Waiting for Godot (2001)

Deze film werd een half jaar geleden uitgezonden door nl3 en toen ben ik hem gaan kijken. Ik had nog nooit van deze film gehoord, laatstaan van het toneelstuk. Ook had ik de naam Beckett nog nooit gehoord. Ik had het eerste half uur geen flauw idee war deze film over ging (twee zwervers staan gedurende de hele film op dezelfde plaats en wachten op iemand die Godot schijnt te heten), maar naarmate de film vorderde kwam ik een beetje 'in de film'. Die twee zwervers met nauwelijks kleding om hun lijf staan dus op iemand te wachten, maar aan het eind van de film weet je nog steeds niet wie of wat die Godot nou eingleijk is. Ik denk zef dat Godot saat voor God of voor hoop. Hoop op een beter leven Verwacht bij deze film mooie film(het verhaal speelt zich af op een oud landweggetje waar één dooie boom aan staat.), maar toch wel een leuke e grappige film. 3,5*

hey gotti,

ik weet nog dat we op de middelbare school bij frans dit toneelstuk moesten lezen en uitpluizen. toen snapte ik er ook niet veel van, maar wat ik nog wel weet is dat jouw eerste vermoeden van waar godot voor staat klopt. misschien moet ik m ook maar es zien.

for old times sake.

groetjes.

Deze film wil ik ook wel eens een keer zien, en het toneelstuk wil ik ook wel eens een keer lezen.

Waarom? RW heeft dit toneelstuk opgevoerd op Broadway in 1988 samen met oa. Steve Martin, vandaar. Erg interessant dus!

Leuk ! Het toneelstuk is vaker gespeeld door 'komieken'. In Nederland onlangs nog door Viggo Waas en Peter Heerschop (als ik me niet vergis). Op Broadway is een beroemde voorstelling geweest met de oude Bert Lahr erin (de Cowardly Lion, o.a., uit de Wizard of Oz). Geweldig was dat.

Ik kan me Robin Williams en Steve Martin erg goed voorstellen op de eenzame landweg.

Het stuk heeft veel circusachtige elementen, en 'routines' (bijvoorbeeld een act met de bolhoeden van Vladimir en Estragon, en met de schoenen van de twee).

Wachten op Godot was het begin van een stroming die het toneel een tijd heeft beheerst : het theater van het absurdisme. Het woord zegt het al. Veel van die stukken zijn nu erg gedateerd als je het mij vraagt. Beckett's werk blijft ijzersterk.

Goh weet iemand waar ik deze film kan vinden ? Ben er al even naar op zoek... Ik heb fragmenten ervan gezien tijdens de les Nederlands in't middelbaar, waar we het ook uitvoerig over het absudisme gehad hebben. Ik moet zeggen dat dat absurdisme mij wel ligt (ook monty python, wat ook absurd is) !

www.boudisque.nl heeft de dvd box met de hele tv-serie, "Beckett on film", met elk stuk een andere regisseur. Trek wel je portemonnee, want de box kost meer dan 100 euro.

Een vermoeiende film.

Aan de dialogen valt geen touw vast te knopen: ze gaan van de hak op de tak, zonder veel logica. De absurdistische humor (gebaseerd op de nonsensdialogen, maf gedrag en slapstick) vond ik vooral flauw. En het acteerwerk is zeer theatraal, zeer toneelachtig, en daar hou ik persoonlijk niet van.

De film bevat wel een paar enigszins boeiende dialogen, maar na de eerste paar minuten verliest het absurdisme al snel haar frisheid, en de rest van de tijd heb ik me doorgaans erg zitten vervelen. 1.75*

Estragon: Let's go!

Vladimir: We can't!

Estragon: Why not?

Vladimir: We're waiting for Godot.

Estragon: Ah yes...

Een aparte maar toch intrigerende film, deze verfilming van een toneelstuk naar een verhaal van Samuel Beckett.

In feite zit je ook twee uur naar een theatervoorstelling te kijken. Ik ben in geen enkel opzicht bekend met het oorspronkelijke bronmateriaal, maar deze film kon me zeer zeker bekoren.

Je moet er natuurlijk wel van houden. De beperkte setting, De dialogen. Ik besef me terdege dat dit niet voor iedereen even toegankelijk is. Maar toch naarmate het kijken werdt ik er steeds meer ingezogen. En daar zijn de geweldige acteurs toch wel voor een zeer groot gedeelte verantwoordelijk voor, want zij acteren de pannen van het dak in deze productie. Barry McGovern heb ik weleens voorbij zien komen in andere films en dergelijke, maar het is Johnny Murphy waar ik het bekendst mee ben. Wat een heerlijke acteur was dat. Helaas gestorven in 2016. De meesten zullen hem wellicht kennen van zijn bekendste rol als Joey 'The Lips' Fagan in The Commitments (1991).

Na wat te hebben gelezen op internet over deze productie, kwam ik erachter dat het viertal McGovern, Murphy, Stanford en Brennan dit stuk gezamenlijk maar liefst 18 jaar(!) lang hebben opgevoerd in het theater. Respect, persoonlijk zou het mij nog niet één keer lukken om zo een lap tekst in te studeren, al kreeg ik een maand aan zondagen de tijd.

En waar het nou eigenlijk over gaat? Wie is Godot? Over de dingen waarop je wacht in je leven? Geluk? Liefde? God? Ik zou 'm nog een keer moeten kijken om een beter oordeel te kunnen vellen, al is het eigenlijk irrelevant, want leuk en interessant om te kijken was dit zeker.

3,5 Ster.