The Pledge (2001)

Je carrière is niet iets dat je gemakkelijk van je afschudt. Zeker niet als je een politieagent bent en je hele leven werkt aan moordzaken, schuld van onschuld probeert te onderscheiden en enkele uren voor je pensioen te horen krijgt dat een jong meisje brutaal vermoord is.

Volgens mij gaat de film over een flik die na zijn pensioen hard probeert vast te houden aan zijn identiteit. Hij kan de zaak niet overlaten aan zijn opvolger. Hij zweert op zijn ziel dat hij de dader van het vermoorde kindje zal vinden.

Vanaf dat moment begint het net te sluiten rond het hoofdpersonage (met een emotionele climax op het einde). Je zou verwachten in een film over een moord dat het net sluit rond de dader. Maar dit is geen film over moord, maar over een man die iets te bewijzen heeft. Dat hij een goede agent is, dat hij zijn goed oordeel niet verloren heeft en bovenal: dat hij een goede, eervolle man is.

Wat ik zo waardeer aan de film is, dat er - zeker in het begin - geen agenda blijkt te zijn. We hebben veel vragen: over de moord, de moordenaar, het hoofdpersonage en de mensen die we te zien krijgen. Maar in plaats van antwoorden, focust de regisseur op de details van het dagelijkse leven dat voort gaat.

De acteurs krijgen ruimte om de sfeer te zetten. We lijken wel deel uit te maken van het leven in het afgelegen Nevada. Maar we weten dat op elk moment het kwade wenkt om de hoek: een losvliegende ballon, een man met een lelijk gezicht, een scheve nummerplaat ... het gaat niet zozeer om wat er gebeurt, maar wel over hoe het hoofdpersonage ermee omgaat.

We beginnen meer en meer na te denken over de echte drijfredenen van het hoofdpersonage. In de verstikkende conclusie wordt duidelijk waarom alle details zo belangrijk waren.

Matige poging om Es geschah am hellichten Tag te remaken. Het origineel is krachtiger gezien vanuit het tijdsbeeld van toen. Het einde van The Pledge vind ik gewoon slecht gezien de effort van ex-cop. Jack Nicholson. De waarheid die aanwezig is had nog gebruikt kunnen worden en had de film wellicht een 20 minuten langer gemaakt.

The Pledge is een mooie film zowel qua sfeer en de acteerprestaties. Het verhaal is prachtig. Een man met een eed die uiteindelijk tot waanzin lijdt. Prachtige film.

Serial killer drama waarin een gepensioneerde politieman op zoek gaat naar een kindermoordenaar. Misschien net iets te traag om echt superieur te zijn. De belofte die hij aflegt aan de moeder van één van de slachtoffers is de rode draad die de film tot zijn sombere en onverwachte conclusie zal leiden. Meer een drama dan een klassieke thriller, met een hele karrenvracht aan grote namen achter de productie. Positief dat Sean Penn niet vasthoudt aan de regels van het genre. Zo is het morele gewicht van een gemaakte belofte belangrijker dan de whodunnit. Moedig maar daardoor werd de film wat flauw onthaald destijds. Niet door mij iig, ik heb deze herziening erg kunnen waarderen.

Wat een trage slechte film is dit, er gebeurt niks en het plot is een belachelijke anticlimax. Doodzonde van je tijd...

Een aardig intrigerende film. Met Nicholson als middelpunt zet de cast goede vertolkingen neer. Hoewel sommige scenes, zoals de ondervraging van de indiaan gespeeld door Del Toro, erg vreemd en onnatuurlijk overkomen.

The Pledge wisselt wat van tempo, maar dat gaat niet te koste van de spanningsboog. De film blijft je aandacht vasthouden omdat er steeds genoeg te raden valt. Het verloop is namelijk geen ABC-tje, maar het biedt wel een hoop narigheid. Dat houdt het boeiend, maar zorgt ook voor een bittere nasmaak. Ik zag Fisico hierboven het woord "cynisch" gebruiken. En als de aftiteling eenmaal loopt, is dat misschien wel de juiste term om het aanschouwde verhaal te omschrijven. Het laat in ieder geval niet onberoerd.

Verhaal dat hier en daar naar mijn beleving uit de bocht vliegt, door de opstapeling van toevalligheden. Aan het acteerwerk ligt het niet, maar de manier waarop Jerry aan het eind ten gronde gaat, vind ik al helemaal niet geloofwaardig. Jerry had ze wel degelijk rationeel op een rijtje, sociaal-emotioneel iets minder, maar je kan mij niet wijsmaken dat hij na de mislukte picknicktafel-lokaas-enscenering niet "iets" zou hebben opgevangen van het toevallige ongeval waardoor Gary niet op de afspraak was. Jammer, hier had Penn beter over moeten nadenken.

Hier hebben ze in menig opzicht heel hard hun best gedaan, door regisseur en acteurs. Geen echt goeie Americana, als niet de existentiële eenzaamheid van Amerikanen een plekje heeft. Op youtube vernam ik dat de op zich elkaar respecterende Nicholson en Penn door deze film uit elkaar gedreven zijn. Ik vond het een topfilm, behalve het eind.

Prima film met een geheel eigen invulling van het seriemoordenaarsgenre. In dit geval gaat het om eentje die erg jonge meisjes verkracht en vermoordt...en waarvan men al snel denkt de dader te hebben. Nicholson twijfelt als enige en bijt zich in de zaak vast, ondanks zijn pensioen. Het wordt een obsessie.

Opvallend is de grote hoeveelheid bijrolletjes van grote acteursnamen: Mirren, Shepard, Del Toro. Niet helemaal nodig want de film wordt door Nicholson en het sterke plot al met gemak gedragen.

Het einde zal echter niet iedereen bekoren.