The Split (1968)

Jim Brown is nooit een echte grote ster geworden binnen de blaxploitation films, maar had zeker alles in hem, maar het mocht baten. The Split heeft in diens groovy sfeer, mede dankzij de muziek van Quincy Jones, veel raakvlakken met Jackie Brown en Miami Blues. Dit is de enige film waarin Gene Hackman en Donald Sutherland samen te zien zijn. Prima vermaak. 3 sterren

Goed gemaakte capermovie met een goeie cast met flink wat bekende namen. De opbouw is niet bepaald nieuw: korte introductie van de leden van het team, de voorbereiding, de overval zelf en de twist op het einde. Maar de film kijkt lekker weg en de scenes in het volle voetbalstadion zien er goed uit.

Fijn wel om in deze onbekende film zoveel bekende namen tegen te komen (Ook Ernest Borgnine)

en die allen prima overkomen. De film is niet bijzonder, maar door 't goede acteerwerk en een

aantrekkelijk verloop de film de moeite van 't kijken waard.

Een jaartje voor Riot (1969) werkten Jim Brown en Gene Hackman al samen aan deze film, en nog een jaartje eerder zaten Brown en Donald Sutherland al in The Dirty Dozen. Om maar even aan te geven dat het best een tijdje geleden is. Ik was zo'n twee, toen deze film uitkwam.

Wat toch wel echt op afstand het leukste is aan het afvinken van alle films waar GeneHackman aan meegewerkt heeft, is dat ik daardoor dit soort pareltjes tegenkom. Deze film lijkt gewoon het origineel van al die dodelijk saaie Ocean's zoveel films - maar deze heeft wel een behoorlijk verhaal, wel geloofwaardige karakters, wel een goed verhaal, en wel een fijne soundtrack. Veel meer de moeite waard dan al die talentloze kopieen die er later van gemaakt zijn.

Sterkste punt wellicht is de super fijne soundtrack van Quincy Jones. Blaxploitation is het niet echt, maar de sfeer komt er wel dicht in de buurt - en behalve dat, de hele film werkt gewoon. Het klopt, het bruist, het gaat ergens over.