Sandheden om Mænd (2010)

De titel (“De Waarheid over Mannen”) is misleidend, want de film gaat over slechts één man, een dertiger die tien jaar te vroeg last krijgt van een midlife crisis, die zo’n beetje heel de film voortduurt. Aangeduid als een romantische komedie zijn de grappige momenten schaars en ook de romantiek is ver te zoeken en beperkt zich eigenlijk tot de korte episode waarin de opnieuw verrassende Rosalinde Mynster – fantastisch in To Verdener (2008) – haar intrede doet in het chaotische leven van Mads (Thure Lindhardt).

Er valt wel een parallel te trekken tussen de inspiratieloze scriptschrijver Mads en de film zelf, want ook de ideeën van de schrijvers van dit scenario, waaronder regisseur Arcel, lijken vrij snel opgedroogd te zijn.

Al met al is het nogal magertjes met uitzondering van het goede acteerwerk van eerdergenoemde Mynster (een aanwinst voor de filmwereld) en de mooie Tuva Novotny, maar beiden spelen slechts een bescheiden rol in het geheel. Zeker geen film die op veel mensen indruk zal maken, tenzij door de mooie poster.

Romantische komedies zijn er vele. Moeilijk om op dat vlak nog iets origineels te produceren. Dat doet Nikolaj Arcel die de film schreef en regisseerde dan ook niet. Toch is de film een aangename film. De film heeft twee sterke punten die hem boven de doorsnee uittillen. In de eerste plaats is dat zijn protagonist. In de tweede plaats hanteert de film een aardig ironisch toontje dat suikerzoete momenten die zo kenmerkend zijn in het genre, geen levensvatbaarheid geeft.

Mads is het hoofdpersonage. Lamlendig en hypochondrisch. Hij is een scriptschrijver. Zijn leven beschouwt hij als het draaiboek voor een film. In één van zijn scenario’s laat hij een personage zeggen: "If your life was a movie, would you... watch it?" Het is een vraag die Mads zichzelf stelt. Steeds meer versmelten zijn filmdraaiboek, zijn leven en zijn dromen en herinneringen met elkaar. Vrees echter niet, want een film in een film is Sandheden om Mænd niet.

Mads heeft fantasie maar blijft met beide benen op de grond. Hij is ontevreden en niet gelukkig en zoekende. Toch is hij niet vervelend. Zijn wat maffe gedrag en eigenaardige beschouwingen maken hem juist tot een sympathiek personage. Dat sympathieke aspect geldt ook voor de overige personages die evenals Mads geflatteerd zijn neergezet. Op z’n romcoms zou je kunnen zeggen. Te sterk geaccentueerd om geloofwaardig te zijn en toch ook weer net geloofwaardig genoeg om mee te sympathiseren of juist niet. Al naar gelang de karakterschets van het betrokken personage.

Sandheden om Mænd is een prima film die de clichés van het genre ironisch benadert. Een lichtvoetig maar ook bijtend relaas over een zoektocht naar een levensbestemming. Een beetje vreemd maar wel leuk en lekker.