I Give It a Year (2013)

Trailer (Yahoo)

Vanaf 21 februari 2013 in de bioscoop (eOne)

NL trailer (YouTube)

Ik vind dit al snel romantische kleffe rommel, maar deze trailer was toch best geestig.

Een zeer welkome afwisseling in het genre komedie na al die flauwe Amerikaanse zooi (zoals bijv. Movie 43 die net is uitgekomen).

De toon wordt gezet met belachelijke en onsubtiele gesprekken. Stephen Merchant (de nerd met de bril) bleef zich ook na de bruiloft als een debiel gedragen en de therapeut speelde liever met haar poppen dan hulp te bieden. Blijkbaar werkte het voor een aantal bezoekers want in de zaal werd er wel degelijk gelachen maar ikzelf vond het zo overdreven grof dat het enkel op m'n zenuwen begon te werken. Vervelend ook hoe we steeds bij haar terugkomen waarbij ze bijvoorbeeld een telefoontje van haar man aanneemt die vraagt of zij de kinderen van school op wil halen en vervolgens ook nog van tafel opstaat. Goed, na ongeveer een halfuur worden al die lompe tafarelen overboord gegooid en concentreren we ons op het viertal waarvan je natuurlijk al lang weet hoe de verhoudingen zullen gaan verschuiven. Ik vond het dan ook best een kwelling om het allemaal zien te gebeuren.

Smaken verschillen. Ik vond het leuk!

Ik vond deze film erg tegenvallen, had hem grappiger verwacht. Hij was helaas ook erg voorspelbaar.

Mwahh.. Was na de openingsscène met de pastoor/priester/whatever op de bruiloft een beetje bang maar het werd vanaf daar alleen maar beter. Beter maar niet echt geweldig, had op wat meer 'flauwe' humor gehoopt. Nu is het voor mij allemaal net niet grappig en plat genoeg maar ook net niet serieus en realistisch genoeg.

Nog vlees nog vis met een zeer voorspelbare afloop.. Desondanks heb ik de film zonder al te veel moeite afgekeken.

Eerste 10 minuten en de laatste tien zijn de moeite waaard, de rest is niks

Vond deze film best vermakelijk met af en toe lekkere Britse humor. Soms ietwat serieus, maar daarom is het ook een rom-com. Gewoon anderhalf uur achterover zitten en op je af laten komen dan kan je links en rechts nog wat lachen. Zitten paar goeie grappen in!

**3

Ik miste dan weer die typische Britse humor.

Stephen merchant (die zich in movie 43 ook al veslikte) kan toch wel beter.

Een voorspelbare, clichématige en onevenwichtige komedie met vrolijke, echter ook slechte grappen. De cynische Engelse humor is soms kostelijk. Maar mede omdat de regisseur teveel zijn best doet om geloofwaardig te zijn (gaat ten koste van de romantiek) en omdat de liefde tussen de hoofdpersonen al vanaf het prille begin niet aannemelijk is, beklijft het episode-achtige verhaal onvoldoende. Tenslotte over de cast: vooral de bijrollen worden sterk neergezet.

Dit is romantische komedie, dus het begin, het midden en het einde ligt grotendeels vast. Zo ook bij deze film. Na 15 minuten weet je al wie bij wie zal eindigen.

Maar toch heb ik me wel een beetje vermaakt. Er zaten af en toe redelijk grappige momenten in de film.

Anna Faris zag er wel enigszins vreemd uit in deze film, wellicht was het de pruik die ze (volgens mij) op had.

Meer een verzameling aan slapstickerige scenes, vervormd tot een verhaaltje, dan een standaard romcom. Dit werkt overigens net niet helemaal, maar sommige situaties zijn toch best grappig (en opvallend expliciet/grof). Daarbij komt ook nog eens dat ik zo'n einde (anti-voorspelbaar happy ending) wel kan waarderen.

Mazer brengt de pijnlijke momenten perfect in beeld, de timing van grappen is Brits en daarmee perfect. Simon Baker speelt echter vaak een beetje flauw, Byrne is sowieso geen favoriete actrice van me en hoewel Farris erg leuk en aandoenlijk kan zijn, speelt ze hier soms buitengewoon slecht. De grappen worden naarmate de film vordert flauwer en het verhaal wordt in de laatste helft van I Give it a Year wel erg onbeschoft voorspelbaar. Daarbij komt dan ook nog het meest verrassende negatieve punt voor mij: het camerawerk wordt ontzettend slap na een tijdje; zo slap, dat ik mijn aandacht er af en toe niet meer bij kan houden. Uiteindelijk was de humor in de film ook eigenlijk veel te flauw en ondoordacht om het typisch Brits te noemen. Er zullen genoeg mensen hier zijn die de film 'lekker, typisch Brits' noemen, puur en alleen omdat de meerderheid van de personages een Brits accent heeft. De regisseur kan dus blij zijn dat positieve discriminatie bestaat, want was deze film een Amerikaanse productie geweest, dan had iedereen opeens de stempel 'flauw en voorspelbaar' op dit werk gedrukt.

Deze film had een geweldige komedie kunnen worden en hoewel ik me zeker heb geamuseerd bij een paar grandioze en uiterst gênante scènes was I Give it a Year in het algemeen gewoon erg slap. Geen pretentieuze filmanalyse hoeft te worden gebruikt, want ook voor een avondje verstand op nul en romkom kijken is Mazer niet geheel geslaagd. En daarmee is de titel dan toch erg toepasselijk. Ik geef het ook hooguit een jaar en dan is iedereen deze film vergeten.

Wat een heerlijk nuchtere film.

De film gaat over een koppel dat al snel het huwelijksbootje in stapt, maar gaandeweg het eerste jaar van het huwelijk hebben ze het enorm moeilijk. De vraag is of ze wel de juiste partners zijn voor elkaar?

De film heeft ontzettend veel, droge, (Britse) humor, waarbij ik soms echt krom lag van het lachen. Stephen Merchant vind ik hilarisch, de beste man weet een awkward situatie nog erger te maken met zijn gedrag. Anna Faris zorgt ook voor de nodige rare momenten. Alhoewel ik me wel steeds af vraag wat er gebeurd is met haar lippen? Dat ziet er niet meer uit.

Het eind is natuurlijk een beetje te mooi om waar te zijn, maar ik vind het wel gewoon eerlijk hoe ze tegen over elkaar eindigen. Ik denk dat dat nogwel het belangrijkste is in een relatie: eerlijkheid.

Leuke film, die een zwaar probleem heel komisch en nuchter over brengt. Het hoeft allemaal niet zo moeilijk te gaan in het leven.

3,5*

ik ging deze film kijken omdat ik zin had in een simpele film, waar je een beetje kon lachen, en met een ''goodfeeling'' de film uitzettten (een lekkere standaard rom-kom dus!!)

maar wat een tegenvaller, de film is TOTAAL Niet grappig, de scenes die grappig zouden moeten zijn komen heel geforceerd over, en de gehele film, je kan er voor geen meter mee meeleven.. dus ook geen feel good gevoel..

Ook het acteer werk is slechts middelmatig,

het enige goeie van de film is het einde, de laatste 5 min waren wel even geinig....

daarom 2*, beter laten liggen

Redelijke Britse romcom met af en toe wel leuke humor; net een voldoende.

Redelijk grappig soms. 2,75

Fijne feelgood.

De man die doorgaans enkel met Sacha Baron Cohen werkt, levert hier een speelfilmdebuut af van grote klasse. En zonder Cohen nota bene. Die wordt dan ook gemist als kiespijn, want dit is allesbehalve Ali G., Bruno of Borat. Geen platte pies- en poepgrappen dus (alhoewel), maar wel een fijne romcom van de producers van 'Love Actually' en 'Notting Hill'. En dat is te merken, want de aaibaarheidsfactor is hoog, erg hoog. Dit is bedoeld voor de grote massa.

Nu zijn we wel gewend dat men alle ingrediënten verzamelt en clichés niet schuwt om een kassucces te genereren, maar hier moge de centjes terecht verdiend worden. De grapdichtheid is namelijk enorm en, het belangrijkst, hier kan gelachen worden. Relatieperikelen die nu eens niet eindigen in een happy end. Al is dat maar hoe je het bekijkt. Feelgood is het uiteraard wel, maar zoals alleen de Britten dat kunnen en dus is het allemaal van een hoog niveau.

Dat zit hem niet enkel in de doldwaze dialogen en de herkenbare relatieproblemen, dat zit hem eveneens in de cast die niet alleen sterk is maar een enorme chemie heeft met elkaar. Die spat dan ook van het scherm in deze aangenaam grappige, soms droge en cynische romcom. Vreemd genoeg zijn de verplichte bloopers tijdens de titelrol allerminst grappig. Dit in tegenstelling tot de film zelf, die werkelijk hilarisch is.

Geweldig.

Met dank aan Entertainment One voor het recensie-exemplaar.

Deze Red Band trailer ziet er toch behoorlijk leuk uit moet ik zeggen..

I Give It A Year Official Red Band Trailer (2013) - HD

Niet mijn film.

De grappen zijn niet leuk genoeg om als grap te werken, en niet flauw genoeg om er een echte slappe klucht van te maken. De situaties zijn te afgezaagd of te flauw, de dialogen werken niet voor me, en er is geen klik met de hoofdrollen - ik vind ze eigenlijk vooral een stelletje vervelende puberale kleuters. En wat me de hele tijd opvalt is dat Rose Byrne hier vooral heel veel op Keira Knightley lijkt. Staat haar niet zo goed vind ik eigenlijk.

Al met al geen enkel lachje tijdens de film, en romantisch kan ik het ook geen moment vinden. Op twee fronten mislukt dus kennelijk.

Slappe hap. Met name doordat ik naarmate de film vorderde de hoofdpersonen eigenlijk alleen maar meer persoonlijke ellende toewenste. Geen moment kon ik enige sympathie opbrengen voor wie dan ook.

Ja oke, voor Minnie Driver wel, maar daar had ik in vroeger tijden al een zwak voor..

Romantische komedie waarvan je wilt dat het leuker was geweest. Het is jammer dat er maar een paar leuke momenten inzitten en de rest te flauw is. Het kan toch niet de bedoeling zijn dat je tijdens de film steeds met de vraag zit of je nog verder zal kijken of beter andere dingen kan gaan doen.

Matig.

Enigszins sfeervol, maar ook redelijk geforceerd. Het is moeilijk om geen happy end in deze film te zien, hoewel Mazer z'n best doet is het allemaal wel érg voorspelbaar en de grove momenten komen slecht uit de verf. Vooral Merchant is eigenlijk zwaar irritant. De relatietherapeute viel me dan beter mee, al werd die na een tijdje ook iets te doorzichtig.

Visueel nog wel oké, fijne kleurtjes en moody belichting. Acteerwerk van de vier hoofdpersonages viel ook best mee, de humor is alleen een beetje hit and miss. Sommige grapjes werkten wel, al konden ze evengoed vijf seconden later gevolgd worden door een grap die de plank compleet missloeg.

Einde is erg klef, al was dat denk ik niet helemaal de bedoeling. En zo brengt Mazer het er redelijk karig vanaf. Geen rampzalig slechte film, maar nogal geforceerd en uiteindelijk nog steeds te stijf Brits.

2.0*

Ik heb echt flink gelachen met deze film, heerlijke movie. Verhaal heeft niet veel om het lijf, maar dat hoeft ook niet. de toespraak op de bruiloft, het digitale fotolijstje bij de ouders waren bijzonder grappig, plat en lekker grof.

Matig. Dan mag ik nog wel waarderen dat de invalshoek van deze romcom eens anders is, en redelijk gespeend blijft van clichés, maar de uitwerking is dan weer belabberd. Het begint al met de speech op de bruiloft. Moet dat grappig zijn? Het is vooral irritant en pijnlijk onleuk, en dat niveau houdt de film hele tijd vol. Humor is niet grappig en de rest volstrekt oninteressant. En denk je, nu gaat het wel even lukken en kom ik in de film, dan ben je binnen een minuut de aandacht weer kwijt. Dodelijk voor een film, zeker als je iets moet hebben met de personage's.

Verder wel redelijk sfeervol gefotografeerd, af en toe goede muziek en Byrne speelt prima, maar dat kan de film niet redden. 1,5*.

Deze film van Dan Mazer valt helaas een beetje tegen...

Het verhaal is niet zo heel sterk en je ziet het van te voren natuurlijk al aankomen, maar gelukkig zitten er wel een paar leuke stukken in deze film waardoor de film nog wel aangenaam is om naar te kijken...

De hoofdrol spelers in deze film vallen ook een beetje tegen, maar de bijrollen zijn dan wel weer leuk ( Minnie Driver, Jason Flemyng en Stephen Merchant )....

Wel was de soundtrack in deze film leuk...

I Give It a Year - Original Soundtrack | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic

Een romcom die iets te nadrukkelijk anders wil wezen dan het doorsneewerk uit Hollywood, maar er in feite weinig van verschilt. Er is duidelijk een Britse invalshoek, met dito grappen, met een Ricky Gervais-kloon , die grossiert in de gebruikelijke grappen op kruishoogte die in dit genre gemeengoed zijn.

Ik kon mijn aandacht er steeds minder goed bij houden, vooral omdat echte chemie tussen de protagonisten ontbreekt. Iedereen doet zijn ding, maar nergens hebben de karakters even normaal contact met elkaar, het is allemaal vrij overdreven hoe ze zich gedragen.