How I Live Now (2013)

Verfilming van het gelijknamige boek van Meg Rosoff

How I Live Now - Meg Rosoff (2004) - BoekMeter.nl

Er valt genoeg aan te merken op deze vreemde eigenaardige film. In de twee helften is te weinig samenhang en het liefdesverhaal zelf had geïnspireerder gekund. Maar ik was toch geïmponeerd. De regisseur moet bijna uit elkaar barsten van de ideeën. Een soort van combinatie van een roadfilm, een angst- en overlevingsdrama en een coming-of-age zomer ten tijde van oorlog. De liefdesverhouding, die taboe is, komt wel verdomd authentiek over en hetzelfde geldt voor de akelig sinistere samenleving, de meedogenloosheid van terroristen en de treffend ijzingwekkende oorlogsbeelden. En niet onbelangrijk: de cast speelt trefzeker.

Hele aparte vreemde film maar wel heel erg mooi. Twijfelde lang om hem te kijken en ben zeker blij dat ik het gedaan heb. Saoirse Ronan blijft een geweldige actrice!

De eerste postapocalyptische film in heel lange tijd met een behoorlijk verhaal. Hard, maar wel erg geloofwaardig. Met een perfecte timing verteld, spannend, en mooi gemixt met het coming-of-age verhaal van Daisy dat daar overheen ligt. Geloofwaardig maar wel angstaanjagend om te zien hoe snel de ogenschijnlijk beschaafde samenleving verandert in een totalitair fascistisch regime, dat haar inwoners als vervangbare productiemiddelen inzet. De romance is daarbij vergeleken misschien wat te bakvissig, maar wel erg charmant in het verhaal.

Saoirse Ronan speelt prima - we verwachten natuurlijk ook wel wat van haar, maar ze doet het toch maar weer. Na wat mindere films - vooral verkeerd uitgekozen, wat mij betreft - heeft ze hier weer een echt indrukwekkende rol. En Harley Bird, als af en toe irritant maar ook schattig krummeltje, doet daar maar nauwelijks voor onder. En de rest van de cast ook niet - eigenlijk alleen de volwassen acteurs laten wel eens wat minder moois zien. Maar die hebben dan ook niet echt sympathieke rollen.

De beelden zijn erg kunstzinnig, op mooifilmerij af. Goed om te zien hoe de mogelijkheden van de huidige generatie apparatuur zo mooi gebruikt worden. Erg goed gebruik van de locaties ook, de prachtige beelden van het landschap waarvan je verwacht dat er een hobbit in zou rondlopen - en toch straalt daar een soort dreiging vanaf. Knap werk.

Kevin Macdonald levert wel vaker dit soort indrukwekkende film af. Iemand om in de gaten te houden. Met deze heeft hij denk ik de nummer-1 in mijn lijstje voor 2013 te pakken.

Met wie waren ze nou in oorlog?

Een complete uitleg van de oorlog is niet nodig maar iets van een basis om alle ontwikkilingen in de film te kunnen plaatsen was g andig geweest. Ik snap dat de essentie van de film daar nirt over gaat maar toch....

De trip wordt echter onderbroken door de Derde Wereldoorlog.

Is weer is iets anders dan autopech of een file.

Hij is niet geweldig maar toch zeer de moeite waard wat mij betreft, al was het alleen al maar om het lef van de film. Geen proloog, geen context wat betreft het conflict en een hoop vragen blijven onbeantwoord. Dit kriebelde een beetje maar was vooral verfrissend en gaf de kans om op andere dingen te letten.

Een aantal mooie scenes, leuke cinematografie, goede kindacteurs en een lekkere score. Had The Hunger Games maar wat meer van deze film qua durf en hardheid.

Film die niet lijkt te kunnen kiezen tussen oorlogsdrama en liefdesroman.

Ook wordt nergens duidelijk wat en wie nou eigenlijk de aggressor is.

Je ziet er als kijke rook niet veel van omdat het gegeven moment alleen nog gaat om een lange vluchtpoging van twee personen. Het duurt 45 minuten voordat er echt wat gebeurt in de film en op moment dat je denkt dat de kanteling daar is en de spanning gaat stijgen kabbelt het eigenlijk weer in. Overwegend sombere film. Logisch gezien het thema van het verhaal.Meisje Daisy is prettig om naar te kijken maar het was voor mij net niet genoeg om " How i Life Now" boeiend te blijven vinden.

2.5*/3*

Interessante film , had nog beter kunnen zijn als er iets meer uitleg werd gegeven waarom en wie een conflict hebben. Een mager 3 tje, heb toch de hele film geboeid uit gekeken met een lichte teleurstelling door de plotwendig in de film.

Dat gevoel had ik er ook wel een beetje bij. Natuurlijk kan het één nog wel samen gaan met het ander, maar ik vond dat in deze film gedurende het eerste deel de nadruk -op een weinig aansprekende manier- alleen maar lag op de tienerverliefdheid, terwijl het tweede stuk opeens op harde en realistische wijze verslag wil doen van een poging tot overleven in een oorlogssituatie.

Dat bijt elkaar nogal, en hoewel dat nu net het onderwerp van de film is werkte het voor mij niet lekker. Vermoedelijk toch omdat ik dat eerste deel met die ontluikende liefde eigenlijk helemaal niet boeiend vond waardoor de aanloop –want zo voelt het dan – veel te lang duurde.

Dat de film het in beeld brengen van de oorlogssituatie klein houdt en het niet bombastisch wordt vind ik lovenswaardig en deze insteek (om het puur te houden bij deze tieners en waar zij in hun eigen leefomgeving mee te maken krijgen) vind ik in theorie verfrissend, maar in praktijk levert het ook een wat eenzijdig verhaal op.

Goed, je zal maar verliefd zijn en op een botte manier van elkaar gescheiden worden omdat de ellende uitbreekt; dat uitgangspunt kan natuurlijk wel tot de verbeelding spreken, maar zowel de duur van de film als de “relatie” zelf waren eigenlijk te kort om dat echt invoelbaar te maken waardoor ik me tijdens het kijken naar de soms echt behoorlijk nare ontwikkelingen af ging vragen hoe het meisje in die omstandigheden nog met haar verliefdheid bezig kon zijn. Het zal, maar het deed me verder niks.

Kortom, de film heeft elementen die ik wel kan waarderen, maar de benadering van het onderwerp vond ik in zijn totaliteit niet helemaal geslaagd.

Het begin van de film is wat mij betreft erg traag en er gebeurd niet veel. Verder had wat meer uitleg over een aantal zaken ook niet verkeerd geweest. Misschien komt dit in het boek wel aan bod?

De film heeft inderdaad elementen die ik ook wel kan waarderen maar helaas waren er meer waar ik me aan stoorde.

Begint niet zo best maar wordt later gelukkig nog wel iets beter. De personages boeien niet zo, en ik vond Daisy (vooral aan het begin) best een vervelende type waar ik me een beetje aan stoorde. Acteerwerk kan ermee door. Net aan 3 sterren

Beetje vreemde film dit, een soort postapocalyptische tienerromance. Niet slecht gedaan, met degelijk spel van hoofdrolspeelster Saoirse Ronan, maar de plot is aan de vage kant en de gebeurtenissen zijn niet meeslepend genoeg. Visueel weet regisseur Andrew MacDonald te overtuigen, maar inhoudelijk schiet dit gewoonweg tekort.

Ik denk dat we nog veel zullen kunnen gaan genieten van Saoirse Ronan, want ze is nog vrij jong en acteert nu al vrij degelijk. Ze kan alleen maar beter worden, en ze heeft wel wat. Ik vind het in ieder geval prettig om naar te kijken. Zo ook in deze film die van begin tot einde lekker weg keek.

Indrukwekkende film!

Kritiek dat de film niet heeft kunnen kiezen tussen oorlogsdrama en liefdesroman vind ik zeer onterecht. Erg creatief bedacht waardoor het een zeer unieke film is geworden.

Films waar ik ook wel aan moest denken zijn 'the road' en 'come and see'.

Erg bijzonder dat er een studio is geweest die het donkere concept heeft opgepikt waarbij het jonge kinderen zijn die de zware lasten dragen. Deze film verdiend alle aandacht en bekendheid. Ik ben zeer onder de indruk

Opzicht was het verhaal omtrent dit liefdesdrama annex oorlogsdrama wel aardig gevonden, alleen was de uitwerking/uitvoering niet echt helemaal geslaagd. Zo ontbreekt iedere uitleg naar het ontstaan van de oorlog en wie nu eigenlijk de vijand is, is ook totaal onduidelijk. Ook zit het liefdesdrama wat povertjes in elkaar en is het ook behoorlijk afgerateld.

Wat dat betreft had de film van mij eigenlijk wat langer mogen duren zodat het liefdesdrama en het oorlogsdrama beter aan bod waren gekomen. De film komt overigens gelukkig wel vrij snel opgang want na circa 30 minuten na het uitbreken van de oorlog, komt de vaart erin en wordt het in ieder geval wel een boeiende film met hier en daar ook wat aandoenlijke beelden. Visueel ziet het er ook allemaal fraai uit en hoofdrolspeelster Saoirse Ronan doet het goed. De overige cast doet het ook niet onaardig.

In het algemeen is deze film zeker goed te doen en keek hij ook goed weg, maar met een betere en eveneens een langere uitwerking had men naar mijn mening meer kunnen bereiken.

Waarom een uitleg geven aan het onstaan van de oorlog? Op het vliegveld zie je al dat er een aanslag is in Parijs.
Mogelijk waren er al eerder andere steden doelwit maar in ieder geval was er ook dreiging in Engeland gezien de zwaarbewapende soldaten op het vliegveld.
De bom was hoorbaar en voelbaar daarna natuurlijk de toelichting op de radio en voor de rest..... zitten ze in de middle of knoware juist dit onbekend maakt het des te spannender wat is er aan de hand, wat zou je doen enz. Misschien was het logischer geweest als ze naar het dorp zouden zijn gegaan maar dat men niet De film zelf eerste deel vond ik niet zo bijzonder irritant kind eigenlijk, wilde hem bijna afzetten maar toen het tweede deel. De verschrikkingen van de oorlog waren duidelijk voelbaar aanwezig. Vrij heftig ook de onzekerheid enz.. Vond wel dat ze erg bot deed en bleef doen tegen haar kleine nichtje, totaal misplaatst waardoor ik nog steeds geen sympathie voor haar kon opbrengen al met al leuk voor een keer maar niet meer dan dat.

Volgens mij is de oorzaak van de oorlog, en de identiteit van de vijand - of zijn ideologie - irrelevant.

Waar het om gaat, en een van de meest duidelijke boodschappen van de film, is dat in een oorlog er geen goede kant is. En meer dan dat, dat een overheid in een situatie die haar eigen voortbestaan bedreigt niet aarzelen zal om haar eigen burgers als uitwisselbaar, als resource te beschouwen. In het verhaal is vrij duidelijk dat de meeste slachtoffers - burgers - vallen door de handelingen van de eigen overheid, en niet door de 'vijand'. Onder het motto 'het grotere goed' is het geluk van het individu geen punt meer, en wat dat grotere goed dan precies is wordt op een ander niveau voor je beslist.


Dat is de boodschap die ik er in denk te zien, en ook een beschouwing die ik meen te herkennen in de manier van handelen van vrijwel elke overheid - als elk organisme primair gericht op het eigen voortbestaan, en doel en ideologie komt pas daarna. Zoals de filosoof al zei, 'Zuerst kommt das Fressen'.

Terug naar de film, ik vind het juist een erg sterke zet om heel weinig aandacht te besteden aan 'de vijand' of de oorzaak en achtergrond van het conflict. De echte 'vijand' is tenslotte wel duidelijk.

Niet mijn mijn ding maar ik vond hem oke.

Het is een drama, toch vind ik het een beetje een bizarre film zijnde.

Leuk om eens gezien te hebben maar 1 keer is wel voldoende.

Ik vond deze film best aardig, goede rol van Miss. Ronan, het einde was wat jammer..

How i live now is een vreemde mengemoes van scenes.

Maar ten eerste: Saoirse Ronan.... Wat een prachtmeid, en wat een neusje voor films heeft die meid... Hanna, The Grand Budapest Hotel, Byzantium, The Lovely Bones... Gaat goed!

How i live now is ook een film met een typerende sfeer. mysterieus. En Saoirse maakt een mooie metamorfose door durende de film. Toch heeft de film niet de impact die het zou moeten hebben. Oorlog blijft een bijzaak en op de achtergrond, waardoor de focus op het persoonlijke drama bleef. op zich prima, maar had rauwer en realistischer gemogen. Het bleef op een of andere manier te mooi, en te lief allemaal... En naarmate het einde vorderde, hoopte je toch niet op een makkelijk einde... Maar helaas. Maar al met al een zeer prettige film om naar te kijken, mooie sfeer, goed acteerwerk en een verhaal dat je toch bleef vasthouden. Maar daar kunnen we Saoirse wel voor bedanken denk....

Ronan is een prima actrice die waarschijnlijk een nog betere carriere gaat krijgen, maar die zwijmelige coming of age drama's kunnen mij nauwelijks boeien. Na The Lovely Bones, The Host is dit wederom een vrij vervelende film. Als oorlogsdrama en liefdesverhaal valt deze film tevens niet serieus te nemen. Heeft het zogenaamde koppeltje meer dan drie zinnen met elkaar uitgewisseld?

De beelden zijn met enige regelmaat zeer fraai, het verhaal en de uitwerking hiervan heeft me eerder geergerd dan bekoord.

2*

Best heel fraai deze film die ik vooral vanwege Saoirse Ronan wilde zien.

Grootste pluspunten zijn de sfeer en het camerawerk. Het hele idee van die oorlog is al een goed uitgangspunt en dat wordt ook goed uitgewerkt. Wie de vijand is doet niet ter zake, de angst die dat meebrengt en de invloed op de levens zijn juist datgene waar het om gaat. Wat dat betreft laat zo een film beter zien wat er zeker nu in het Midden-Oosten gebeurt dan de meeste journaals, temeer de film een wereld brengt die westers is waardoor inleven en begrijpen beter lukt. Maar voor al die anderen op de wereld is het net zulk een verschrikking nu.

Daarnaast zijn de beelden echt mooi met een vaak betoverende lichtinval steeds, nep haast, maar wel mooi. Ook de heerlijke flitsende montage, het goede spel en de plaatjes van Engeland zijn het waard genoemd te worden. Daarnaast zitten er vele enge scènes in en de gruwel van oorlog en terreur wordt uitstekend getoond.

Maar goed, het hele ding is zo onevenwichtig als wat. De plaatjes zijn mooi, losse scènes zijn prima, maar als geheel weet de film niet te overtuigen en lijkt niet te kunnen kiezen tussen drama, coming of age, oorlogsfilm en het voelt ook nooit als een geheel. Daarnaast is de hele romance sowieso wat flauw en is het personage van Ronan nogal vervelend in het begin waardoor haar hele verschijning en ontwikkeling niet alleen clichématig zijn maar ook ongeloofwaardig. Het is dat Ronan gewoonweg een fantastisch actrice is en er nog wat mee doet, maar eigenlijk slaat het nergens op. 3,5*

Redelijke film waarin een Amerikaans meisje naar haar familie wordt gestuurd op het Engelse platteland. Een film die zich niet gemakkelijk laat categoriseren, aangezien het flink wat kanten op gaat. Dit is zowel het sterkste als het zwakste punt van de film. Mooi camerawerk en sfeervolle beelden. Saoirse Ronan zet een uitstekende rol neer.

“You just gotta take that bad thing.

You take it. You put it in a box.

You close the lid, you look up and you focus on your goal. Okay ?

Because that's what you have to do now.

You have to look up and focus on your goal ! “

Wat een indrukwekkende,beklijvende en toch wel deprimerende film. Een verfilming van de gelijknamige roman geschreven door Meg Rosoff. Ik had geen flauw idee waarover deze film zou gaan. De eigenlijke reden waarom ik deze film wou zien, is het feit dat Saoirse Ronan de hoofdrol speelde (Ik weet. Ik ben een beetje bevooroordeeld). Ik zag haar voor het eerst spelen in "Hanna" en was onmiddellijk betoverd door haar naturelle uitstraling en de professionaliteit die ze toonde in haar acteren. Alsof ze al een doorgewinterde oude rot in het vak was. Toen ik ze zag schitteren in “Byzantium” en “The Host” (alhoewel deze laatste een beetje te melig was) was het voor mij overduidelijk dat we nog veel mooie dingen zouden zien van deze frêle jongedame. En “How I live now” mag gerust bijgeplaatst worden in die galerij van prachtvolle en in hun opzet geslaagde films. Ondanks het ietwat depressief onderwerp.

Lees mijn volledige mening ...

4*

Bizarre film, heel verrassend. Spannend op een vreemde wijze, eigenlijk past hier geen enkele vergelijking met wat voor film dan ook. En dat alleen al is erg knap. Ook het spel vond ik uitstekend, mooi gefilmd ook.

Apocalyps nummer zoveel....en dat betekent dat het één en ander al nogal bekend voorkomt, uitwerking is echter prima en ook wel aardig dat we het hier allemaal meekrijgen vanuit het gezichtspunt van een pubermeisje.

Jammer dat de gedachtewereld van Elizabeth niet wat verder is uitgewerkt, dit had het misschien allemaal net wat origineler kunnen maken.

Prima Britse film. Prahtige beelden. Stuk echter dan alle films met dit onderwerp bij elkaar.

Ondanks een paar schoonheidsfoutjes in het plot een onderhoudende film over hoe mensen klem komen te zitten als gevolg van buitensporige manipulatie door de overheid in crisistijd. Het verhaal is fictief, maar ik moet er niet aan denken dat het zo maar werkelijkheid zou kunnen worden. Niettemin prima vermaak dankzij de sterke regie van (documentairemaker) Kevin Macdonald, het overtuigend acteren van Saoirse Ronan, de fraaie landschappen en het uitstekende camerawerk.