wat wil je ook met twee krolse pubers als Ornella Muti en Eleonora Giorgi en Gabriele Ferzetti als willig slachtoffer. Maar zoals hier al eerder opgemerkt, ook al valt er veel te genieten, het is geen goede film. Het draait allemaal om een tandarts met een midlifecrisis en een mentaal instabiele vrouw (een glansrol van Valentina Cortese). Zijn dochter zou wel wat meer aandacht van haar vader willen en de vriendin van de dochter komt die aandacht (lees: seks) gewoon halen.

Erg geloofwaardig is dat natuurlijk niet en Calderone verzuimt om dat geloofwaardig te maken. Maar het biedt wel de mogelijkheid om Muti en Giorgi uit de kleren te laten gaan. Volgens pippo il buffone de eerste keer dat Muti haar borsten laat zien op het witte doek, en inderdaad, ze mogen gezien worden. Maar ze redden niet deze film. Dat gedoe in die tandartsstoel vond ik al evenmin geloofwaardig. Maar goed, ik hou op met zeuren. De fotografie is bij vlagen prachtig, de muziekscore geweldig, er wordt uitstekend geacteerd (die slagersjongen is geweldig) en ik vond het slot een vondst (wel goed kijken!). En het is allemaal heerlijk Italiaans.

Als je Ornella Muti tegenkomt bij de credits dan weet je al wel uit welke richting de wind blaast. Des te opmerkelijker dat Muti in deze film overklast word door Eleonora Giorgi. Het is een formule-achtige film over twee oversekste tieners en een tandarts met een midlife crisis; een ondeugende komedie zoals er een halve eeuw geleden in Italië tientallen zijn gemaakt. Een gerenommeerde actrice als Valentina Cortese heeft in dit soort niemendalletjes niets te zoeken.