Where the Day Takes You (1991)

Every 26 seconds a child runs away from home.

Prachtig die laatste shot over het Roosevelt hotel en Chinese Theatre. Schokkend en realistisch deze gedurfde film. Karakter opbouw is zeer sterk en ze worden ook door de cast realistisch neergezet. Een aanrader. 4,5.

Docudrama-achtig reportage over een groep straatjongeren, die trachten te overleven in de straten van Hollywood (Noord Los Angeles). De verschillen in temperament zorgen voor onderlinge spanningen. Film is rijkelijk gevuld met talrijke cameo’s van acteurs, die destijds min of meer aan het begin van hun carrière stonden.

Goeie film over een aantal jongeren die op de straat leven in Hollywood. Niet echt een verhaal, maar meer de dagelijkse beslommeringen van de zwervende jeugd. Redelijk rauw in beeld gebracht op de straten van Los Angeles, maar wel met een fijne soundtrack. Een cast met flink wat bekende namen waarbij dit het filmdebuut was van Will Smith.

“You've got the rest of your life to be an asshole. Why don't you take tonight off?”

Redelijke film over een stel jongeren die op straat leven in Los Angeles. De realistische en wat groezelige manier waarop dit straatleven in de 'City of Angels' wordt getoond is het sterkste punt van Where the Day Takes You, en het is sowieso leuk om al die jonge koppen van bekende acteurs in één film te zien. Will Smith, MacLachlan, Milano, Knepper, Mulroney, Slater, Astin, Baldwin, Flynn Boyle etc. Het spotten van nu bekende acteurs is soms nog leuker dan de film zelf.

Goed drama over het dagelijkse bestaan van een groepje straatjongeren in L.A. Met een indrukwekkende cast zoals beginnende rollen voor Will Smith en David Arquette. De film wordt verteld door een interview met King, hun leider, voor hij terug vrijgelaten wordt voor een delict en volgt vier jongeren die allen weggelopen zijn uit de gebroken gezinnen waarin ze leefden, en vooral leden. Hun vriendschap bindt hen samen in een nieuwe familie en hun huis is een plaats onder de highway waar ze hun slaapplaats hebben. Drugs en geweld zijn dagelijkse constanten... Eén van de jongeren, Greg (Astin) glijdt af in overmatig drugsgebruik, en een ander, LJ, loopt losjes rond met vuurwapens, wat hen in het vizier van de politie houdt. When the Day Takes You is vooral een analyse van hoe deze jongeren omgaan met de realiteit en met de vraag of er nog een toekomst is voor hen. Het voelt soms wat aan als een onsamenhangend geheel maar ik ging geleidelijk aan toch een beetje meeleven met hen. De soundtrack mag er ook best zijn. Niet ijzersterk, maar toch van een behoorlijk niveau. Als dit nu nog geen cultfilm is, zou het wel nog één kunnen worden.

Film die eigenlijk helemaal onder mijn radar is gebleven. Wel grappig al die bekende acteurs in een vroege rol- al was Dermot Mulroney al wel doorgebroken (en ook iets te oud voor zijn rol). Film is verder niet geweldig, de structuur met die interviewer werkt niet goed en ondanks wat sterke momenten overheerst toch het gevoel dat dit beter had gekund. Ook een slap einde, die shoot out was echt heel matig gedaan.

Wat me echter het meest tegenstond was de soundtrack. Ik heb op zich niks tegen Melissa Etheridge, al zal ik niet snel vrijwillig iets van haar opzetten, maar randgroepjongeren, Los Angeles, early 90s, dan denk je toch aan bands als Suicidal Tendencies, Bad Religion, NOFX, de Peppers of aan West Coast hiphop, maar hoe komen ze nou bij Melissa Etheridge…?