Lake Placid: The Final Chapter (2012)

Ai ai ai ai ai, ik kan wel janken dat ik hier mijn tijd aan heb gespendeerd.

De SFX zijn anno 2013 echt ver beneden pijl, acteerwerk stamt ui de tijd dat GTST net begon en het verhaallijn is erg voorspelbaar.

De personages zijn in mijn ogen erg doorsnee en slecht uitgewerkt. Tevens heb ik me zo lopen te irriteren aan " de krokodillen vang vrouw" met haar agressieve houding!!!!

Nee dit was het echt niet en kan het ook niemand aanraden, maargoed smaken verschillen.

Van mij een 1.0*

Het was compleet langs me heen gegaan dat het vermakelijke Lake Placid uit '99 alweer drie vervolgfilms heeft uitgepoept. Het tweede en derde deel heb ik niet gezien, maar dat is geen enkel probleem (ook al keert een karakter uit deel 3 schijnbaar terug in deze film); het verhaal en karakters blijven dusdanig flinterdun dat je met je oren en ogen dicht alles nog prima volgen kan. De zelfspot, geestige karakters en aardige vertolkingen die het origineel nog had zijn ingeruild voor de meest belabberde acteurs, die hun oersaaie karakters door de meest verschrikkelijk soap-perikelen moeten slepen. Tienerliefde, moeder-dochter, vader-zoon én man-vrouw relaties komen voorbij. En ondertussen maakt een foeilelijke CGI krokodil wat mensen van kant.

Robert Englund lijkt het inmiddels gewend te zijn om in een film die ver beneden zijn niveau ligt te moeten spelen en deze nipt van de ondergang te moeten redden. Alsof hij er een sport van gemaakt heeft. Hij is dan ook de enige die de film naar een iets hoger niveau weet te tillen en zijn karakter kent nog wel een aantal geestige momenten. Dát in combinatie met de lachbuien die je kan krijgen tijdens het zien van die berg pixels die een uit de kluiten gewassen krokodil moet voorstellen, heb je toch nog wat vermaak. Verder is Lake Placid: The Final Chapter iets om gewoon snel te vergeten en dat zal ook niet veel moeite kosten. Nu maar afwachten tot er nog een hele zooi goedkope sequels zal verschijnen, want sinds Friday the 13th en Puppet Master weten we dat een subtitel als 'The Final Chapter' ook niet echt serieus te nemen valt.

1,5 sterren.

Blijft een vermakelijke B-reeks, deze Lake Placid franchise (wat met deel 1 nog redelijk serieus en goed begon). Ook dit vierde deel valt er weer genoeg onzin te beleven. Het is wel even door die blije/gevoelige familiemomentjes bijten, maar wanneer het groepje eenmaal bij het meer arriveert kunnen de CGI slachtingen beginnen. Robert Englund werd voor dit deel overigens ook binnen gehengeld, ongetwijfeld werd als lokaas een stapeltje dollars gebruikt, want die man leent zich tegenwoordig overal voor voor een paar centen.

Guilty pleasure.

Ik heb deel 1,2 en 3 niet gezien, waarmee ik deze reeks in dus nogal wonderbaarlijke manier kijk. Ik ga denk ik deel 1 nog wel eens een keer kijken. Ik kon het overigens prima volgen, want de samenvatting van deel 1 was voor mij al genoeg.

Acteerwerk deed me denken aan GTST. Sowieso elk karakter deed me aan die serie denken. Acteerwerk was niet altijd goed maar toch niet heel slecht. Englund was best een leuke toevoeging en een tienerkamp dat aangevallen word kan ik altijd wel waarderen.

Toch wel een vermakelijke film heel stiekem, maar ik kan dit toch echt niet hoger geven dan een 4/10.