Harum Scarum (1965)

grappige film, wel onderhoudend, niet echt slecht

Beneden gemiddelde Elvisfilm. Alleen te waarderen door fans. De soundtrack is ook niet veel soeps. Vooral onbedoeld lachwekkend.

Niet veel inhoud, toch leuk en grappig gedaan. Er zijn een aantal leuke nummers, maar that's it. Je ziet duidelijk dat de sets zijn opgebouwd van "left-overs" van Arabische b-films. Al met al, speciaal voor Elvis, 3 sterren.

Nog even een aanvulling, na deze film gister weer gezien te hebben, de soundtrack LP haalde tóch de nummer-1 positie in Amerika. Niet slecht, terwijl de nummers ver beneden Elvis-gemiddelde zijn...

Ik kan nog steeds niet meer dan 3 sterren geven.

Sjongejonge. Ik heb al aardig wat Elvis films gezien (een stuk of acht denk ik), en dit is tot nu toe de slechtste. Het plot, decors, acteerwerk kan moeilijk veel slechter. Elvis heeft er ook duidelijk de pest in, hij ziet er doodverveeld uit en lijkt niet eens altijd de juiste tekst paraat te hebben. Ik geef hem groots gelijk. Om toe te moeten kijken hoe jouw capaciteiten en carrière zo naar de knoppen gaan. Gek genoeg vind ik de nummers dit keer best leuk, terwijl dit ook zeker niet goed te noemen is. Toch zorgt dat voor het ene puntje dat ik deze film nog kan schenken.

1,0*

Zit in de Elvis collection (met 5 andere dvd's) anders hier niet gereageerd. Ik heb er veel weer weggedaan want zijn echt matig/slecht. Het was een goede zanger maar die films, zijn meer iets voor de fans, anders zou ik heel selectief te werk gaan.

Niet eerder gezien. Elvis speelt zichzelf en presenteert zich in een Arabisch land, Babelstam. Op reis naar buurland wordt hij ontvoerd door moordenaars. Vanwege zijn film denken ze dat hij echt kan killen. Weet met hulp te ontsnappen.

Zeer matige slapstickachtige film. Eigenlijk een prul. Maar het eerste deel is nog grappig en het laatste stuk, de finale is ook leuk.

Een productie van Sam Katzman oftewel the king of the quickies. Deze werd geschoten op 15 dagen tijd en naar verluidt was zelfs de colonel verbouwereerd over het gebrek aan kwaliteit. Zijn idee om het verhaal aan mekaar te laten praten door een talking camel - om het boeltje te redden - was nog wel een overtreffende trap geweest van wat nu voorligt. Voor het eerst zien we Elvis in een fantasierijke omgeving - in de stijl van Ali Baba. Dit soort films vormt een genre op zich en het interesseert me matig. Harum Scarum wordt bestempeld als volslagen camp wat het zeker ook is. Maar ik vond de voorgaande camp van Elvis beter: dan heb je tenminste nog de typische sixties vintage stijl die er zo fantastisch cool uitziet. Deze Harum Scarum was me een beetje saai. De liedjes waren op zich wel in orde aangezien ik hou van dit soort pulp/easy listening uit zijn filmcataloog. Wel onvergeeflijk is het gebrek aan degelijke productie van deze nummers. Het is niet te geloven hoe ze er met de pet naar gegooid hebben voor een artiest met deze status. Dat is een euvel dat nog wel meer opduikt bij latere filmsoundtracks maar hier is het echt markant.