Mogliamante (1977)

Wat zie ik, nog geen commentaren voor een film waarin Laura Antonelli eerst als frigide trutje op haar nest ligt, dan merkt dat haar vent Mastroianni spoorloos verdwenen is, vervolgens ontdekt dattie het met iedereen behalve haar deed, en dan maar zichzelf begint te vingeren ? . Ja, dat lezen jullie goed.
Nu wat koddig aandoende film over emensipatie die qua intrige eigenlijk identiek is aan een seventies sex comedy, waardoor deze bloedserieuze film onbedoeld komisch werkt. Curieus zijn de scènes waarin Mastroianni de harige snatch van Annie Belle verwent en de reeds gememoreerde vingeroefening van Laura, die hier vreemd genoeg nauwelijks naakt gaat, misschien komt het omdat we hier even een cellulitisch reetje voorbij zien flashen...
Speelt trouwens begin 20e eeuw in prov. Padova en heeft behalve de reeds genoemden ook oa Moschin, Leonard Mann ( een progressieve jonge arts die masturbatie en sodomie ok vindt en Laura het vak leert ), WIlliam Berger, Dottesio die hier dezelfde rol heeft nb als in de nazisploitation films die hij vrijwel gelijktijdig medemaakte en Olga Karlatos in de cast, de tijdssetting maakt het anarchistische gedoe duidelijk, maar waarschijnlijk is het ook bedoeld als hint naar progressieverige salonintellectuelen uit de jaren 70...
Hoewel sommigen voyeurisme het hoofdthema noemen , gaat het imho toch vooral om sexuele emensipatie, zodat deze film behalve voor andersgecultiveerden nog slechts een curiosum is, de moeite vanwege de cast.
Dit alles werd voorzien van een tamelijk ondraaglijke score door Trovajoli.
p.s.: die genre aanduiding komedie/romantiek slaat imho nergens op

Oké, pippo il buffone heeft er z'n gebruikelijke cynisme weer op los gelaten, maar ik vond het een prachtige film. Inderdaad, je verwacht de zoveelste sleaze sekskomedie uit de Italiaanse studio's, met Laura Antonelli als vertrekpunt, waar ze nu ook nog eens Annie Belle (niet moeilijk) en Marcello Mastroianni (wel moeilijk) voor hebben weten te strikken, maar niets is minder waar. Dit is een zeer meeslepende film, met een origineel verhaal en prachtige acteerprestaties. Want naar Laura Antonelli en Marcello Mastroianni te mogen kijken is altijd een feest. Al was dit wellicht voor beiden niet de meest uitdagende rol die ze gespeeld hebben.

Italiaanser kan het niet, Met Marcello, die zich verborgen houdt voor z'n 'frigide' vrouw, die hij zelf zo gemaakt heeft en die zich van hem weet te bevrijden, en hem desondanks trouw blijft. Prachtig! Natuurlijk heel erg jaren zeventig. Inderdaad: emansipatie. Zowel maatschappelijk als seksueel. Film speelt rond de eeuwwisseling, maar is natuurlijk wel degelijk anno 1970. Er was namelijk door twee oorlogen, Mussolini en de Christendemocraten nog niet zoveel veranderd in Italië.

Alleen die zelfmoord van het liefje van Annie Belle kon ik niet goed plaatsen en inderdaad, Laura gaat niet uit de kleren. Zelfs geen blote borst. Nou ja, een halve op eind dan. Maar voor de rest een meeslepende film. Met een prachtige score, die perfect bij de beelden past. Misschien een beetje over de top. Maar dat geldt toch voor alles uit Italië? En daarom houden we er toch ook zo van?