The Barrens (2012)

Fijne Bousman weer.

Blijft toch een interessante regisseur, niet altijd even geslaagd maar wel boeiend. Zo ook deze film weer, begint als een redelijk eenvoudig lost in the woods thrillertje, maar groeit uit tot een redelijk claustrofobische horror.

Acteerwerk is aan de matige kant, vooral Moyer heeft wat moeite om z'n rol naar behoren te vervullen. Beetje jammer wel, maar meteen ook het enige echte minpunt. Verder sfeervol geschoten. Bousman schiet af en toe lekker door met de filtertjes waardoor het allemaal nog net iets mysterieuzer wordt.

Laatste half uur is sterk en spannend. Niet echt eng of verrassend, maar het werkt wel erg goed. Geweldig einde ook, je komt ze niet erg vaak tegen zo en ik hou er best wel van. Geslaagd filmpje dus, op het vervolg van Repo zit ik niet echt te wachten maar ik hoop dat Bousman alweer met z'n volgende bezig is.

3.5*

Een soort alternatieve versie van The Last Broadcast over de legende van de Jersey Devil. De aanpak van Bousman is weliswaar helemaal anders. Geen found footage, maar een ontzettend saaie benadering waarin voortdurend een spelletje gespeeld wordt met de kijker. Lijdt het hoofdpersonage aan hallucinaties? Of bestaat de Jersey Devil echt? Helaas een weinig origineel uitgangspunt en bovendien slap uitgevoerd, mede dankzij de zwakke vertolkingen. Het gebrek aan spanning en schrikmomenten maakt bovendien dat The Barrens meer weg heeft van een psychologisch drama dan van een horrorfilm.

Horror met weinig effect. Het mist in ieder geval de personages om dit vorm te geven. Met name de hoofdpersoon is problematisch. Dat het geen geweldig acteur is, oké, maar ook de manier waarop hij wordt opgetuigd met allerlei ballast is niet echt van het geraffineerde soort. Het scenario schrijft hem in de vrijdagnacht eigenlijk helemaal kapot. Bousman weet met de omgeving nog wel iets voor elkaar te krijgen en het kan een beetje teren op de legende, maar gierende paranoia is te ver weg en het heeft, voordat de aap uit de mouw komt, ook niet meer iets dat het nog eens op scherp zet.

Best wel onderhoudende thriller met een creepy sfeer met een trage opbouw en een erg sterk laatste gedeelte van de film. Ook leuk om de bevallige Mia Kirshner (The L Word ) weer eens in actie te zien.

Regisseur Darren Lynn Bousman is behoorlijk de weg kwijt. Zijn vorige film, 11-11-11, was waardeloos, en ook dit horrorwerkje is ver beneden de maat. Het karige gegeven biedt niet genoeg materiaal om de film onderhoudend (of zelfs maar eng) te maken en de personages zijn op het irritante af. Tel daar een reeks spanningloze plotontwikkelingen bij op en je hebt een film die na een redelijk begin snel afzakt naar een bedenkelijk en vooral saai niveau.

Ik had bij The Barrens geen enge film verwacht, maar aangezien de minder goed gereviewde films van Darren Lynn Bousman me tot nu toe best bevallen zijn, was ik ook niet huiverig om deze te proberen. Stephen Moyer beviel me voorheen al in True Blood door zijn over the top prestatie, hier krijgen we hem met zijn oorspronkelijke Engelse accent te zien. Even wennen, helemaal als blijkt dat hij wat geforceerd acteert af en toe, maar met de verklaring van de hondsdolheid lijkt ook dit gedeelte een stuk logischer.

Wat de film verwonderlijk maakt is de grotendeelse afwezigheid van de Jersey Devil en de vraag of hij uberhaupt wel bestaat. De ontknoping is hiermee wel vrij sterk te noemen, een beetje het principe van 'Just because I'm crazy doesn't mean they're not after me!' De gore was wel wat tam en het monster zelf zag er bij vlagen wel erg nep uit. Echter, voor een film waar 'haastklus' toch heel duidelijk te zien is, heb ik me prima vermaakt.

Suggestie & sfeer.

Het claustrofobische sfeertje is een van de weinige zaken die je regisseur Lynn Bousman kunt nageven. Ook de suggestie werkt goed. Maar de onderhuidse spanning wordt gaandeweg steeds verder weggenomen door een soort van onlogisch psychologisch drama dat de overhand neemt.

Redelijk.

The Barrens is een film dat het vooral van de suggestiefe sfeer in het bos moet hebben en daar ook tamelijk in slaagt. Het verhaal is helaas een beetje te standaard en ligt het er te dik bovenop dat Moyer's(zeer irritante) personage uiteindelijk gelijk krijgt en er daadwerkelijk een suffe monster rondloopt die de boel afslacht.
Voor de rest gebeurt er eigenlijk ook niet zo heel veel en lijkt dit vooral een film die teveel naar the Blair Witch Project heeft gekeken.
Darren Lynn Bousman weet me tot nu toe nog niet te overtuigen met zijn films, hij blijft teveel hangen in de middelmaat.

2,0*

Helemaal geen slechte film. Lynn Bousman staat al bekend met zijn doorzet van de Saw reeks en de lekkere gruwelijke Mother's Day. Hier had hij waarschijnlijk echter wat minder budget, maar dat wil nog niet zeggen dat hij hier toch nog een best toffe film neerzet.

Het is weer een beetje een standaard-horror over een familie die uit kamperen gaat in een bos, waaruit later blijkt dat daar zich de legende van de Jersey Devil afspeelt. Maar ondertussen is vaders ook een getraumatiseerde man en behoorlijk achterdochtig, zeker als het om zijn dochter gaat die een oogje heeft op student Ryan die ook in dat gebied kampeert, omdat ze nog "maar" 17 is, maar daar blijft het toch niet bij. Naderhand krijgt vaders last van nachtmerries en waanbeelden over de Jersey Devil waardoor het in de film toch best eerst nog lastig is om dingen te onderscheiden: bestaat die Jersey Devil echt? zijn het die waanbeelden of is die vader zelf gewoon een psycho, die op zijn eigen familie jaagt? Het gaat echter alle kanten op en je komt toch best wel veel voor verrassingen te staan.

Jersey Devil (The Barrens) is wat mij betreft een prima film. Prima kleurenfilters en nog wel een lekkere portie gore en relatief goed acteerwerk. Ook die rol van die Sherrif was goed en het einde is wel vrij direct. Maar verder zeker geen mislukking.

3,5*

Vond hem wel erg spannend.
het monster was wat nep, en leek vaag wat van het duistere figuur uit THE VILLAGE"
Ik begreep alleen niet waarom Richard de klos was.
de myhe ging over een vrouw uit de 17e eeuw, waarvan haar laatstgeboren zoon terug genomen zou worden door de duivel ?
Richard leek me niet uit het jaar 1700 te zijn geboren.

Andermaal een goede horrorfilm waarin het lang raden is wat er nu eindelijk gaande is, al is het einde wat vergezocht zoals wel vaker het geval is bij horrorfilms. Goed geacteerd ook en een goede opbouw van de spanning, het is eigenlijk meer een psychologische triller dan een horrorfilm. Stephen Moyer kan inderdaad een aardig stukje acteren, wat een gemene blik kan die opzetten zeg. En Allie MacDonald is best een lekker stuk dat nog kan acteren ook. Nipt 4 sterren

Voorspelbare film en voor de bovengemiddelde horror kijker totaal niet intressant.

Acteerwerk was niet slecht en het einde was best

verrassend.....dat was dan het enige niet voorspelbare.

Lekker links laten liggen.

De film leent uit het volksverhaal van Jersey Devil, een mythisch wezen dat zich op zou houden in de Pine Barrens, een bosrijk gebied ten zuiden van de staat New Jersey. Volgens deze legende was een arme vrouw in verwachting van haar dertiende kind en tijdens de bevalling riep ze van de pijn: Ik ben kinderen krijgen beu, laat de duivel deze maar nemen. Op dat moment verandert het net geboren kind in een schepsel met een langwerpig lichaam, gevleugelde schouders, een groot paardachtig hoofd, gespleten voeten en een dikke staart vliegt door de kamer en via de schoorsteen naar buiten .

Op zich een interessant gegeven voor een horrorfilm ! De film volgt een gezin die de wildernis van de Pine Barrens intrekt voor een kampeertrip, maar al snel zorgen begint te maken of ze wel alleen zijn...Echter door meer het territorium van psychologische horror op te gaan, deed het me nogal denken aan Jack Torrance in het bos?! De look en feel van de film waren best oké maar de redenen van waarom was alles wel een beetje te vergezocht, ach...Als horrorfilm werkt het soms nog best goed. Al is het niet bepaald de meest memorabele horrorfilm.