Asmaa (2011)

Ik kende de Tunesische actrice Hend Sabry van haar mooie rol in Omaret Yakobean (2006). Ook in deze film is ze opvallend bezig als de zieke vrouw van middelbare leeftijd, die niet meer dan een eenvoudige routineoperatie nodig heeft, maar door dokters niet geholpen wordt omdat die bang zijn van haar HIV-besmetting. Daardoor komt ze klem te zitten tussen enerzijds haar stilzwijgen vanwege haar traditionele omgeving en anderzijds een televisiestation, dat bereid is haar geval aan een groot publiek te tonen met alle mogelijke, niet te voorspellen repercussies van dien.

Regisseur Salama slaagt er in om op kundige wijze de tegenstelling tussen de levenslustige vrouw van vóór de besmetting te tonen en het droevig hoopje tobbende ellende van na de besmetting.

Een mooie, maar tragische film, geïnspireerd door waargebeurde feiten.

P.S. De titel is verkeerd getranslitereerd vanuit het Arabisch. Moet zijn: Asma'a (met een apostrof)!

Op een knappe manier worden traditionele waarden gekoppeld aan het verhaal van een hiv-patiënte die buitenspel wordt gezet. Daarmee zet het een beeld neer van een vrouw die alles volgens de regels doet, maar die juist daardoor in een positie komt dat haar schade wordt berokkend. Bijna Kafka. In dat opzicht is het jammer dat ze het echte verhaal teveel verfraaid hebben om van Asma'a meer een heldin te maken. Was wat mij betreft niet nodig geweest, maar misschien is het een culturele vereiste wanneer iets aan de kaak gesteld moet worden?

Interessant trouwens dat veel Egyptische regisseurs ook de mensen zijn die achter de eerste revolutie hebben gestaan. Hun wens voor een nieuw Egypte wordt ook voelbaar in de beladen topics die zij aansnijden en de nadruk die zij leggen op uitgesproken vrouwelijke perspectieven.