How I Live Now (2013)

De eerste postapocalyptische film in heel lange tijd met een behoorlijk verhaal. Hard, maar wel erg geloofwaardig. Met een perfecte timing verteld, spannend, en mooi gemixt met het coming-of-age verhaal van Daisy dat daar overheen ligt. Geloofwaardig maar wel angstaanjagend om te zien hoe snel de ogenschijnlijk beschaafde samenleving verandert in een totalitair fascistisch regime, dat haar inwoners als vervangbare productiemiddelen inzet. De romance is daarbij vergeleken misschien wat te bakvissig, maar wel erg charmant in het verhaal.

Saoirse Ronan speelt prima - we verwachten natuurlijk ook wel wat van haar, maar ze doet het toch maar weer. Na wat mindere films - vooral verkeerd uitgekozen, wat mij betreft - heeft ze hier weer een echt indrukwekkende rol. En Harley Bird, als af en toe irritant maar ook schattig krummeltje, doet daar maar nauwelijks voor onder. En de rest van de cast ook niet - eigenlijk alleen de volwassen acteurs laten wel eens wat minder moois zien. Maar die hebben dan ook niet echt sympathieke rollen.

De beelden zijn erg kunstzinnig, op mooifilmerij af. Goed om te zien hoe de mogelijkheden van de huidige generatie apparatuur zo mooi gebruikt worden. Erg goed gebruik van de locaties ook, de prachtige beelden van het landschap waarvan je verwacht dat er een hobbit in zou rondlopen - en toch straalt daar een soort dreiging vanaf. Knap werk.

Kevin Macdonald levert wel vaker dit soort indrukwekkende film af. Iemand om in de gaten te houden. Met deze heeft hij denk ik de nummer-1 in mijn lijstje voor 2013 te pakken.

Beetje vreemde film dit, een soort postapocalyptische tienerromance. Niet slecht gedaan, met degelijk spel van hoofdrolspeelster Saoirse Ronan, maar de plot is aan de vage kant en de gebeurtenissen zijn niet meeslepend genoeg. Visueel weet regisseur Andrew MacDonald te overtuigen, maar inhoudelijk schiet dit gewoonweg tekort.

Indrukwekkende film!

Kritiek dat de film niet heeft kunnen kiezen tussen oorlogsdrama en liefdesroman vind ik zeer onterecht. Erg creatief bedacht waardoor het een zeer unieke film is geworden.

Films waar ik ook wel aan moest denken zijn 'the road' en 'come and see'.

Erg bijzonder dat er een studio is geweest die het donkere concept heeft opgepikt waarbij het jonge kinderen zijn die de zware lasten dragen. Deze film verdiend alle aandacht en bekendheid. Ik ben zeer onder de indruk

Opzicht was het verhaal omtrent dit liefdesdrama annex oorlogsdrama wel aardig gevonden, alleen was de uitwerking/uitvoering niet echt helemaal geslaagd. Zo ontbreekt iedere uitleg naar het ontstaan van de oorlog en wie nu eigenlijk de vijand is, is ook totaal onduidelijk. Ook zit het liefdesdrama wat povertjes in elkaar en is het ook behoorlijk afgerateld.

Wat dat betreft had de film van mij eigenlijk wat langer mogen duren zodat het liefdesdrama en het oorlogsdrama beter aan bod waren gekomen. De film komt overigens gelukkig wel vrij snel opgang want na circa 30 minuten na het uitbreken van de oorlog, komt de vaart erin en wordt het in ieder geval wel een boeiende film met hier en daar ook wat aandoenlijke beelden. Visueel ziet het er ook allemaal fraai uit en hoofdrolspeelster Saoirse Ronan doet het goed. De overige cast doet het ook niet onaardig.

In het algemeen is deze film zeker goed te doen en keek hij ook goed weg, maar met een betere en eveneens een langere uitwerking had men naar mijn mening meer kunnen bereiken.

How i live now is een vreemde mengemoes van scenes.

Maar ten eerste: Saoirse Ronan.... Wat een prachtmeid, en wat een neusje voor films heeft die meid... Hanna, The Grand Budapest Hotel, Byzantium, The Lovely Bones... Gaat goed!

How i live now is ook een film met een typerende sfeer. mysterieus. En Saoirse maakt een mooie metamorfose door durende de film. Toch heeft de film niet de impact die het zou moeten hebben. Oorlog blijft een bijzaak en op de achtergrond, waardoor de focus op het persoonlijke drama bleef. op zich prima, maar had rauwer en realistischer gemogen. Het bleef op een of andere manier te mooi, en te lief allemaal... En naarmate het einde vorderde, hoopte je toch niet op een makkelijk einde... Maar helaas. Maar al met al een zeer prettige film om naar te kijken, mooie sfeer, goed acteerwerk en een verhaal dat je toch bleef vasthouden. Maar daar kunnen we Saoirse wel voor bedanken denk....

Best heel fraai deze film die ik vooral vanwege Saoirse Ronan wilde zien.

Grootste pluspunten zijn de sfeer en het camerawerk. Het hele idee van die oorlog is al een goed uitgangspunt en dat wordt ook goed uitgewerkt. Wie de vijand is doet niet ter zake, de angst die dat meebrengt en de invloed op de levens zijn juist datgene waar het om gaat. Wat dat betreft laat zo een film beter zien wat er zeker nu in het Midden-Oosten gebeurt dan de meeste journaals, temeer de film een wereld brengt die westers is waardoor inleven en begrijpen beter lukt. Maar voor al die anderen op de wereld is het net zulk een verschrikking nu.

Daarnaast zijn de beelden echt mooi met een vaak betoverende lichtinval steeds, nep haast, maar wel mooi. Ook de heerlijke flitsende montage, het goede spel en de plaatjes van Engeland zijn het waard genoemd te worden. Daarnaast zitten er vele enge scènes in en de gruwel van oorlog en terreur wordt uitstekend getoond.

Maar goed, het hele ding is zo onevenwichtig als wat. De plaatjes zijn mooi, losse scènes zijn prima, maar als geheel weet de film niet te overtuigen en lijkt niet te kunnen kiezen tussen drama, coming of age, oorlogsfilm en het voelt ook nooit als een geheel. Daarnaast is de hele romance sowieso wat flauw en is het personage van Ronan nogal vervelend in het begin waardoor haar hele verschijning en ontwikkeling niet alleen clichématig zijn maar ook ongeloofwaardig. Het is dat Ronan gewoonweg een fantastisch actrice is en er nog wat mee doet, maar eigenlijk slaat het nergens op. 3,5*

Redelijke film waarin een Amerikaans meisje naar haar familie wordt gestuurd op het Engelse platteland. Een film die zich niet gemakkelijk laat categoriseren, aangezien het flink wat kanten op gaat. Dit is zowel het sterkste als het zwakste punt van de film. Mooi camerawerk en sfeervolle beelden. Saoirse Ronan zet een uitstekende rol neer.

“You just gotta take that bad thing.

You take it. You put it in a box.

You close the lid, you look up and you focus on your goal. Okay ?

Because that's what you have to do now.

You have to look up and focus on your goal ! “

Wat een indrukwekkende,beklijvende en toch wel deprimerende film. Een verfilming van de gelijknamige roman geschreven door Meg Rosoff. Ik had geen flauw idee waarover deze film zou gaan. De eigenlijke reden waarom ik deze film wou zien, is het feit dat Saoirse Ronan de hoofdrol speelde (Ik weet. Ik ben een beetje bevooroordeeld). Ik zag haar voor het eerst spelen in "Hanna" en was onmiddellijk betoverd door haar naturelle uitstraling en de professionaliteit die ze toonde in haar acteren. Alsof ze al een doorgewinterde oude rot in het vak was. Toen ik ze zag schitteren in “Byzantium” en “The Host” (alhoewel deze laatste een beetje te melig was) was het voor mij overduidelijk dat we nog veel mooie dingen zouden zien van deze frêle jongedame. En “How I live now” mag gerust bijgeplaatst worden in die galerij van prachtvolle en in hun opzet geslaagde films. Ondanks het ietwat depressief onderwerp.

Lees mijn volledige mening ...

4*

Apocalyps nummer zoveel....en dat betekent dat het één en ander al nogal bekend voorkomt, uitwerking is echter prima en ook wel aardig dat we het hier allemaal meekrijgen vanuit het gezichtspunt van een pubermeisje.

Jammer dat de gedachtewereld van Elizabeth niet wat verder is uitgewerkt, dit had het misschien allemaal net wat origineler kunnen maken.

Ondanks een paar schoonheidsfoutjes in het plot een onderhoudende film over hoe mensen klem komen te zitten als gevolg van buitensporige manipulatie door de overheid in crisistijd. Het verhaal is fictief, maar ik moet er niet aan denken dat het zo maar werkelijkheid zou kunnen worden. Niettemin prima vermaak dankzij de sterke regie van (documentairemaker) Kevin Macdonald, het overtuigend acteren van Saoirse Ronan, de fraaie landschappen en het uitstekende camerawerk.

Me eens aan deze gewaagd en het was nog een bijzondere film. De film begint nogal gewoontjes en eerder een romantische film, maar dan komt er een grote wending en wordt het eerder een oorlogsfilm.

De cast deed het prima en kwam overtuigend over en verder zag de film er goed uit.

Het is eens iets anders en 'k vond het wel de moeite om eens gezien te hebben.

Redelijke film waar het wat mij betreft wel allemaal te mat is, dat geldt voor Daisy (Saoirse Ronan), de liefdesrelatie met haar neef en het verhaal zelf. Vond het allemaal niet zo van de grond komen. Daisy is een personage met weinig diepgang, misschien is dat ook wat de regie wou tonen, maar daarmee is het ook een weinig interessante personage om mee te leven. De soort van bovennatuurlijke touch over haar 'gave' kan ik ook maar niet plaatsen. Qua acteerwerk van Saoirse vind ik het een heel verschil met hoe ze acteert in (betere) films zoals Hanna (2011) en The Lovely Bones (2009), dat niveau haalt ze hier zeker niet.

Qua thema deed het me denken aan het kwalitatief soortgelijke Tomorrow, When the War Began (2010), al is dat wel een actiefilm. En qua stijl moest ik aan het post-apocalyptische Fin (2012) denken, wat mij betreft een betere film. 2,5*

You just gotta take that bad thing, put it in a box, close the lid, look up and you focus on your goal.

Voor een Young Adult behoorlijk Adult, en ik kan begrijpen dat het boek misschien wel erg goed is. De film is dat helaas niet. De start is érg rommelig en Ronan als arrogante emopunkster werkt gewoon niet, hoe graag ik haar verder ook mag zien acteren. Het wordt beter als ze eenmaal echt in haar post-apocalyptische haast serene bad-ass rol zit, maar daar wordt ze dan weer hevig in de weg gezeten door het onwaarschijnlijk vervelende nichtje Piper. Kinderen op film, het blijft soms een lastig punt.

Het verhaal dat ergens op de achtergrond speelt is ondertussen behoorlijk grimmig, de romantiek best wel gedurfd om zo maar eens te zeggen, maar de film blijft maar onevenwichtig en de editing vond ik persoonlijk véél en véél te overdadig flitsend. Een mislukking is het niet, daarvoor te veel interessante dingen gezien, maar zoals gezegd denk ik zomaar dat het boek een stuk beter is.

An vrij duistere young adult film over een toekomst waarin oorlog woedt in Europa. De toestand waarin de personages doet denken aan landen in het zuiden of Midden-Oosten, waar dergelijke situaties helaas meer voorvallen. Echt overweldigen doet de film niet, het blijft nogal fragmentarisch. Maar het acteerwerk is best wel goed met vooral Saoirse Ronan en George MacKay. Ook al is het allemaal fictie, ergens op deze wereld gebeurt dit nu al en ook al ben ik positief genoeg, zou dit hier ook ooit kunnen gebeuren. Laat ons hopen dat het allemaal fictie blijft...

Helaas wist deze prent ondanks Saoirse Ronan mij niet te bekoren. Er dat ligt aan verschillende redenen. Zo krijg je totaal geen vat op hele gebeuren van de terroristische aanslagen. Dat geldt hetzelfde voor de breuk tussen de hoofdpersonages waar je alleen Daisy en Piper hun overlevingstocht mee kan volgen. Van de twee broers kun je alleen maar naar raden wat ze hebben meegemaakt. En tot die familiebreuk is het zelfs heel lang wachten want daarvoor heb je al de helft van de film moeten kijken naar saaie dialogen, een totaal niet overtuigende liefdesrelatie en veel geleuter van kinderen. Tom Holland in één van zijn eerste filmrolletje en George MacKay kennen we van vooral 1917 ( 2019) , Marrowbone (2017) , Ophelia (2018) en I Came By (2022). Ze doen beide het wel aardig overigens. Het verhaal sleept zicht voort naar het einde zonder enige opwinding. 4/10

Na het overlijden Daisy [Saoirse Ronan] logeert bij haar tante [Anna Chancellor] in een afgelegen landhuis in Engeland. Ondanks haar scepsis over haar verblijf (ze worstelt met haar zelfbeeld en voelt zich afgedankt door haar vader), wordt ze al snel verliefde op haar neef Eddie [George MacKay]. Maar een mogelijke romance wordt wreed verstoort door een trage komedie waardoor Daisy en haar nichtje Piper [Harley Bird] worden gescheiden van Eddie, diens broertje Isaac [Tom Holland] en buurjongen [Danny McEvoy]. Het scenario van Meg Rosoff, Jeremy Brock en Penelope Skinner bevat meerdere onverwachte, sterke plotwendingen. Prima geregisseerd en extra boeiend vanwege het ensemblewerk van Ronan, MacKay en Holland, net voor hun doorbraak. Deze puike thriller geeft een voorproefje van wat er nog zou komen.