Soulkeeper (2001)

Tuurlijk is de film slecht, je hoeft geen filmexpert te zijn om dat te voorspellen. Toch viel de film me nog best mee. De film bevat een flink portie humor en zelfspot (altijd goed) en sommige scènes zijn zo belachelijk dat ze gewoon weer leuk worden. En tja, het is ook nooit een straf om Brad Dourif tegen te komen in een film.

Zeker niets hoogstaands, maar hier en daar nog best geestig.

Tijd voor een herziening van deze film. Ik wist dat deze film wel wat humor had. En ik moet toegeven dat de film echt wel leuk is om te zien. Humor van een nostalgische tienerniveau in het genre van Bill & Ted's excellent adventure en Wayne's World. De humor werkt wel en de film zit vol met verwijzingen naar andere horrorfilms. Een film die zichzelf dus niet au serieux neemt en gelukkig meer aandacht besteed aan de humor dan aan de horror (wat veel van dergelijke B-films compleet de mist in gaat wegens laag budget en slechte effecten).

Weer zo'n titel die ik vroeger veel in de videotheken tegenkwam, maar nooit een kans heb gegeven. Tijdje terug op VHS gevonden voor een prikkie en later ook nog de DVD opgepikt. Had toch iets anders verwacht. De hele toon van de film is vervelend ongemakkelijk, met stroeve komedie en houterige creature effects in sfeerloze settings. Bovendien een warrig verhaaltje dat nergens goed uit de verf komt. Om maar te zwijgen over die dodelijk saaie TV-film look. Het blijft visueel nogal een brakke periode voor het genre. Het zou überhaupt meer geslaagd zijn als rechttoe rechtaan monsterflick. Ferriola doet iets teveel zijn best om 'anders' te zijn, maar dat gaat ten koste van de lol.