Seven Psychopaths (2012)

Leuke chemie tussen de psychopaten. Op een bepaalde manier leken ze elkaar te kunnen vinden op een 'psychisch vlak'. Het wederzijdse respect dat ze voor elkaar hadden vond ik ook mooi om te zien. Christopher Walken was toch echt zeker weer de Baas, net als in Suicide Kings. De beste man staat gewoon een ongekende autoriteit uit.

De film moet het inderdaad hebben van losse scènes waar ik echt van heb genoten.

Ik zou het zelf ook absoluut niet vergelijken met Quentin Tarantino, die heeft toch echt meer zijn eigen stijl om dialogen te voeren, met een uitgebreid decor en prachtige muziek.

De film stelt me ietwat teleur, had er ergens meer van verwacht.

Door de vele wendingen in het verhaal (wat duidelijk de bedoeling was, want we maken een script dat 'anders' is) vond ik het een beetje rommelig. Doch, goed in elkaar geweven.

Ik vond het ook wat aan de lange kant, dit was niet nodig geweest. Ook zakte het wat in na de eerste helft, msschien was dat de bedoeling, net als in het script. De lichte humor vond ik dan weer wel leuk. Maar het waren de dialogen van Christopher Walken die deze film tot een recht eind breid. Ik zie Colin Farrell toch liever in actie. Hier leek hij een beetje net als zijn rol in In Bruges, een beetje onwennig. Maar dat is mijn mening.

Verder wel een ok film. Maar ik ben jammer genoeg niet weggeblazen en dat had ik toch stiekem wel gehoopt met zo een cast ( I'm thinking Sam Rockwell like in Confessions of a Dangerous mind)

Kleine 3.5*

Laat het stukje komedie vallen zodat je daar niet op gaat letten. De enkele grap is dan onverwacht en leuk. Het verhaal zit logisch in elkaar maar met een psychopaat is alles dat al snel zo natuurlijk.

Ik vind het een geweldige film en denk dat het wel ergens in de top 20 van de cultfilms gaat komen. (wat is de definitie van een cultfilm?)

Heerlijke film, Christopher Walken.. omg, als die met zn ogen knippert ben ik al verkocht..En Tom Waits Gewoon een geweldige film een aanrader!

Een krappe voldoende.

Veel slordigheden en volgens mij vergaten ze af en toe dat het om een Iers accent ging.

Het laatste deel maakt wel een hoop goed.

Aardig idee, maar meestal net niet ...

Colin Farrell IS Iers, dus dat zal wel niet.

Ja lol...maar af en toe klonk het niet als Iers...verreweg van zelfs...

Kleinigheidje

In het begin en eventjes daarna, goed opletten.

Leuke film die om de ontvoering van een hondje speelt. Baasje is woest dat het hondje gekidnapt is en wil dus graag een paar koppen van rompen trekken.

Ook humor is voldoende aanwezig. De film duurt dan ook echt niet te lang!

De kills waren leuk in beeld gebracht, alleen jammer dat het verhaal hier en daar wat langdradig is, en soms zelfs saai

BAGGER

Geweldige film, origineel verhaal, goede acteurs.

beetje Tarantino , Guy Ritchie.

Een goed gecast hondje. Farrell schommelt weer eens rond een zes minnetje en de overige namen scheppen een behoorlijk verwachtingspatroon, dat niet helemaal wordt ingelost. Het heeft iets met de struikelblokken van scenarioschrijven van doen en daar lijkt McDonagh zelf ook enige last van te hebben. Het is een beetje vallen en opstaan.

Het heeft wel de nodige potentie, zeker als de psychopaten worden voorgesteld en het misdaadplotje heeft zo z'n excentrieke ontwikkelingen, maar enkele droge daden en opmerkingen daargelaten, veel schwung krijgt McDonagh er niet onder. Een misdaadkomedie die het midden houdt tussen flauw en mild grappig met af en toe een uitschietertje.

Hier had ik echt veeel meer van verwacht, volgens mijn man de slechtste film in lange tijd, maar dat vond ik niet. Heb wel gelachen vond hem soms heerlijk over de top, maar hij zakte soms heel erg in! Jammer gemiste kans!

Ik vind het een tegenvaller. Even wat observaties die ik zoal heb omtrent deze film: Tom Waits was erg cool! Colin Farrel was echt slecht, ik stoor me ontzettend aan zijn manier van doen en bovenal dat uber-nonchalente kapsel dat de hele tijd maar perfect nonchalent zat.
Walken is een baas, maar in deze film haalt ie echt niet het niveau dat ie vroeger haalde.
Harrelson was best goed en leuk om weer eens te zien.

Maar ik stoorde me wel aan sommige geweldscenes die iets te extreem waren t.o.v. het komische wat deze film ook had.

Al met al vond ik deze film, ondanks zijn originaliteit: Pretentieus, geforceerd en absurd.

Oja... en Sam Rockwell... Mensen die in het voorhoofd geschoten worden, kunnen niet om een pootje vragen!!

Zonder twijfel een film voor de diehards; ik vond er geen zak aan: ik betrapte me erop dat ik regelmatig wat wegdommelde. Frustrerend, bizar en bloedig, met een verhaal dat uitermate wispelturig is, alle kanten op sjeest. Het geweld is absurd, met ideeën die op zichzelf overstuur lijken te zijn: een film die geen enkel vat lijkt te (willen) hebben op de eigen structuur. De grappen, onder meer gejat van Tarantino, waren behoorlijk zwak. "Een krankzinnige film over krankzinnige mensen die krankzinnige dingen doen", las ik in een recensie en waarschijnlijk dekt die vlag nog de meeste lading.

Ben het met die drie woorden eens, dennis013. Het verhaal is echt zeer onsamenhangend en je merkt dat men niet weet waar het heen werkt. Ook een fail dat Michael Pitt en Michael Stuhlbarg echt al direct worden omgelegd, ik had graag meer willen zien van Mr. Rothstein!
@ Drifter, een cultfilm kan je het beste omschrijven als een film met weinig commercieel succes maar die toch een trouwe fan base heeft weten op te bouwen. In mijn hoofd komt Scarface en wellicht ook Reservoir Dogs, was ook niet een groot succes zover ik weet.

Pluspuntje hier gaat wel naar Sam Rockwell en Christoper Walken, maar die laatste hoeft daar weinig voor te doen! Die scene waar die zijn handen niet omhoog wilt doen, geniaal!

3*

Dat er mensen zijn die In Bruges prefereren

Gelukkig brengt McDonagh met deze Seven Psychopaths een film die wat scherper uit de hoek komt. Na het wat stoffige en preutse In Bruges was dat welgekomen. Vooral het eerste uur werkt het allemaal erg goed.

Het eerste uur gebruikt McDonagh volledig om de film vorm te geven. Iedereen wordt geïntroduceerd, zijpaadjes worden kundig bewandeld en een aantal acteurs kunnen lekker over-the-top gaan (met name dan Harrelson, Rockwell en Walken.

Jammer genoeg kan McDonagh het tempo niet volhouden en eens de film in z'n plooi is gevallen wordt het allemaal toch wat minder. Jammer want net dan had McDonagh het moeten afmaken. Links en recht duiken er in het tweede gedeelte nog wel leuke momenten op, maar de snee is er dan wel een beetje af.

Een serieuze verbetering tov In Bruges, maar nog niet helemaal wat het moet zijn. McDonagh heeft het volgens mij wel in zich, maar moet het wel nog een hele film lang vol kunnen houden (en z'n bijrollen ook iets beter casten, geen Tom Waits meer bijvoorbeeld).

3.0*

Trouwens wél erg leuk om de Kitano-referentie (de bios) te zien in het begin van de film.

Ik vond er maar weinig aan. De humor werkte niet. De geweldsexplosies komen vet in beeld, maar staan een beetje op zich zelf. Daarnaast is het een onsamenhangende warboel, waar ik gewoon moe van werd. Af en toe leek het ergens heen te gaan, maar over het geheel heb ik er erg weinig lol aan beleefd. Misser.

@ Onderhond, denk dat In Bruges door de meeste mensen wel meer wordt gewaardeerd! Zelf ik vond ik die van begin tot eind spannend met interessante hoofdrollen, waar ik Seven Psychopaths maar een chaotisch geheel vind.

Geniaal blijven echter de 'put your hands up' scene en Kaya die wordt neergemaaid op het kerkhof: FUCKING MOWN DOWN!

Aardige film met een sterke cast ,geinige personages en een dito verhaal. Ondanks deze pluspunten heeft het geheel iets gezapigs. Spanning en echt scherpe humor ontbreken. Wel prima kijkbaar en onderhoudend, maar niet top.

Leuke film,leuke humor...een sublieme Walken..de rest van de cast doet het ook wel aardig

Kortom een leuke originele film die het kijken zeker de moeite waard is

Deel één van de film is ongelofelijk sterk. Alles is aanwezig: intrigerende personages, geen te chaotische raamvertellingen, niet al te platte humor en een slag aan topacteurs.

Vreemd genoeg gaat de film een totaal andere weg op dan gedacht. In het begin lijkt dit misschien een domper - af en toe zou je wel eens durven denken dat men met een writer's block te kampen had en geen moeite meer wou doen de film even fijnzinnig verder te zetten. Maar uiteindelijk, hoewel voorspelbaar door de conversaties, werkt ook het woestijn gedeelte goed uit. Want die totale omgooi van aanpak is net het gedurfde.

Enkel jammer dat de dialogen en het plot op zich niet meer even sterk waren. Ook de niet te missen melige Hollywood momentjes op het einde zijn aanwezig (het pootje, de recorder), en de uitsmijter (Ome Tom die moeilijk doet) zagen we van mijlenver afkomen. Verder lijkt de film na afloop niet echt een gevoel van coherentie achter te laten (vele personages werden niet uitgewerkt).

Toch verrast de film nog (de Thich Quang Duc metafoor, de absurditeiten tijdens de 'final shootout'), en uiteindelijk is deze Tarantino light wel behoorlijk vet. McDonagh gaat dus van een matige film met charmes naar een zeer leuke film waar uiteindelijk nog meer potentieel in zat. Benieuwd naar de volgende.

Leuk weetje: zo'n zeven minuten ver, in de kliniek, is het afroepen van verpleegsters/dokters eigenlijk het begin van het conceptalbum van Queensrÿche. I shit you not. Luisteren naar de eerste dertig seconden van I Remember Now en dan naar wat afgeroepen wordt op de achtergrond.

Nou voel ik me erg baas en zo, dit opgemerkt te hebben.

Geniaal op sommige punten, maar als geheel net te zwak.

Alleen de openingsscène is al briljant. Michael Pitt en Michael Stuhlbarg die ik erg toffe acteurs vind (spelen samen in Boardwalk Empire), hebben maar een klein rolletje. Voordat ze goed en wel hun dialoog kunnen afronden krijgen ze een kogel in hun hersens van Psychopath Nr. 1.

Dit is maar één van een aantal scenes die op zijn minst uitstekend kunt noemen. Het blik acteurs wat word opengetrokken is indrukwekkend en ook Colin Farrel vond ik deze keer niet eens matig. Toch vind ik dat ze zeker een beter acteur hadden kunnen vinden voor deze leading role.
De film rust hierdoor wat meer op Sam Rockwell en Christopher Walken. Die beiden fenomenaal spelen. Snap nog steeds niet dat Rockwell genegeerd word door de Academy Awards.

De film begint erg goed en het is dan ook jammer dat de film wat inzak en de sterke lijn niet weet vast te houden. Dit komt met name omdat er soms wat te van de hak op de tak word gesprongen. Dit is normaal niet eens een probleem bij z'n absurdistische film als deze maar toch voelt het niet altijd even lekker aan. Puspuntje is de erg fijne soundtrack van de film.

Dat z'n slapping scene uit Violent Cop van Kateshi Kitano nog voorbijkomt is iets wat ik altijd wel leuk vind in films.

De verschillende Psychopaths die langskomen zijn allemaal erg leuk al moet men niet veel waarde aan het nummer zelf hechten. Rockwell leeft zich helemaal in de rol en is bij vlagen toch wel hilarisch.

Als verdict dus een erg goede film maar net wat te ruw om als een meesterwerk te kunnen zien. Snel maar eens In Bruges van McDonagh bekijken.

Wazige, ongestructureerde film van dezelfde man die die andere wazige, onsamenhangende film maakte. Ja In Bruges.
McDonagh heeft voor mij definitief afgedaan, zeker na deze, met geweld volgestouwde, prent die door heel expliciet absurdistisch te zijn, absurdistisch meent te zijn. Voor mij moet een zwart komische film iets subtieler zijn. Die grens tussen onnozel en geweldig is een dunne scheidslijn, en kan er verder ook weinig zinnigs over zeggen. Werd nergens gegrepen door de grappen en verder heeft de film weinig om handen om als 'goed' te beoordelen. Het was nu niet zo dat de dialogen scherpzinnig waren of dat het acteerwerk me omver blies.
Ondanks dat ik na Williams' Angel of Death in het begin helemaal was opgewekt, maar dat was zo ongeveer het enige fijne gevoel na een dik anderhalf uur in de bios. Oh ja, én het moment dat ik en mijn huisgenoot als enige (tussen de overige 40 mensen) de plotselinge verwijzing naar peyote begrepen.
Enfin, inderdaad een gehaaste, ongenuanceerde film. 1,5*

wat een hap ellende dit

tamelijk bijzondere film. rare karakters (met geen flauwe acteurs), raar scenario, zwarte humor, expliciet geweld (veel ketchup) en af en toe een ongemakkelijk gevoel. dat het scenario van de film feitelijk in de film zelf geschreven wordt, is geinig. alle hoofdrolspelers geven een goed staaltje acteerwerk en ondanks het vreemde verhaal blijft het op een gekke manier vermakelijk om naar te kijken.

ik was benieuwd naar deze film na het wat bizarre In Bruges en het lijkt het handelsmerk van de regisseur te zijn. duidelijk iets anders dan anders willen neerzetten en daar hou ik wel van. hier en daar is er nog niet helemaal een goede balans of grip te vinden, maar het maakt meer dan nieuwsgierig naar een volgende prent.

VRE-SE-LIJK! Ik heb hem niet eens afgekeken. Slappe poging om het genre van Snatch/ Tarantino-films te halen, maar ontzettend mislukt.

Het begint lekker bizar en veel belovend, maar valt uiteindelijk uiteen in rommelige onsamenhangendheid en puberale vreemdheid waar je wel erg dronken voor moet zijn om het leuk te vinden.

Een m.i. zeer vermakelijke film. Het is al een paar keer eerder genoemd, de eerste helft van de film is duidelijk beter dan de tweede helft. De film wordt ook wel een beetje gedragen door twee zeer goede acteurs: Woody Harrelson en Christopher Walken. 3,5 ster.