Cloclo (2012)

Van het weekend gezien en op de één of andere manier spookt de film nog door m'n hoofd.

Ik kende Claude Francois nauwelijks - enkel een stuk of 10 van z'n liedjes. En dan nog wist ik niet dat ze allemaal van Cloclo afkomstig waren.

De film heeft wat opstartproblemen; zoals gezegd kan Jérémie Renier (toen 31 jaar) niet zomaar omgetoverd worden in een tiener of begin twintiger, de vader van Claude Francois wordt te oppervlakkig/geforceerd gebracht en Florent Emilio Siri neemt wat te gemakzuchtig te grote stappen.

Maar al gauw zit je er "helemaal in". Moet gezegd worden dat ik biopics erg fijn vind en het mooi blijft om te zien hoe iemand van 0 naar heel succesvol gaat. Siri weet hoe het moet en laat zien wat je wilt zien. Roem, arrogantie, ladingen mooie vrouwen, onzekerheid, geld, jaloezie, slippertjes, villa's en dure auto's vliegen je in rap tempo om de oren. Het aantal mooie vrouwen dat Francois heeft "ontmoet" is om jaloers van te worden. Jérémie Renier doet het geweldig en zijn enthousiasme werkt aanstekelijk.

Jammer genoeg waren de liedjes niet ondertiteld en vanwege m'n gebrekkige Frans was dat wel fijn geweest. Al vrees ik dat de teksten weinig hoogstaand zijn. Een ander schoonheidsfoutje is dat Renier hier en daar te duidelijk playbackt.

Als film niet uniek - stijl, verhaal en geluid zijn vrij cliché, al zag het er wel heerlijk kleurrijk uit, zoals het leven van Cloclo moet zijn geweest.

Wrang dat Cloclo op zo'n lullige manier de dood in is gestuurd. Zijn - tot buiten proporties - gehandhaafde orde en netheid is hem fataal geworden. En dat wordt eerder goed in beeld gebracht.

Hij stond te trappelen om succes te boeken in Engeland, om vervolgens USA te veroveren. Niemand weet of het hem was gelukt. Al valt het met zijn invalide Engels misschien wel te raden.

Genoten. 4*

Cloclo ken ik niet, en zijn muziek vind ik ook niet mooi (is niet mijn stijl).

Maar de film gaf een prachtige weergave van de levensloop van Cloclo.

De hoofdrolspeler Jeremie Renier speelde fantastisch.

Boeiende verfilming over het leven van Claude Francois. Spraakmakende gelijkenis met Cloclo.Mooie kijk in de jaren zestig en zeventig. Knap in een half uur,naar het letterlijke einde toegewerkt in een idioot hectisch bestaan en tempo en als enge nichterige controlfreak er zelf nog een schep bovenop gedaan. Als een van de weinigen (hier) wist ik dat My Way van hem was. (Btw S'inatra[s vertolking is vele malen indrukwekkender dan die van Claude- Claude heeft voor zo'n song niet de juiste stem) Maar zijn repertoire kan niet in de schaduw staan van Becaud,,Brel en Hallyday. Prima film,voor allemaal ,maar niet voor iedereen..... Enige voorkennis is vereist ,ook als gaat om zijn relatie met France Gall en andere zaken. Les uit deze film: als je geen waardering krijgt van 1 van je ouders of beiden,zal je nergens waardering vinden, en verdoe je je hele leven met verkeerde zaken en verkeerde keuzes en is de kans groot dat je dezelfde fout maakt als ouder.......

4 sterren

Uitstekende film over het leven van een Franse zanger die de top wilde zijn voor jongeren, maar ook andere leeftijden niet onverschillig liet.

De film, perfect opgebouwd en, naast muziek, plaats biedend aan emotionaliteit, toont hoe bewogen het leven van een idool in de muziekwereld kan zijn.

Een dikke proficiat voor Jérémie Renier, de geknipte acteur om dergelijke rol te spelen en die dat dan ook op een verbluffende wijze doet.

De rol van Claude François werd schitterend neergezet door Jérémie Renier. Boeiend levensverhaal van die Frans-Egyptische zanger!

mooie film, kende deze zanger voor de film niet, goede reden om te gaan kijken.

geen spijt van, mooie muziek en goed neergezet door de acteurs.

wist nl ook niet dat My Way oorspronkelijk een Franse chanson was.

Indrukwekkende film. Wij kenden hem helemaal niet. Ik heb op youtube wat clipjes bekeken. Erg grappige act en muziek. Niet echt mijn stijl, maar wel leuk om te zien. Je krijgt een mooi beeld, hoe deze man was. De film duurt lang, maar verveelt totaal niet. Echt een aanrader. Ook al houdt je niet van zijn muziek.

Boeiende film en onderhoudend.Nostalgie ten top met een te vroeg einde.

Leuk geleerd te hebben dat hij tevens componist was van enkele wereldklassiekers.

Alles heel geloofwaardig neergezet.De tijdsgeest,de acteerprestaties...

Top !

Slechte casting,had veel beter verfilmd kunnen worden.hoofdrolspeler leek meer op een opgepimpte nicht die van zijn 20e tot zin 40eer het zelfde uitzag(behalve de haardracht dan).tegenvaller ,ik houd in principe wel van franse muziek maar dit stelde weing voor.

Wat een plastic pop is die Renier, toch... Maar misschien juist goed voor deze rol van playboy.

Wat strookt met de realitieit van TV-opnames en video clips. Zangers zaten er altijd wat naast.

In mijn studententijd kwam plots het overlijden van Claude F.ter sprake. Direct werden er toen grapjes over gemaakt. Hoe kun je nu zo sterven. Ik kende hem niet zo goed toen. Voor mij zijn beste liedje "Alexandrie Alexandra", heel mooi. Spijtig dat dit fenomenaal liedje tijdens de aftiteling wordt gespeeld.

Daar heb je wel gelijk in. Is te lang geleden dat ik de film gezien heb om te herinneren of dat inderdaad goed strookt met de realiteit.

lucdecoster (o.a.) : laatst hoorde ik overigens dat de dood van Claude Francois in scène is gezet en dat het om een afrekening ging.

Een tijdje geleden Podium gezien en nu eens deze. 'k vond dit ook wel een goeie film.

Z'n jeugd wordt redelijk kort besproken en focust meer op z'n carrière.

'k vond het wel eens interessant om gezien te hebben. Ook de cast deed het prima en 'k vond het ook wel overtuigend vormgegeven.

Er viel voldoende te beleven om de volledige speelduur te boeien.

Conspiracy theories. Niet teveel van geloven.

(gezien op 09/01/2015)

Cloclo is een uitstekende biopic. Geen persiflage, maar respectvol. Claude François was een schitterende zanger, maakte onsterfelijke songs, een zakenman ook, maniakaal precies, perfectionist. Hij was zeker niet gemakkelijk om mee te leven, maar de vrouwen en de meisjes hielden van hem. Hij was er voor zijn fans.

De film liet mij een beetje de echte Claude François kennen.

Van Claude François wist ik alleen dat hij de (mede-)auteur was van Sinatra’s hit “My Way”. Voor zover ik mij kan herinneren heeft zijn eigen muziek mij nooit bereikt. In deze biopic komt François er niet helemaal schadevrij vanaf. In tegendeel. Cloclo wordt afgeschilderd als een klo-klootzak; een driftig, over het paard getild, zielig hoopje mens, die vrijwel iedereen om zich heen beschadigt door mensen te behandelen als oud vuil. Look-alike Jérémy Renier zet dat op geloofwaardige wijze neer, maar de film sprak mij verder niet aan.

Een film over een Franse zanger, die kennelijk echt bestaan heeft en die ook heel beroemd was in Frankrijk. Maar ik had er nog nooit van gehoord. En dat speelt wel een rol in mijn waardering voor deze film denk ik. Want de film beschrijft zijn leven vanaf zijn geboorte tot aan zijn tragische en bijzondere dood op 40 jarige leeftijd. Helaas heeft de regisseur er voor gekozen om er geen eigen draai aan te geven maar een film te maken die chronologisch is en een zo nauwkeurig mogelijke weergave moet zijn van hoe het leven van Claude Francois was. Alsof het een documentaire is. En dat is toch wel saai als je nog nooit van de man gehoord hebt. Bovendien was het ook bepaald geen aangename man en is de film véél te lang. Wat minder details was geen overbodige luxe geweest. Eigenlijk nog een geluk dat hij maar 40 geworden is, uit filmisch opzicht bekeken. Kortom een lange zit die niet voor herhaling vatbaar is.

Oef.

Ooit al eens Podium gezien, dat was best een leuke film. Verder kende ik wel wat nummers van Francois en de Sinatra connectie was mij ook niet onbekend. Maar daarbuiten wist ik niet al te veel over de persoon achter de zanger.

Blijkbaar was Francois geen al te gezellig persoon. Al van jongs af aan is het een drammer die zonder veel interesse in de mensen rondom hem zijn eigen richting uitwil. Die eigen richting lijkt ook vooral om succes te draaien, niet zozeer kwaliteit.

Buiten het eerste half uur en het laatste kwartier valt er ook niet veel te beleven. Francois maak een liedje, stelt een nieuwe vriendin voor, vindt zichzelf opnieuw uit, stelt een nieuwe vriendin voor, doet een nieuw genre, stelt een nieuwe vriendin voor etc etc. De meeste van z'n nummers zijn flauwe covers en zijn persoonlijke leven is er niet bepaald eentje om trots op te zien.

Renier (en de rest van de cast) doen het wel goed en de film ziet er ook verzorgd uit, maar buiten een scene of twee weinig bijzonders te melden. Voor de echte fans zal het wel een keer interessant zijn, maar ik heb weinig met Francois en na het zien van deze film is er niet bepaald respect gewonnen.

1.5*