The Butler (2013)

Net gezien in de voorpremiere. De film geeft een aardig overzicht van de ontwikkeling van de zwarte burgerrechten in de VS. De tegenstelling tussen de dienstbare butler (goede rol van Forest Whitaker) in het Witte huis en de strijdbare zoon waarbij de onderlinge familieverhouding op scherp wordt gesteld. was invoelbaar.

Hoewel ik me niet heb verveeld tijdens de film had de film wel een half uur korter gekund.

The Butler vertelt het verhaal van Cecil Gaines, een butler die diende in het witte huis. Gaines werkte onder acht verschillende presidenten voor een periode van ruim 30 jaar in het belangrijkste gebouw ter wereld. Door dit lange dienstverband passeren alle belangrijke gebeurtenissen die in die periode plaatsvonden de revue. Van de burgerrechten beweging tot aan de vietnamoorlog. Vanuit het oogpunt van Cecil Gaines worden deze thema’s behandeld. Hierdoor verteld de film naast het persoonlijke verhaal van de butler ook een gedeelte van de geschiedenis van de Verenigde Staten.The Butler brengt zowel emotie als een geschiedenisles over door de ogen van een simpele man die werkte als butler, maar werkte voor ongewone mensen in ongebruikelijke situaties. De film behandeld interessante thema's maar is hierin net iets te braaf en te standaard.

‘The Butler’ Review | Filmtakers

Aardige film die je bij vlagen best weet te raken, maar meer ook niet. Net iets te dik Hollywood filter eroverheen wat het ondanks het onderwerp soms net iets te makkelijk sentiment maakt. En Winfrey kan het qua acteren maar beter hier bij houden.

Krappe 3*

Goede film, begint wat oppervlakkig maar het laatste uur is het best,

dik genieten van het acteerwerk van Oprah en Forest, zijn de beste vertolkers voor wat er heeft geleefd in de tijden van de rassendiscriminatie in de VS.

Iets met 'hooi' en 'vork'. Barend de Voogd schreef al "Aan alles is te merken dat The Butler de definitieve film moest woden over de Afro-Amerikaanse emancipatiestrijd [...] De Amerikaanse geschiedenis trekt in hapklare brokken en sneltreinvaart voorbij". En zo is het.

Ik weet niet wat van het verhaal in de film 'waargebeurd' (inspired by true events) was en wat erbij gesleept om het geheel aan te dikken en meer zeggingskracht/gewicht (lees: topzwaar) en sentiment te geven. Het tweede doet de film geen goed. Een onsje minder had gekund.

Maar ik zag ook een film (alweer) over een worstelende ouders en hun kinderen, de zoveelste genuanceerde prent daarover dit jaar. En had daarop focus gelegen (zonder zo prominent ook Black Panthers, Martin Luther King, Freedom buses etc in het verhaal in plaats van op de achtergrond te verweven) hadden we een evenwichtiger film gehad. Maar zoals al opgemerkt, de hele strijd in een notendop, het moest er in...

Opmerkelijk: Jane Fonda maakt van Nancy Reagan zomaar een leuke vrouw én Oprah Winfrey maakt serieus indruk. Vond de eerste vijf minuten er ook wel inhakken trouwens.

Eens Mochizuki Rokuro. Vroeg me ook af wat er nu precies wel en niet gebaseerd is op ware feiten. Hoog Forrest Gump-gehalte. Ik vond vooral Alan Rickman als Ronald Reagan erg sterk. Geen slechte film, maar ook niet een hoogvlieger.

3,5*

Gelukkig geen hoog Forrest Gump gehalte voor mij, dat is toch andere koek

Vond alle presidenten wel iets herkenbaars hebben ook al leken ze niet perfect. Reagan zat qua stem en dat trekkebenende loopje de trap af wel goed inderdaad. Gek dat Carter en Ford blijkbaar geen acteur waard waren, alleen wat archiefbeelden. Als je dan toch bezig bent, maar ze dan alle 8 af.

Ik bedoel daarmee dat de hoofdpersoon (net als Forrest Gump) zo'n beetje de hele historie van de Afro-Americans in de VS van de afgelopen 90 jaar persoonlijk lijkt te vertegenwoordigen. Black Panther, Little Rock protests, Malcolm X, etc.

Redelijk tenenkrommend vehikel wat aardig begint maar naarmate de speelduur vordert ineenzakt als een tja, "Oprah Winfrey" special (qua niveau dan). Het "beste" mens speelt hier ook in mee ook (helaas). Nee jammer, dat dit hier in de bios draait vind ik opmerkelijk, had ik niet verwacht.

Laatste half uur is echt beyond slecht met Winfrey + Whitaker als (?) 90+ ers. Je hier voor naar de bios slepen? Hell no! (Blu-ray was gelukkig gelekt )

Gaines werkte onder acht verschillende presidenten voor een periode van ruim 30 jaar in het belangrijkste gebouw ter wereld, zegt Cordiacovens. Nou we kunnen u vertellen dat het wereldgebeuren daar niet wordt bepaald. U geeft ze meer macht dan dat ze werkelijk hebben.

Ze schijten in hun broek voor China, Rusland en andere opkomende economische machten. Het land is al 30 jaar failliet. Verder was de film aardig niet meer en niet minder, voegt niets toe aan wat het suggereert.

Off topic: Nee Europa staat er lekker voor

In ieder geval heeft de VS een aardig militair apparaat om op terug te vallen en de grote tech bedrijven zijn nog steeds Amerikaans (handig bij spionage, burgertjes volgen enzo). Welke meerwaarde levert Europa nog vs Azië en de VS?

Ben het wel eens dat China uiteraard de absolute (economische) grootmacht is tegenwoordig, China lijkt het beste van socialistische en liberale economiëen verenigt te hebben. (1 kind politiek is b.v. een best effectieve strategie met het oog op tegengaan van overbevolking).

Laten we het erop houden dat deze offtopic discussie interessanter is dan de film zelf

De 1 kind politiek is juist één van de redenen waarom China nooit een welvarend land zal worden maar laten we dat niet hier bespreken.

Prima film over de beroemde butler Eugene Allen in deze film met de naam Cecil Gaines met zoals zo vaak een geweldige rol van Forest Whitaker. Verder mooie maar korte rollen van de presidenten waar Cecil Gaines voor werkte o.a. Robin Williams als Dwight D. Eisenhower, John Cusack als Richard Nixon, James Marsden als John F. Kennedy, Liev Schreiber als Lyndon B. Johnson en Alan Rickman als Ronald Reagan. Ook prima bijrollen van de cast met o.a. Jane Fonda, Lenny Kravitz, Cuba Gooding Jr., Terrence Howard, Oprah Winfrey, Vanessa Redgrave, en Mariah Carey. De film heeft een mooie setting en komt erg geloofwaardig over de ruim twee uur vlogen echt om.

heeft me twee uur lang echt geboeid, mooie film.

fantastische rol van whitaker.

Mooie film. Mist af en toe wat diepgang, maar geeft wel goed de situatie weer van onderdrukking van de afro Amerikaan. Soms wat teveel emotie, zoals we van dit soort Amerikaanse film gewend zijn. 3.5

Gelukkig ze kunnen toch ook nog goede films maken!

Wat een pracht van een film.

Wat mij betreft oscar waardig.

Mooi gespeeld door Forest Whitaker.

Kwam ook veel bekende acteurs tegen

Realistisch diepgang, eerst de achtergrond van de butler in beeld gebracht,en daarna het levens verhaal.

Hopelijk leren die Amerikanen dat we allemaal mensen zijn,maar betwijfel het.

Een film die voor mij te fragmentarisch was: episode wordt aan episode geregen. Het zachte, gevoelige en clichématige familieverhaal met dramatische momenten wist mij slechts gedeeltelijk te pakken: de regisseur probeert teveel vermaak en ernstige zaken te bundelen en met een hamer op je gemoed te slaan, maar het deed geen pijn. Het drama gaat vooral over het menselijk aspect, is verzoenend van toon: het had voor mij politieker gemogen. De sterrencast speelt zoals je verwachten kan en Forest Whitaker overtuigt zeer als butler.

Mooi verhaal en heel sterk geacteerd van Forest Whitaker. Persoonlijk had ik graag gezien dat ze zijn jongere periode meer hadden laten zien, maar heb me toch heel goed vermaakt bij The Butler.

Historisch en psychologisch goede film. Beetje traag bij tijd en wijle waardoor ik wel eens mijn aandacht kwijt raakte in het verhaal. Wel een bijzondere cast en een mooie verfilming van een goed verhaal.

Duidelijk beeld van Amerika waarbij rassensegregatie tot na de burgeroorlog nog sterk verweven was. Stelselmatig zie je de afbrokkeling van apartheidswetten.

Ontzettend mooi in beeld gebracht het ongeloof van de zwarte Amerikaanse bevolking dat dit nooit voor mogelijk hield.

Ook de tegenstrijdigheid tussen vader en oudste zoon qua opvattingen en dienstbaarheid aan eigen land is erg mooi in beeld gebracht.

Deze film duurt erg lang en soms denk je dat het allemaal wat inzakt, maar het verhaal is zo aangrijpend en het acteerwerk van zo'n goed niveau dat het eigenlijk niet erg is.

Zonder al te veel verwachtingen opgezet maar ben aangenaam verrast. Op sommige momenten een historisch document, goed gespeeld en wat mij betreft net lang genoeg. Gewoon een goede film in vergelijking met de pulp die vaak wordt geproduceerd.

The Butler

De Amerikaanse geschiedenis van de afgelopen eeuw doorschieten in twee uur tijd. Het lijkt een aardige opgave, maar in deze film van Daniels gaat dat bijzonder goed. Met een sterk drama kan Daniels weer een goede noot toevoegen aan zijn oeuvre. Qua onderwerp gelijk aan de film 42 van dit jaar. Ondanks dat die ook sterk was overstijgt deze die zeker. Een empathisch meeslepend verhaal over het leven van een butler in het Witte Huis. Een schitterend verhaal alleen al op zich.

Zonder een goede uitwerking is dat mooie verhaal echter met de grond gelijk te maken. De volle aandacht moet natuurlijk op de dramatiek liggen. Daniels geeft zich hier geheel aan over en zet een bijzonder prettig verhaal neer. In het begin had ik het idee dat de zwaarmoedigheid nogal geforceerd was. Daarna gaat het verhaal lopen en met een juist combinatie van setting, acteertalent en muziek wordt exact de juiste sfeer gecreëerd. Al het grote van apartheid en rassenscheiding wordt gekleineerd tot het leven van één butler en zijn familie. Alle bekende onderwerpen als Black Panthers en Vietnam komen voorbij. Qua uitwerking kun je film vergelijken met Forrest Gump. Dat gapende gat tussen het individu en de gehele bevolkingsgroep wordt tot een minuscule trede verwerkt was schitterend is. Ondanks dat ontbrak de brok in de keel toch echt, die ik bij andere films wel gehad heb. Tranen zul je bij mij sowieso niet zo snel zien, die waren er ook niet....

Persoonlijk vind ik dat Forest Whitaker er van zichzelf al een beetje zielig uitziet. Met zijn hangende jukbeenderen en mondhoeken heeft hij al gelijk iets meelijwekkend. Ondanks die natuurlijk uitstraling van hem speelt hij met verve. De hees in zijn stem is erg prettig. Diezelfde hees geeft hem iets van onderdanigheid. Die wordt af en toe schitterend onderuit gehaald door Whitaker zelf in zijn gezinssituatie. Zoals hij zelf al zegt in de film: de twee gezichten die de butler heeft.

Niet alleen het verhaal maar Oprah Winfrey sprak mij ook zeer aan in de film. Na haar succes als tv-host heeft ze ook zeker een gevoel voor acteren. Zij is misschien wel het toonbeeld van vrouwen en negeremancipatie. Emancipatie, met oog op de beginscène kan het niet toepasselijker zijn. Deze onderliggende symboliek, die ik misschien zelf verzin, vind ik schitterend. Een goede link tussen realiteit en film.

David Oyelowo is een goede zoon van Whitaker. Zijn opstandigheid, rechtvaardigheidsgevoel en acteerprestaties liggen goed in deze film. Zijn uiteindelijke bekering is goed geacteerd. Rationaliteit goed mengen met gevoel; een receptuur die niet iedereen kan uiten. Oyelowo doet dit echter goed.

De film is klassiek. Daar kan ik denk ik de setting van de film mee omschrijven. De mooie scènes in het Witte Huis vullen het huis van Allen goed aan. Een mengsel van modernisme met classicisme. Tevens is de muziek van Rodrigo Leão erg krachtig in deze uitvoering. Zet op de juiste momenten in, en stopt waar dat nodig is.

Al met al is The Butler denk ik nog een aangenaam toetje in 2013, wat ik tot nu toe niet een heel vet filmjaar vind. Misschien kunnen de laatste loodjes nog wat kunst toevoegen.

4*

Ben niet zo'n Forest Whitaker fan, en ook het feit dat Oprah Winfrey hier in zou meespelen deden me nog niet gelijk doen overhalen deze film te kijken.

Gisteren had ik wat tijd over, en achteraf gezien heeft deze film mij toch positief verrast.

Het acteren is zeer redelijk, en de opbouw van het verhaal met de verschillende presidenten in hun termijnen worden goed gebracht.

Ook een paar leuke rolletjes voor namen als John Cusack, Robin Williams en Alan Rickman.

Prettig Drama filmpje!

Echt een film die naar Oscars hengelt. Maar eigenlijk viel het over het algemeen nog best mee allemaal, al zou ik het geen goede film willen noemen. De casting heb ik zelden zo belachelijk gezien. Mariah Carey die een zwarte slaaf speelt zonder zwart te zijn? Robin Williams als Eisenhower (ik verwachtte elk moment een jolige grap)? Cusack als Nixon? Een nietszeggend rolletje voor Kravitz alleen maar omdat het Kravitz is. Oprah Winfrey in ook nog eens een relatief behoorlijk grote rol klinkt ook niet zo geslaagd, maar die viel me eigenlijk nog enorm mee. Die kan nog best aardig acteren over het algemeen.

Rickman als Reagan is dan wel weer een geslaagde keuze. Gewoon een goed acteur die goed autoriteit mee kan geven aan zo'n rol, en in dit geval hebben ze hem daadwerkelijk echt op Reagan doen lijken. Bij veel andere acteurs ziet de make-up er eigenlijk niet uit voor wat je verwacht van zo'n grote film. Whitaker is niet mijn favoriete acteur. Hij is altijd zo herkenbaar met een soort van schijnheilige en opgeblazen stijl. Ik kan het niet echt anders onder woorden brengen. Deze rol vraagt juist meer om iemand die Cecil ingetogen kan spelen.

Een ander probleem aan de film is dat het echt teveel "de zwarte Forrest Gump" probeert te zijn. Het gebruik van de voice-over (die een beetje belachelijk klinkt), de flinke scheut sentiment en de grote passen waarmee door de geschiedenis wordt gelopen, allemaal lijkt het er wel wat op. Alleen was bij Forrest Gump alles heel luchtig en met een knipoog, waar dat hier wat ontbreekt.

De tijd gaat ook veel te snel soms. Dan wordt Cecil opeens van een dertiger of zo die een ietwat stille en haast verlegen jongeman speelt gespeeld door de vrij vlot babbelende en beduidend oudere Whitaker met de nog wat oudere Oprah als zijn vrouw/vriendin. Ook mis ik de nuance totaal. Over het algemeen zijn de blanken en republikeinen de grote schoften in de film. Zo moet je niet met zo'n zwaar onderwerp omgaan vind ik.

Desondanks kijkt de film nog best goed weg, en weet te vermaken. De rare castingkeuzes hebben geen grote negatieve invloed op de film omdat het om kleine rolletjes gaat, en Oprah valt dus enorm mee met haar spel. Vond dat gesteggel tussen Cecil en zijn zoon als middel om de film voort te drijven ook wel werken. Het ongemakkelijke etentje is een van de beste scènes van de film. Op het einde begint de film wat te lang duren en slaan ze wel wat door in de lof voor Obama. 2.5*.

Het is wel het jaar van films over racismekwesties: Mandela is net uit, 42 over de eerste zwarte honkballer een halfjaar terug, en niet lang terug was er nog Fruitvale Station om binnenkort ook 12 Years a Slave te verwachten. En deze The Butler dus - de minste die ik tot nog toe gezien heb.

Grootste fout, als hierboven al vaak aangegeven, is dat de film teveel wil. De film is losjes gebaseerd op ware gebeurtenissen, maar het butlergedeelte is weinig meer dan een kapstok om de complete geschiedenis van de emancipatie van de nigger te tonen. De film begint nog diep in het zuiden op een plantage, en eindigt met Obama als president. Een logische afsluiting, maar al hetgeen daar tussenin is gewoonweg niet altijd even goed.

De sores binnen de familie is niet spannend en vooral de thematiek tussen de accepterende en berustende vader en de rebellerende zoon ligt er nogal dik bovenop. Dat idee an sich is juist zo interessant: de zwarte butler als dienend werker en hoe daarmee om te gaan, maar het wordt allemaal zo zonder enige subtiliteit gebracht. De beelden moeten voor zich spreken. Maar goed, daar is Daniels de regisseur niet naar. Alleen al het eerste kwartier waarin even de hele levensloop van Gaines wordt getoond met voice-over om alles te duiden toont dat Daniels niet genoeg ideeën heeft om dat met enkel beelden te tonen. Dan deed men dat in Pixars Up toch wat beter.

En verder, doordat men zoveel wil vertellen, wordt alles snel afgevinkt en afgewerkt zonder enige uitdiepingen, of dat nu alle belangrijke stukjes uit de geschiedenis zijn van de burgerrechtenbeweging of alle presidenten die even de revue passeren (soms lachwekkende typetjes trouwens). Ongetwijfeld had men beter één van beide stukken kunnen pakken, dan had de film beter kunnen zijn en vooral beter uitgewerkt. Nu is het vlees noch vis, al zijn sommige losse scènes best heel sterk. het is vooral het geheel dat tegenvalt.

Verder is de film ook dodelijk saai gefilmd en gemonteerd zonder enige bezieling. Alleen de rol van Whitaker is echt het noemen waard. Hij weet zo goed en zo kwaad mogelijk binnen de beperkingen een heel mooi meelevend personage neer te zetten. De overige acteurs voldoen meestal wel, alleen is Oprah nogal miscast. Ze doet daar best, maar ze is gewoon geen actrice.

Uiteindelijk neigt deze prent in alles naar de Oscars, jammer alleen dat 12 Years a Slave in hetzelfde jaar uitkomt - daar kijk ik bijzonder graag naar uit, overigens. Voor deze Butler 2,0*.

Het is me erg tegengevallen. Het verhaal is niet boeiend genoeg waardoor ik echt moeite moest doen om de aandacht vast te houden. Het acteerwerk is ook niet altijd overtuigend, vooral oprah is niet om aan te zien. 2,5 ster

Wat vroeger gebeurde vind ik erg maar anderzijds en dan spreek ik over later zie ik niet zoveel verschil; zie hoe onwetende mensen mandela en co ophemelen, die man was helemaal geen heilige. En wat gebeurt er als opeens een obama tevoorschijn komt? Ze stemmen op hem omdat het ene van hen is, dat ze denken die de boel eens zal gaan oplossen, ik merk ook al geen verschil tussen obama en pummels als bush en clinton, in Amerika maakt het niet uit wie er daar president word. Het is al goed we die toestanden niet meer hebben van vroeger (alhoewel, blanken die in mandela land gediscrimineerd worden en vermoord worden).....

De film zeg was redelijk maar geen hoogvlieger en ik ben geen fan van oprah,bah.

Degene die de butler speelde vond ik top, goeie acteur.

Wat een aanrader is The Butler! Het is voor mij persoonlijk de beste film van 2013. Forest Whitaker speelt zijn rol erg goed als vader, echtgenoot en butler.

Darkness cannot drive out darkness; only light can do that.

"The Butler" is een fascinerende geschiedkundige kijk op de strijd van de Afro-Amerikaanse bevolking voor gelijke rechten en een evenwaardig bestaan door de jaren heen in de VS. Of het wel of niet volledig accuraat en geschiedkundig juist is, laat ik in het midden. Om eerlijk te zijn vreesde ik dat het een saaie bedoening ging zijn zoals bij "Lincoln”. Integendeel , de film hield me meer dan twee uren aan het beeld gekluisterd. En dat voor een film die volledig gebaseerd is op historische feiten. Waren de lessen geschiedenis vroeger op school maar zoals deze film. Ik vind wel dat dit verplicht lesmateriaal zou moeten zijn. Velen zullen zeggen dat dit een strategisch gelanceerde film is om in aanmerking te kunnen komen voor een Oscar nominatie en er ook eentje in de wacht te slepen. Hier ben ik niet honderd procent zeker van. En als dat een beweegreden is om deze film over te slaan, dan mis je eigenlijk een van de betere films van het bijna voorbijgevlogen jaar.

Een heleboel bekende sterren passeren in deze film : John Cusack,Jane Fonda,Cuba Gooding Jr.,Terrence Howard,James Marsden,Robin Williams,Vanessa Redgrave. Zelfs Lenny Kravitz en Mariah Carey speelden er een rolletje in. Maar ik had ze niet direct herkend. Maar het zijn de hoofdrolspelers die een degelijke indruk op mij hebben gemaakt. Forest Whitaker is fantastisch als de butler Cecil Gaines die voor 8 Amerikaanse presidenten werkte en die de hele historie meemaakt van de katoenvelden tot en met de verkiezing van Obama als president. Naar mijn oordeel zijn beste prestatie ooit. Ondanks zijn passieve houding , toont hij toch op een bepaalde manier dat hij ambitieus en moedig is. Ik vond dat hij op zijn eigen manier een stille strijd voerde tegen het onrecht dat hem was aangedaan. Sommige momenten vond ik aangrijpend als hij aanwezig was in “The Oval Room” waar de dan regerende president een beraadslaging heeft met zijn raadsmannen en een bespreking heeft over hete hangijzers die te maken hebben met de gekleurde bevolking. De manier waarop ze hem negeren alsof het een meubelstuk is terwijl het nochtans zaken zijn die hem aanbelangen. En de neutraliteit die Cecil heel die tijd kan behouden. Tevens vond ik het fantastisch hoe zijn veroudering gerealiseerd werd. Alles klopt en is op een overtuigende manier gebracht. Langs de andere kant heeft Whitaker sowieso een hangend aangezicht met van die lodderogen, waardoor hij van nature er al triest uitziet.

Diegene die wel de meeste indruk op mij heeft gemaakt is Oprah Winfrey die de rol van Gloria Gaines op zich nam. Om eerlijk te zijn begon ik deze film te kijken zonder enige notie van welke VIP’s hier in meespeelden. Toen ik haar uiteindelijk herkende als die vervelende aandachttrekkende mediageile trien die in alles commercieel voordeel ziet, was ik toch aangenaam verrast door haar acteerprestatie. Ik zou zelfs durven zeggen dat de keuze om haar deze rol te geven de film alleen maar ten goede kwam.
En ook David Oyelowo speelde een glansrol als de zoon Louis. Een stille jongen tijdens het opgroeien die zich langzamerhand afzette tegen het beeld dat hij had van zijn vader en langzamerhand begon te rebelleren en deelnam aan de befaamde sit ins op plaatsen waar zwarten niet mochten ziten,de Freedom Buses en later The Black Panthers. Het toppunt van meligheid in deze film is natuurlijk dat er op het uiteinde een verzoening is met zijn vader.

Het voordeel om deze film te kijken zonder besef van wie er allemaal in meedoet, is dat je telkens weer verrast wordt door bekende gezichten die op komen draven. Het meest geslaagd vond ik Alan Rickman en Jane Fonda als Ronald en Nancy Reagan. Ook Minka Kelly als Jacqueline Kennedy vond ik aardig gelukt. Robin Williams vond ik echter een miscast. Niet vanwege zijn acteerprestatie maar ik verwachte elk moment het opzetten van een clownsneus en een grappige oneliner als afsluiter.

De film zelf was een hele boterham op gebied van geschiedenis. Een hele reeks feiten kwamen aan bod. De katoenplantage,de eerste zwarten op een universiteit,de Freedom Buses,de Ku-Klux-Klan,de aanslag op JFK,Sidney Poitier,Vietnam,de dood van King, Mandela en Obama. Niet niks om in één enkele film naar voren te brengen. Maar het stoorde me niet echt en eigenlijk werd het op een vernuftige manier aan elkaar gepraat.

Een must-see film voor mij in ieder geval. Het is eigenlijk een filmische documentaire van de lelijkste en meest trieste periode in de Amerikaanse geschiedenis en waar in onze huidige moderne maatschappij er nog altijd uitwassen van bestaan. En dan te beseffen dat dit in tijd gezien niet eens zo lang geleden van toepassing was. Voor mij zeker een Oscar waardig.
Maar liefst mag deze film dan gezien worden als de apotheose over dit onderwerp, want we worden de laatste jaren overspoeld met dito films hierover.

4,5*