The Beast in the Cellar (1970)

Die ga ik zien zondag.

ik zeker niet

ik zeker wel!

Britse Horrorfilms zijn altijd leuk om te zien en helemaal niet zo eng vind ik.

Matige, saaie Britse horror met een totaal gebrek aan spanning en een degelijk verhaal. > 1.5*

Even irritant als grappig zijn die twee Engelse theedames die een 'beest' in de kelder verbergen waar zo'n beetje het hele Britse leger naar op zoek is. Niet echt een enge film, deze van Tigon, en zeker niet zo sfeervol als de Hammer-films. Ik zou het amper een horrorfilm willen noemen.

Ik mag graag naar oude Engelse horror films kijken voor de sfeer en de straatbeelden; dat laatste ontbreekt geheel in deze low budget film helaas. Vrij saaie, langdradige film met een hoop geklets. Qua horror zijn we in deze moderne tijden natuurlijk overvoerd met ultra geweldadige bloederige scenes maar de scene waarin een uitgerukt oog weer terug wordt gepopt in het lijk is voor die tijd ongehoord grof. Verder zijn de kills vrij bloederig maar niet bijzonder. Het einde is eerder triest dan eng. In mijn ogen zat het ware beest namelijk niet in de kelder maar daarboven.

Ik zou zeggen: 'ertussenin'. Alle motivaties en handelingen van de betrokkenen zijn namelijk (enigszins) begrijpelijk en tragisch, en inderdaad is dit dan ook meer drama dan horror. De horror die er echter wel degelijk in zat, was niet bepaald indrukwekkend om te zien (ik doel voornamelijk op de ongeloofwaardige - zie de nagels - moorden door 'het beest'). Ook de ellenlange voorgeschiedenis werd er te pardoes ingebouwd.

De sfeer en de setting (een prachtig huis op het Engelse platteland) en de twee oude dametjes zijn dan ook de grote redding van de film, die een boel potentie heeft (geklets werd het enkel omdat het te lang aanhield, maar an sich was dit een inhoudelijk interessant verhaal), maar uit de verf komen deed het helaas niet...

Ik zou het best een voldoende gunnen vanwege de positieve punten, maar dat zou niet echt terecht zijn; 2,5*.

Ergens op het Britse platteland komen een aantal soldaten op gruwelijke wijze om het leven. Hun lichamen worden vreselijk verminkt aangetroffen en de legeroversten vermoeden dat er een wild beest (een luipaard?) is losgebroken. Twee oude dames in het plaatselijk dorp weten echter beter. Hun vader was getraumatiseerd en agressief van WOI teruggekeerd. Toen WOII uitbrak wilden ze niet dat hun broer naar het leger ging omdat ze vreesden dat hij dezelfde weg zou opgaan als hun vader. Ze sloten hem toen op in de kelder en na dertig jaar was de man krankzinnig geworden. Nu is hij ontsnapt. Ondanks het feit dat ze weten dat de man heel gevaarlijk is, zwijgen ze in het begin tegen de autoriteiten als vermoord. Wanneer één van de oudjes haar voet verstuikt en een verpleegster dagelijks moet langskomen, treden er natuurlijk complicaties op. En dan moeten ze wel hun gruwelijk geheim opbiechten aan de politie.
Deze vergeten horrorprent was vermoedelijk een inspiratiebron voor Stuart Gordon’s veel latere “Castle Freak” uit de jaren negentig. Misschien ook een beetje voor "Horror on Snape Island" van Jim O'Connolly (1973), maar deze laatste film wist het horror-element veel beter uit te buiten. De versie die ik zag duurde 85 minuten PAL en de theatrical release klokte volgens de BBFC na enkele cuts af op 89 minuten. (en niet 101 bij mijn weten) Op de vertolkingen valt helemaal niets aan te merken, maar de film oogt vaak meer als een drama dan als horror. Als fan van ouderwetse griezel ben ik evenwel toch aan mijn trekken gekomen. Ik kan me echter voorstellen dat de jongere generatie de prent minder boeiend zal vinden.
Ik had geluk met het bekijken van de DVD: anamorphic widescreen zonder krassen of vlekken, DTS sound en Engelse ondertitels. Eén van de zes DVDs uit de mooie Tigon Collection (destijds door Anchor Bay uitgebracht in de UK) die nu out of print is.

Ik moet je hierin gelijk geven, want zij hebben hun broer uiteindelijk krankzinnig gemaakt. Hun motivaties konden hun handelingen in mijn ogen niet verrechtvaardigen.

Echt rechtvaardigen doet het dat ook niet, maar het ware monster is toch de oorlog die de vader en vervolgens het hele gezin echt tot wanhoop bracht.

Review geschreven op 30 oktober 2012 en toen gestemd. Stem opnieuw geplaatst want hij was verdwenen...

Was dit nu een variatie op de uitdrukking; lijken in de kast? Of naastenliefde Echter wat je niet zou verwachten met zo'n titel, zijn 90 minuten lang, twee vriendelijke, bejaarde zussen. die rondlopen en kwebbelen over selderij. Maar dat is wat je krijgt, en nog wel van het bedrijf Tigon dat ons Witchfinder General en Blood On Satan's Claw bracht...

De twee oude dames presteren best goed maar de film is belast met een overmatige statische spraakzaamheid die je het gevoel geeft dat het meer voor het podium was. Zoveel dialoog, zoveel uitleg. Met de opzet die het heeft, had het ook best goed kunnen zijn. Maar de film ploetert alleen een beetje voort; de sensaties zijn niet bijzonder opwindend, de geheimen zijn niet vreselijk donker en verwrongen en de moorden zijn niet heel interessant. De opbouw tot de onthulling wordt eveneens langdurige uitgerekt en die onthulling komt als een teleurstelling.

Jammer dat een verrassende wending in het verhaal al wordt weggegeven in de plotomschrijving. Gelukkig had ik deze nog niet gelezen voordat ik de film ging zien.