A Glimpse Inside the Mind of Charles Swan III (2012)

Helemaal mee eens, maar ik ervoer het dan weer niet als hinderlijk.

Charles Swan III is een typetje dat kenmerken heeft die niet ver verwijderd zijn van Sheen zelf. Een zelfverzekerde, egoïstische eikel, maar wel met een duidelijk zelfbewuste toon. De film is een 70's throwback (denk Hot Tub Time Machine en The Boat That Rocked) en visueel erg stijlvast daarin. Totaal niet mijn ding, maar als je zoiets doet, kun je het inderdaad beter goed doen.

Alles begint nogal chaotisch. De titel van de film geeft precies aan wat de film doet, namelijk een "glimpse" geven in het brein van Charles. Het blijkt dat hij ze niet allemaal op een rijtje heeft, een levendige fantasie noemt ie het zelf. Indianen, de opsporingsdienst voor gladde jongens, spaanse hitsingles, niets is te gek. Qua humor zou je kunnen zeggen "Wes Anderson Light", maar erg oppervlakkig en flauw daarin.

Oppervlakkigheid is geen probleem, zolang de film niet pretendeert meer te zijn. Lange tijd gaat dat goed. Sheen, Murray, Arquette en Schwartzman mogen zich lange tijd uitleven in de meest idiote sketches. Dat er geen diepgang is, who cares, het vermaakt.

Het centrale plot is er wel en draait om liefdesverdriet. Lang wordt dit niet al te serieus ingezet. Op het moment dat er wordt getracht toch serieus op het plot in te gaan, gaat het mis. We hebben namelijk geen band met de karakters, die voorheen alleen lege hulzen waren, leuk voor een lach. De weirdness verdwijnt, de focus komt erin en de film is lang niet zo leuk meer. Er wordt nog wel geprobeerd om dit recht te trekken, maar de schade is er.

Jammer, als lege sketch film met lege karakters had dit kunnen werken. Een geforceerd plotje werkt averechts. Het doet ook geen recht aan de acteurs, die duidelijk gewoon een beetje lol hadden met elkaar. Elk vorm van drama is dan funest.

A Glimpse Inside the Mind of Charles Swan III heeft zichzelf voor mij gedurende de film weten op te werken naar 2 en een halve sterren. Erg hoog is dit niet, maar vergeleken met wat het eerste half uur bracht, was de tweede helft van de film toch nog een meevaller.

Het verhaal dat hier verteld wordt over Charles Swan III slaat echt op niets. Het komt neer op een egocentrische man die zichzelf wel erg zielig vindt wanneer zijn vriendin het uitmaakt. En dit gaat veel te lang door. Veel te lang. Moest dit medelijden of sympathie opwekken? Want Charlie Sheen is niet bepaald de aangewezen persoon om dit voor elkaar te krijgen en die hele midlife-crisis komt eigenlijk gewoon neer op een grote portie liefdesverdriet die Swan te verduren heeft: Niet meer en niet minder.

Dit verhaal wordt verteld door een reeks fantasieën uit de gedachten van Charles en de gesprekken die hij met de belangrijke personen uit zijn leven heeft. Die fantasieën vliegen je op het begin om de oren, maar naast dat het mooie plaatjes oplevert is het nogal nietszeggend en creëert het verwarring. Dit is echter een goed en slecht punt. Je komt op deze manier echt een beetje in de gedachten van Charles, maar het eerste half uur is als film nogal chaotisch en het lijkt niets toe te voegen. Gelukkig wordt het op het einde wat meer verbonden met elkaar.

Ik moet zeggen dat ik de hele film visueel gezien prachtig vond. De beelden zijn geschoten op mooie locaties en de film is in zijn geheel gewoon een plaatje.

Het was allemaal te nietszeggend en deze film zal me niet lang bijblijven. Daar kunnen de mooie beelden helaas niet tegenop.

*2.5

Zonde dat een sterke cast deel uitmaakt van een vreemde en matige komedie.

Het verhaal zou zomaar een biografie over Charlie Sheen kunnen zijn. Zijn personage Charlie Swan III beschikt over bijna dezelfde kenmerken. Een losbollig type die goed in de smaak valt bij vrouwen, en over voldoende macht beschikt. Aan de hand van Swan's fantasieën wordt zijn leven grotendeels in kaart gebracht. Dit in combinatie met zwakke humor die amper weet te onderhouden.

2,0 *