Twelve Thirty (2010)

Redelijk drama over problemen , verhoudingen en andere zaken de moeder in kwestie een bontjassen verkoopster met de naam Vivien gespeeld door Karen Young heeft meer bont tussen haar benen dan in de koelkluis waar ze haar bontjassen bewaard.....

Nou Henk stinissen, je hebt goed opgelet, was me eerst niet zo opgevallen, maar nu je het zegt....

Eén van de spaarzame spannende momenten in deze film. Een praatfilm. Dialogue driven noemen ze dat geloof ik. Daar ben ik tamelijk allergisch voor. Natuurlijk over een disfunctional family, zo ongeveer het meest gebruikte thema in Amerikaanse films. Hoe zou dat komen? In Europa worden daar zelden films over gemaakt. Het is niet mijn favoriete genre. De synopsis hier dekt aardig de lading. Het is geen gemakkelijke film. De personages zijn zeker geen stereotypen en ondanks hun ongemakkelijke trekjes zijn ze zeker geloofwaardig. Er wordt uitstekend geacteerd. De hoofdpersoon Jeff (Jonathan Groff) lijkt misschien de bad guy, maar is dat toch ook niet. Je kunt er niet echt een viinger op leggen.

Die vader is natuurlijk een griezel en dat 'gezinstribunaal' is bijna angstaanjagend. Ik weet niet hoe het komt maar ik vond veel van de emoties, zeker van de vader, ongeloofwaardig. Nog wat leuks dan? Die Mel (Portia Reiners) is wel een lekker ding, zoals ze klaar gaat zitten om door Jeff genomen te worden. En die scène bij dat kerkje als Mel aan Jeff een tissue vraagt omdat ze moet plassen, vond ik ook wel prikkelend. Nee, geen alledaagse kost, maar ook geen topper. En als iemand mij de titel kan verklaren.....