10 Rillington Place (1971)

Nee, de reden waarom je deze film zou moeten zien:

10 Rillington Place is in het subgenre van de seriemoordenaarsfilm sowieso al een buitenbeentje. Ik heb geen idee in hoeverre je vertrouwd bent met het genre, maar deze film is dag en nacht verschil met shockers als Henry: Portrait of a Serial Killer, Maniac, The Manson Family, enzovoort. Waar in genoemde films vooral het geweld geportretteerd wordt, primeert in 10 Rillington Place de inkijk in het privéleven van Christie. Uiteraard wordt aandacht geschonken aan z'n wandaden, maar vooral z'n dagelijkse gewoontes en bezigheden, karaktertrekjes, en andere triviale zaken worden ruimschoots in beeld gebracht. We zien eigenlijk een zielig, dik mannetje dat in tegenstelling tot wat je zou vermoeden een enorme schurk is. Het waarheidsgetrouwe clichébeeld van de behulpzame man uit de straat, waarvan niemand vermoedde dat het zo'n smeerlap was, wordt ook hier opgehangen. Het verschil met andere films is echter dat je het duistere kantje gewoon niet in hem ziet en dat het daarom eens zo confronterend overkomt. In Henry wordt bijvoorbeeld ook aandachtig verhaald over de psyche van de killer, maar als kijker weet je gewoon dat Henry voor geen meter deugt. Het sullige voorkomen van Christie is simpelweg een uitstekende vermomming voor alle gruwel die achter deze man schuilgaat. Z'n verzinsels, z'n praatjes zijn zo goed geschreven dat de conversaties met z'n potentiële slachtoffers erg akelig aandoen. Christie lokt z'n prooi in de val met mooipraterij, niet met bruut geweld (beetje als Bundy).

Gelijkaardig met andere genrefilms wordt ook in 10 Rillington Place een overtuigende grimmige sfeer neergezet. De setting is echter uniek. Zoals de synopsis al verraadt is het na-oorlogse Londen de locus delicti. Het straatbeeld met al haar gelijkaardige kille, kale huizen oogt erg afstandelijk. De armoede die deze wijk uitademt bezorgt je een deprimerend gevoel. De camera registreert alles op zeer sobere wijze, maar wel efficiënt in wat hij poogt: een gevoel van onbehagen oproepen.

Bovendien is deze film gebaseerd op een waargebeurd verhaal, niet opgeblazen zoals bijvoorbeeld The Texas Chainsaw Massacre, maar erg strikt gerelateerd aan de werkelijkheid. Sowieso aan te raden als deze materie je interesseert en in zekere zin dus ook leerrijk. Verder kan ik je nog Citizen X aanraden, eveneens een erg realistisch portret over de Rostov Ripper en het communistische Rusland waarin deze man de straten onveilig maakte. Eveneens een sobere film, maar oerdegelijk en informatief heel sterk.

Uitermate sterke psychologische thriller met uitstekende vertolkingen van Attenborough en Hurt.

De film moet het niet hebben van bloed en geweld, maar wel van de psychologie die uitgaat van de moordenaar.

Voor meer informatie over deze waargebeurde feiten kan je hier terecht: http://www.parmaq.com/truecrime/Rillington.htm

Griezelig filmpje.

Met een uiterst prettige opbouw, bakken vol sfeer en een sinister gegeven.

Hurt en Sir Richard zijn sterk en de film heeft de klasse door onder de huid te gaan zitten. Knap gedaan dus, met dank aan de acteurs.

Wat ik zelf erg vreemd vind is dat Hurt zelf de moorden claimt na het horen dat de baby ook dood is. Je zou eerder een andere reactie verwachten. Met name omdat dit echt gebeurd is..

Zeer goed.

Vooral het eerste uur een briljante film. Het feit dat 10 Rillington Place is geschoten op de plek waar alles ook daadwerkelijk is gebeurd geeft de film een luguber sfeertje mee. Tel hierbij de angstaanjagende en briljante rol van Attenborough op en je zit met een zeer beklijvende thriller. Jammer dat Fleischer ervoor kiest het proces in de rechtbank mee te nemen in zijn film, want dit haalt een groot deel van het de spanning en sfeer weg. Wat afstevende op een 5* is zo uiteindelijk op 4* geëindigd. Eeuwig zonde, maar neemt niet weg dat 10 Rillington Place een van de beste films is die ik de afgelopen tijd heb gezien. Klasse.

Eigenlijk nooit veel van deze film vernomen, maar is inderdaad een uitermate fijn en luguber filmpje.

Eigenlijk in de eerste plaats een acteursfilm, het had zomaar een toneelstuk kunnen zijn.

Maar het acteerwerk is dan ook wel buitengewoon goed. Attenborough kan altijd geweldig echt een eng mannetje neerzetten en Hurt in één van zijn vroege rollen liet al zien een hele grote te zijn.

Het verhaal is inderdaad nauwelijks voor te stellen, maar dat is vaak het leuke van waargebeurde verhalen, die overtreffen soms de fantasie.

10 Rillington Place (1971) is een film waar ik ook nog vrij weinig van wist en ik moet zeggen ik was aangenaam verrast door deze prent.

Een jonge kale uitmundende Richard Attenborough als Reginald Christie en een jonge John Hurt als de simpele Timothy John Evans voor het vrouwelijke schoon moeten we bij Judy Geeson zijn als de vrouw van Hurt namelijk Beryl Evans. De film is gebaseerd op ware feiten. John Reginald Christie doodde in een tijdsspanne van negen jaar – tussen 1943 en 1952 - negen personen op het adres uit de titel. De prent focust voornamelijk op het jaar 1949.

Ik ben eigenlijk geen echte liefhebber van de wat oudere films, maar deze mag er zijn hoor. Wat een verborgen juweeltje

De film wist mij werkelijk geen moment te vervelen. Dat is te danken aan het boeiende verhaal, de sluimerende spanning, het lugubere sfeertje en de prima neergezette personages. Wat kunnen die Engelsen toch vaak een enorm hoog niveau behalen zonder zich schuldig te maken aan enige vorm van bombasme. De hele film ademt ook een heerlijke oud Engelse sfeer uit.

Christie haalde mij het bloed onder de nagels vandaan met zijn zieke manier van doen en ik had te doen met die arme Evans. Ik had helemaal niet verwacht dat het slecht met hem af zou lopen en had gedacht dat de politie de waarheid zou achterhalen voor zijn executie. Dat was dus niet zo en ik raad een ieder die deze film nog wil kijken dan ook aan om je vooraf NIET te verdiepen in de geschiedenis van dit verhaal. Zelf was ik het ware verhaal godzijdank alweer vergeten waardoor de spanning volop aanwezig bleef

Mijn beoordeling had nog hoger uit kunnen pakken, maar dan hadden ze het sexueel misbruik veel beter in beeld moeten brengen. Christie bleek namelijk seks te hebben gehad met een paar van zijn slachtoffers terwijl ze bewusteloos waren (wat dat betreft geen echte necrofiel dus) maar dat kwam niet echt duidelijk uit de verf. Ik had die vieze, zieke kop wel met beslagen brillenglazen willen zien hijgen op één van zijn slachtoffers. Haha, dat klinkt uiteraard raar, maar het is immers ook echt gebeurd en het zou de frustratie, woede & afgunst als kijker ten opzichte van Christie alleen maar ten goede komen. Het zou de impact vergroten op de kijker. Op dat vlak vond ik het dus iets te braaf. Het zou mij niet verbazen als men dit bescheiden heeft gehouden in het belang van de nabestaanden en dat is natuurlijk ook wel weer begrijpelijk, maar toch vind ik het jammer.

Onbegrijpelijk dat hier nog maar 81x op is gestemd. De mensen weten niet wat ze missen. Een klassieker die iedere filmliefhebber gezien moet hebben. Ik voeg hem maar wat graag toe aan mijn dvd-collectie.

Vetgedrukte 4,0*

Hele akelige Richard Attenborough als kitchen-sink-psycho in deze waargebeurde film, zelfs gedeeltelijk gefilmd op het oorspronkelijke adres.

Filmisch houdt regisseur Fleischer (Fantastic Voyage) zich hier in, de film leunt vooral op de hoofdrollen van een nog hele jonge John Hurt en van Attenborough als de hele keurige en behulpzame buurman waar we vanavond nog enge dromen over krijgen.

Brrrr.....

Zeer goede film, door alle partijen zeer overtuigend geacteerd.

Christie was regelrecht beangstigend...

Die ondervragingen in de rechtzaal waren schitterend.

Aanrader dus

Onaangenaam relaas omtrent een seriemoordenaar. Eentje die geen druppeltje bloed nodig heeft om akelig te zijn en door een beheerste toon realistisch van karakter blijft. De grauwe, smoezelige locatie maakt het benauwend en samen met de mimiek, eloquentie en lust die Attenborough aan de dag legt, weet de film meteen onder de huid te kruipen. Het spanningsveld openbaart zich als vanzelf met de intrede van het onfortuinlijke gezinnetje.

Christie's methodes, opvallend genoeg niet bepaald feilloos, maken het dan nog eens ijzingwekkend. Wanneer het scenario tijdelijk het macabere adres verlaat, gaat dat jammer genoeg ten koste van die aantrekkingskracht. Het breekt de geladen sfeer en zet de film bovendien in een ander daglicht. Niet echt funest, want dat het nog lading heeft, blijkt wanneer Ethel haar man op koele, ijselijke wijze van repliek dient. Een verbale messteek.

Onlangs een aantal films over seriemoordenaars gezien, maar deze had 'k nog niet gezien. Niet zo'n bekende film, maar daarom niet minder waard om eens bekeken te worden. De film is zeker geen bloederige film, maar daarom niet minder erg. De sfeer zit goed, mede door de overtuigende acteerprestatie van het hoofdpersonage.

Verder verveeld de film zeker niet en de moeite om gezien te hebben.

Mogelijks iets te langzaam verhaald, maar zeer knap uitgewerkte dialogen en scènes, in wit-zwart, wat het indroevige van het gebeuren nog meer onderstreept. Alle acteurs zijn uitstekend. Is Attenborough een curiosoteit op zich, John Hurt is verbluffend in zijn rol van de simpele, goedgelovige en verstandloze Tim.

Het feit dat het waargebeurd is geeft het bizarre verhaal van deze film wel meerwaarde.

Richard Attenborough, een man waar ik veel respect voor heb als regisseur van films die me weten te raken, had een goede kop voor deze rol (kaal gemaakt), maar speelde iets TE naar mijn idee, op momenten dat het nog niet moest: in een sessie bijvoorbeeld waar het kapje nog niet op de mond van het slachtoffer geplaatst is, en diegene nog makkelijk weg had gekund. Maar misschien wilde ze ZO graag een oplossing voor hun probleem dat ze maar bleven.

John Hurt is hier het talent vind ik, breekbaar en vol verdriet, meesterlijk neergezet tijdens die scenes en ietswat naïef, waardoor het echt triest is.

Eigenlijk staan de scenes die veel te lang duren me meest tegen, er lijkt geen eind aan te komen soms, daar had makkelijk in geknipt kunnen worden denk ik...

Positief verrast! Erg waarheidsgetrouw en met name het acteerwerk van John Hurt is erg goed. Tim Evans kwam misschien nog net wat te intelligent over (kijk wat docu's over deze zaak en je snapt wat ik bedoel).

Nooit eerder heb ik een seriemoordenaar zo realistisch neergezet (afgezien van het overacting van mr. Attenborough) zien worden. Personages als John Doe en Hannibal Lecter zijn vermakelijk en zelfs indrukwekkend, maar verre van realistische seriemoordenaars. De regisseur van 10 Rillington Place heeft goed naar de werkelijke gebeurtenissen en personen gekeken en de film is zelfs op de plek des onheils opgenomen.

**** Ik heb genoten.

Goeie film over een jong echtpaar dat twee kamers huurt van een ander echtpaar die ook in het huis wonen. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal en ook deels gefilmd in het eigenlijke huis. Een boeiend hoofdpersonage (niet in de laatste plaats vanwege een uitstekende Richard Attenborough). Met gemak 3.5 sterren.

Een prima film die geweldig is om eens een avondje aan te besteden en naderhand met een gerust hart kunnen zeggen dat je de tijd niet hebt gedood maar prima hebt besteed.

Het verhaal loopt als een trein en het mooie eraan is dat het ook nog waar gebeurd is. Natuurlijk niet mooi voor de betrokkenen maar voor het waarheidsgehalte van de film.

We hebben ook de remake Rillington Place (2016) gezien en beiden zijn vrijwel gelijk qua verhaal aan elkaar. De remake duurt wel een beetje langer (167 minuten) en is iets donkerder qua sfeer.

Dit origineel scoort 0,2 hoger op IMDb dan de remake. Op Moviemeter scheelt het 0,24*.

Weinig verschil dus en dat kan de kijker die allebei gezien heeft beamen.

Deze film vond ik bijzonder nauwkeurig geënsceneerd. Aan alle details was veel werk besteed. De set was mega-naargeestig. Richard Attenborough was een echte "creep". De film bleef me nog dagen na het kijken bij.

Enge en morbide serial killer film. Attenborough en Hurt geven het beste van zichzelf. De één als een creepy verhuurder met necrofiele fantasieën, de ander als een naieve man die onterecht opgehangen wordt voor de moord op zijn vrouw en klein dochtertje. . Deze goede reconstructie die zich strikt beperkt tot de feiten greep me naar de keel in sommige scènes. Het is niet van het niveau van Goldene Handschuh, maar het is eenzelfde soort opzet namelijk een film die in de buurt van de moordenaar blijft hangen en zijn wandaden in beeld brengt. John Christie staat vast en zeker met Jack the Ripper in de top 5 van belangrijkste serial killers in de UK.

Deze stond al eventjes op mijn kijklijstje. Een verhaal over een Londense seriemoordenaar zo'n 60 jaar na Jack the Ripper. Ik wist hoegenaamd niets van deze Christie, zocht hem even op en ik stel toch vast dat er toch wel fysische gelijkenissen zijn met Richard Attenborough in de film. Ook tussen Timothy Evans en de jonge John Hurt zijn de gelijkenissen treffend.

Sowieso een erg schrijnende situatie van de conservatieve en jammer genoeg weinig snuggere Evans. Hij kan lezen noch schrijven en komt soms erg verward over. Alsof het soms allemaal wat te snel gaat voor hem. Een ideaal slachtoffer dus voor de linke beredeneerde Christie.

10, Rillington Place, het is een groezelige plaats, donker en vies met die bruingrijze muren en aftandse meubelen. Set en decor waren zeker een pluspunt, net als het acteerwerk. In de Londense wijk Notting Hill zowaar, ik had daar toch andere associaties mee, tot nu dan ...

Het rechtbankgedeelte ging misschien net te veel met de aandacht lopen, maar is op zich wel belangrijk als je weet hoe het Evans verder vergaan is (en wat er in de jaren 60 is gebeurd met zijn lichaam).

Gisterenavond heb ik me, met toch redelijk wat verwachtingen, neergezet voor deze donkere thriller, maar de verwachtingen zijn niet helemaal ingelost. Het is moeilijk om de vinger er precies op te leggen, maar ik ben niet vaak op het puntje van mijn stoel moeten gaan zitten.

Nochtans heeft deze film genoeg voorhanden om er echt een spannende zit van te maken, heerlijk naargeestige setting (dat het verhaal gebaseerd is op waargebeurde feiten en gedeeltelijk werd opgenomen op de oorspronkelijke locatie is een pluspunt) en Richard Attenborough die prima gecast is voor de rol van seriemoordenaar. Eigenlijk is hij maar een ziekelijk mannetje die niets voorstelt. Toch heb ik het gevoel dat in het eerste deel van de film te veel wordt prijsgegeven. Er worden te veel geheimen prijsgegeven over de seriemoordenaar Christie en zijn modus operandi, waardoor het geheimzinnige al snel verdwijnt. Ik heb vaak het gevoel dat dergelijke films beter tot z'n recht komen als we beetje bij beetje meer te weten komen over de seriemoordenaar, maar nu loopt hij te vaak in beeld om echt creepy over te komen.

Al vond ik de film wel sterk eindigen met Timothy die helemaal met zichzelf in de knoop ligt en alles bekent bij de politie (wel vreemd dat hij eerst Christie in bescherming neemt en pas later zijn verklaring aanpast met Christie als dader). Dat Christie uiteindelijk gepakt zou worden, wisten we bij het begin van de film al, maar het hele rechtbankgedeelte en het einde met de ontdekking van de lijken, worden erg sterk uitgewerkt.

Niet helemaal geslaagd over gans de lijn, maar toch een must-see film in dit genre.

3*