menu

La Fumeria d'Oppio (1947)

mijn stem
3,00 (1)
1 stem

Italië
Drama / Thriller
93 minuten

geregisseerd door Raffaello Matarazzo
met Emilio Ghione Jr., Mariella Lotti en Armando Francioli

Een jongeman wordt van moord beticht nadat hij aangetroffen wordt met gestolen sieraden. Zijn zus komt tussenbeide en, met de hulp van de gentleman-dief Za-la-Mort, slaagt ze erin om binnen te dringen in een opium den (etablissement waar opium verkocht en gerookt wordt). Ze is er immers zeker van dat ze de echte moordenaar onder één van de aanwezige drugdealers zal vinden.

zoeken in:
Wat zie ik, is het keurige oudhollandse woordje opiumkit niet flitsend genoeg meer voor de hipster community ?
Goed , deze trouwens uit 1947 stammende film- ik weet dat de fout bij IMDB ligt- is duidelijk een voorproefje van wat Matarazzo later nog voor ons in petto zou hebben. Het gaat hier net als in Catene om een noir die ontspoort tot een absurd melodrama, en wees de regisseur duidelijk de weg naar zijn ware pathetische roeping.
Met deze film heeft het dus volgende Bewandtnis: een als noir vermomd 19--e eeuws feuilleton over damsels in distress, meer bepaald Lina/Lotti die haar broer wil redden van de verdoemenis en daarbij wordt bijgestaan door een mysterieuze gentleman dief c.q. lone avenger met de absurde naam Za la Mort, gespeeld door Ghione die er trouwens uitziet als een keurige boekhouder.
De regisseur- of liever de scenaristen onder wie Monicelli- putten daarbij uit topoi uit de pulpliteratuur, behalve de figuur van de lone avenger/nobele bandiet zijn ook de legende van de Oude van de Berg en zijn Assassijnen een duidelijke inspiratiebron, hier getransponeerd tot een oude villa waar jonge dolende zielen door een misdaadsyndicaat mbv drawgs worden gekneed tot criminele zombies. Zelfs verwijzingen naar serieuze literatuur: de van moord betichte man blijkt een verwoed lezer van Baudelaire( les paradis artificiels) te zijn !
De knok en schietscènes zijn in hun knulligheid uiterst hilarisch, wat nog meer geldt voor de bij Matarazzo gebruikelijke sterfscenes.
Onbedoeld komisch waren de bijna proto-tarantineske dialogen, b.v. wanneer 2 thugs per ongeluk 1 van hun buddies overhoop hebben geknald:
thug 1 : we hebben zo te zien Pietje geraakt !
thug 2: ja, da's jammer !
En weg zijn ze. Dit wordt dan gevolgd door een sterf c.q. biechtscène van de getroffene, want de katholieke inspiratie is hier weer duidelijk.
Voor de goede orde: deze zit niet in de Matarazzo box van eclipse/ criterion

3,0
Raffaello Matarazzo, specialist van sociale melodramatiek, zet hier een misdaadfilm neer, die net als de twee andere films die ik van deze regisseur zag, ook nu mij niet echt overtuigde.
De plot lijkt mij naar de eenvoudige kant - zou als een film noir kunnen doorgaan - en de uitwerking ervan lijkt, zoals reeds opgemerkt, wat knullig (de vechtpartijen en de schietscenes, die onwaarschijnlijke oliesporen, de sporenscene in het slot...).

Gast
geplaatst: vandaag om 00:57 uur

geplaatst: vandaag om 00:57 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.