Qiu Ju Da Guan Si (1992)

Blijkbaar moet het gemiddelde voor zich spreken, want veel woorden worden er niet aan vuilgemaakt.

Verbaas me wel over de aanduiding "komedie" hier. De film heeft zeker een wat luchtigere ondertoon, de verschijning van Qiu Ju in de stad zal ook wel een zeker komisch effect nastreven, maar verder is dit gewoon een drama lijkt me.

Zhang stelt visueel teleur. Zijn kenmerkend kleurgebruik is er enkel sporadisch. En dan bedoel ik echt een aantal scenes/shots die op 1 hand te tellen zijn. Verder heeft de film een vaal uiterlijk, niet mooi.

Het verhaaltje is iets te repetitief maar verder wel grappig om volgen. Twee koppigaards die hun geschil niet kunnen bijleggen en daarin steeds verder gaan.

Uiteindelijk hangt er een beetje een vreemd einde aan, waar in de laaste 5 minuten nog even van moraal geswitched wordt. Op zich wel aardig, de film zegt wel iets leuks over het rechtsgevoel van mensen en de middelen waarmee ze dat rechtsgevoel nastreven, maar subtiel is het allemaal niet. Daarvoor lijkt het te geconstrueerd allemaal.

Rest een filmpje dat aardig is om volgen, maar redelijk onderaan bengelt in het mooie oeuvre van Zhang.

3*

Een van de mindere Yimou Zhang films. De doorgaans kleurrijke settings ontbreken en hebben plaats gemaakt voor grauwe beelden. Daarnaast gaan binnen een en dezelfde scène zomerlandschappen vrijwel naadloos over in wintertaferelen en vice versa. Ik denk dat Kusturica dat in zijn Život Je Čudo heeft afgekeken van deze film. Daar waar de spectaculaire settings ontbreken, geeft de film wel een aardig beeld van het leven in een afgelegen Chinees dorpje. Het zijn echter vooral de straatbeelden van de grote stad, die gemaakt lijken te zijn met een verborgen camera, die mij echt aanspraken. In Zhang’s Yi Ge Dou Bu Neng Shao (Not One Less) (1999) komen ook soortgelijke beelden voor.

Het is geen komedie met allerlei grappen en grollen, maar het verhaal maakt als geheel met zijn verwikkelingen wel een komische ontwikkeling door. Gong Li is haast onherkenbaar in vergelijking met haar andere films. Pas in de slotscène kun je zien dat zij het toch echt is.

Wat ben ik toch een liefhebber van de films van Yimou Zhang, heb deze gezien na Happy times, twee films die bij vele tot de mindere horen van Zhang, maar ik vond ze zeer mooi.