Rent a Family Inc. (2012)

Van de regisseur van The Invention of Dr. Nakamats (2009)

Draaide op IDFA.

Vanavond te zien in VPRO Import; NED 2 0:00 uur

De ingekorte versie of de lange versie?

De ingekorte.

Verbjjsterend. Alleen Japanners kunnen zoiets volstrekt serieus nemen.

Een depressieve zwaar ongelukkige man die een eenmanszaak opricht om andere mensen vrienden en familie te geven door acteurs te sturen die hen helpen.

wtf!

dacht even dat ik naar een mockumentary zat te kijken.

Verbijsterend is het woord ja..

en dan vooral het laatste stukje tekst wat op het scherm kwam.

En het kwam hier op neer, na deze documentaire is het in zetten van 'nep personen' nog veel meer in opmars gekomen! het is een goudmijntje geworden!

Volgens mij durft niemand zichzelf te zijn in dat land, schokkend....

3 1/2 ster

In het begin heb je wat medelijden met de mensen die beroep doen op de firma van het hoofdpersonage, maar gaandeweg blijkt dat hijzelf zwaar ongelukkig is in z'n dagelijkse leven.

Surreëel.

Documentaire die een 44-jarige Japanner Ichinokawa volgt. Ichinokawa runt een bedrijfje waarbij mensen tegen betaling familieleden of vrienden kunnen inhuren: familie om meer mensen op bruiloften te hebben, een nieuwe man tijdens een afspraak met je ex, of een vader voor je vriendje om te ontmoeten. Vooral de sterke opbouw is een troef: aan het begint focust Schröder zich vooral op de praktijken van Ichinokawa, maar gaandeweg gaat de documentaire meer over de man zelf. Het dubbelleven (zijn gezin weet nergens van) weegt op hem, zijn huwelijk staat op springen, hij geraakt in financiële problemen en belandt in een depressie. Rent a Family Inc. vindt een juiste dosering tussen het absurde werk van Ichinokawa en diens persoonlijke problemen en is daarom een genietbare documentaire. 3*.

Na de ingekorte verzie gezien te hebben, vraag ik me af of ik wel echt wat gemist zou hebben van de langere versie.

Op zich worden de regeltjes van een docu wel gevolgd. We starten met een aantal voorbeelden van het werk wat deze meneer doet. Zodat we meteen met de neus op de feiten worden gedrukt. Daarna kan het diepere onderzoek beginnen.

Het probleem van deze docu is echter dat hij heel droog en saai is gebracht. Waardoor het lastig voor me was om mijn aandacht erbij te houden. Feitelijk hoeft niet saai te zijn, namelijk. Na de intro gaan we door op het leven van deze man. Waar hij leeft, zijn gezin, zijn gedachtes en gevoelens houden we bij. Het is jammer dat hij die laatste twee alleen niet kan delen met zijn familie.

Het duurde ongeveer tot de briljante gedachte van de man dat hij toch maar over de drempel heen moest, voor het wat begon te lopen. Verder is werken en amper rondkomen in deze tijd helaas nergens opzienbarend en het verbaasd me dan ook niets dat dit ook in een land als Japan voorkomt.

De inkijk in zijn werk is even leuk en interessant om te zien, maar er wordt nergens heel diep op in gegaan, waardoor het ook prima gewoon een stel acteurs hadden kunnen zijn. Of mystery shoppers. Leuk werk en niets schokkends, mijns inziens.

Technisch gezien is deze film ook alles behalve perfect. Een klein gedeelte is gefilmd op een goede camera. De beste beelden. Veel zijn in het geheim geschoten op een draagbaar 'iets'. Dat gaat nogal ten koste van de kwaliteit en dat ging me tegenstaan.

Heel belangrijk voor hun werk, maar ook jammer voor de docu, is het onherkenbaar maken van het grootste gedeelte van de personen in de docu. Waardoor je voor ongeveer 75% naar gepixelde gezichten zit te kijken. Heel vervelend.

2*