Möbius (2013)

Prachtig verfilmd spionagedrama dat wél enige inspanning van de kijker vraagt. Möbius leunt louter op intriges, welke zich in een laag tempo ontvouwen. Derhalve géén achtervolgingen, kogelregens en wat dies meer zij.

De chemie tussen Jean Dujardin en Cécile De France is werkelijk uitmuntend en buitengewoon realistisch – hun libidineuze exercities in het bijzonder.

Zeker mooi verfilmd en het acteerwerk is in orde in wat op het eerste gezicht oogt als een stijlvol gebeuren.

Minpuntjes zijn voor mij het onrealistische beleggingsverhaal waar ook nauwelijks op wordt ingezoomd.
Zo fors short gaan bijvoorbeeld als de hoogbegaafde financiële experte Alice in het begin van de film doet, ik meen met een miljoen puts, dat gaat niet.
Ook de geneeskrachtige knuffel op het eind vind ik eerder kitsch dan kunst.

Desalniettemin heb ik me prima vermaakt. Dit soort prenten met een dosis misdaad zie ik graag.

Een dramatische thriller over een agent die doordat hij verliefd werd fouten begin. Binnen een ondoorzichtig industrieel, politiek, crimineel spanningsveld lag de focus niet zozeer op de actie, maar meer op de personages en hun onderlinge verhoudingen . Op zichzelf een nobel streven, maar helaas kabbelde het verhaal maar wat voort en werkte het te verwarrend, waardoor de film ging frustreren. De locaties van Moscou, Monaco en Brussel zagen er mooi uit.

Reuze spannend allemaal, maar ik heb er weinig van begrepen. Hier en daar is het verhaal ook niet uitgediept en moet de kijker maar een slag slaan naar de beweegredenen van de diverse personages en hun (vage) doelen. Maar de opnamen van de Côte d'Azur zijn prachtig en Cécile de France is een plaatje. Het slot vond ik wel mooi, in tegenstelling met david bohm, maar ik ben nu eenmaal een romanticus.