Johnny Eager (1941)

Van Heflin als de alcoholistische, intellectuele rechterhand van gokbaas Robert Taylor, tilt deze film naar een aanvaardbaar niveau. Katalysator van het verhaal is de romantische relatie tussen ganster Taylor en Lana Turner, de stiefdochter van zijn aartsvijand. Dan is het een vreemde keuze om Turner een groot deel van de film buiten beeld te houden. Te meer omdat de interactie tussen haar en Taylor stukken interessanter is dan de “alledaagse” misdaadactiviteiten van de gokbaas. Valt ondanks het uitstekende acteerwerk van Van Heflin al met al niet mee, mede dankzij het min of meer traditionele einde (“misdaad loont niet”). Een krappe 3*.

Uitstekend gemaakte film met Robert Taylor als gangster Johnny Eager die verliefd wordt op Lisbeth Bard (Lana Turner) De film wordt gepromoot door de combinatie van hun achternamen in het woordgrapje: TnT. Echter is het een beetje vreemd dat Turner voor een heel groot gedeelte niet in de film is te zien. Taylor is wel de hele film in beeld en speelt een glansrol maar wordt voorbij gestreefd door een fantastische Van Heflin. Door zijn dronken aanwezigheid en quotes uit literaire werken zorgt hij dat de film kijken waard is. Deze kreeg dan ook terecht een Oscar voor zijn rol. Zonder hem had deze film niet heel erg bijzonder geweest. Het eind van de film is een beetje jammer want het sluit af met het moraal: "misdaad loont niet."

Prima film noir waarvan het verhaal me van begin tot eind heeft meegesleept. Regie en cinematografie zijn degelijk, zonder uitmuntend te zijn. Het script zit goed in mekaar en gaat zijn fatalistische gangetje zoals het hoort in dit soort films, met goeie pittige dialogen. Robert Taylor is meesterlijk als de charismatische maffia boss - en ook wel een homme fatale - maar de echte ontdekking was voor mij Van Heflin die een literair aangelegde schurk speelt. Een typetje dat we nog niet veel gezien hebben. Zoals hier op het forum reeds gezegd, krijgt de film daardoor een extra literaire en vaak humoristische kleur als tegenwicht voor het donkere verhaal waarin alle personages zich voortbewegen. De film kent een sterk einde waaruit blijkt dat licht genomen beslissingen grote gevolgen kunnen hebben. En verder kijk ik al uit naar de volgende film met de redelijk verrukkelijke Lana Turner.

De romantiek haalt toch wel wat de bovenhand waardoor deze misdaad-film noir aanvankelijk wel een beetje blijft hangen. Wanneer de spanning er in komt worden er toch wel enige, naar mijn gevoelen, onwaarschijnlijke situaties geschapen en veel nieuws brengt het slot ook niet.

Aan Turner, Taylor en zeker Van Heflin ligt het zeker niet dat de film niet zo erg bekoorde.