The Incident (2011)

Wel tof.

Geweldige setting vooral. Er zijn maar een paar buitenscenes, maar die zetten echt een perfect sfeertje neer. Het ziet er maar een creepy bedoening uit, ver weg van alles wat ons vertrouwde wereldje kenmert.

Verder een goeie opbouw, lekker rustig beginnen. De eerste twintig minuten zijn vooral asylum, het laatste uur één en al blackout. Wat dat betreft: echt een perfecte titel voor de film. Sterk begin in ieder geval. Acteerwerk kan er meer door, maar ook hier vooral de setting met de inmates die voor een sterke sfeer zorgen.

Vanaf de blackout wordt het iets minder jammer genoeg. Courtes schiet visueel wat tekort waardoor het donker wat té donker wordt en daardoor af en toe het overzicht verloren gaat. Op zich niks tegen warrig en donker, maar dan moet je het wel goed filmen. VInd het in dat opzicht trouwens erg goed overeenstemmen met een film als The Raid: erg goed concept, maar de uitwerking is het duidelijk net niet.

Naar het einde toe leeft het gelukkig wel weer een beetje op, komt er ook wat broodnodige gore in, daar het spanningseffect niet echt van de grond kwam eerder. Het zorgt voor een leuke film, die jammer genoeg wat sfeer misloopt door een wat matige regie halverwege.

3.0*

Heeft alles voor een splijtende horror en toch komt het er niet helemaal uit. De cast is prima voor een film als deze, niets mis met de serene opbouw en de toch al ideale locatie heeft een keukenraam dat de patiënten één voor één voorstelt. En daar zitten een paar sinistere koppen tussen. De combinatie van beide levert qua dreiging ook nog eens een zinderend kookpunt op.

Daarna lijkt Courtes op één of andere manier wat steekjes te laten vallen. Zo komt het gespartel in het duister, afgezien van wat afleiding hier en daar, al met al nogal eentonig over en verliest het daar aan intensiteit. Het veert wel weer op wanneer George te grazen wordt genomen en het nog eens z'n ruwe, agressieve kaart kan uitspelen. Het slot had wel iets bescheidener gemogen.

Het was in ieder geval een gesticht/gevangenis van lek me vestje. Het verhaal (speelt zich ergens af in de jaren 80) was opzicht wel redelijk boeiend en geregeld ook lekker grof maar komt wel enigszins traag opgang. Het einde was zoals iemand hierboven ook al zegt best wazig te noemen. De in mijn ogen onbekende cast was niet hoogstand maar deed het niet geheel onaardig. Visueel was wat mij betreft het hoogtepunt het shot waar Anna Skellern (als Lynn) op het bed lag. Leuk om eens gezien te hebben maar meer ook niet.

Op zich een fijn trhillertje met leuke cast, maar helaas enorm donker allemaal. Dat gaat vervelen, net als de vele saaie scenes die te lang duren. Hier had echt veel meer ingezeten, Simpelweg zonde, maar ook geen spijt om het gezien te hebben. Voor genreliefhebbers: Ga zeker toch zelf ff checken!

Toffe alternatieve titel. Toffe poster. En eigenlijk ook wel een tof filmpje, die echter in potentie zoveel beter had kunnen zijn.

Want is een gekkenhuis waarbij de stroom uitvalt niet een ideale locatie om allerlei krankzinningheid de vrije loop te laten? Lijkt me wel, maar toch is er iets te weinig mee gedaan. De sfeer is goed, al verlangde ik misschien nog naar een iets rustigere opbouw. Gekken die als extra gevaarlijk worden bestempeld, of wat achtergrondinformatie over sommige inmates. Het keukenraam is ondanks dat toch een goed gekozen meetingpoint.

Puntje van kritiek is de cast. Sommige inmates waaronder Harry Green en die kale gozert in de keuken zijn geslaagd en weten je daadwerkelijk de stuipen op het lijf te jagen. De crazyness is in hun ogen af te lezen. Andere gestoorden zijn dan weer niet van toegevoegde waarde. De keukenhulpjes doen wel hun best, maar weten niet te overtuigen. Het zegt genoeg dat de beste acteerprestatie van Anna Skellern komt. Met je volle boezem botergeil op bed boven je studieboekje hangen, ze kan het als geen ander. Wat een meerwaarde!

Wanneer de stroom uitvalt zijn de poppen aan het dansen. Helemaal als je bedenkt dat de complete toko wordt bewaakt door misschien drie guards. Vanaf dan speelt de boel zich in het donker af. Claustrofobisch en visueel soms best geslaagd. Hier en daar een harde scene, maar geen daarvan weet echt te imponeren. De gore- en make-upeffecten zijn daarentegen wel goed.

En dan dat einde, jongens! Dat zet me toch wel tot nadenken. Persoonlijk denk ik dat het allemaal niet is gebeurd, maar dat ie wel zichzelf ziet en de koelkast opent ennuh...die zwarte ventjes zijn dan de demonen in zijn hoofd die...of nee...uhm... Nee, het is gewoon een kutverhaaltje dat in alle wanhoop nog wat intelligentie wil uitstralen door er een random, wazig einde aan te plakken. Dat is dan weer jammer.

Beklemmende film met een aantal goede gore scenes. Behoorlijk ziek ook.
Het enige nadeel is de belichting waardoor soms scenes moeilijker te volgen waren.
De film komt traag opgang, maar als de gevangenen eenmaal los zijn gaat het dak eraf.
Gelukkig kakt de film nergens echt in en blijft de spanning en het claustrofibische gevoel je achtervolgen.
Het verhaal is prima maar er had misschien iets meer mee gedaan kunnen worden. Overigens niet storend.
Acteerwerk is prima.
Hier en daar klopt het niet helemaal (stroom is uitgevallen, maar wel kunnen bellen...alle sloten zijn van de deur, maar andere deuren zijn niet van het slot!!!
Bij het einde kwamen ook nog wel een paar onbeantwoorde vragen in mij op (bijv....waar sloeg het einde op??)
Van mij een 3,5*

Toch wel de naargeestigste film die ik het afgelopen jaar gezien heb. Ik vraag me af of ik niet een totaal andere film heb gekeken ten opzichte van alle andere mensen die hier hun stem op hebben uitgebracht (al scoort de film op imdb ook zeer laag).

De film neemt rustig de tijd om een onheilspellende sfeer op te bouwen. De grauwe kleuren en het door TL verlichte decor zorgen voor een drukkende sfeer. Een enkele woedeaanval van een gestoorde gevangene doet de rest. De hoofdpersonages zijn niet echt sympathiek, maar ik had ook al vrij snel het gevoel dat ik voor geen goud in hun schoenen wilde staan. En dan is er nog de gestoorde blik van Richard Brake - Man, wat heeft die gast een gemene kop zeg!

Uiteindelijk barst natuurlijk de bom en gaat alles in sneltreintempo bergafwaarts. Dan wordt ook vrij snel duidelijk dat er niets gevaarlijkers op deze planeet rond loopt dan de mens zelf. Misschien dat de film me daarom zo aanspreekt...vampieren, zombies, weerwolven, aliens blijven onderdeel van het fictieve domein, waar psychopaten en gekken gewoon om de hoek (kunnen) wonen. (ik heb 10 jaar vlak bij de Mesdagkliniek gewoond ).

Uiteindelijk levert de film een aardige hoeveelheid traumatiserende beelden af, iets waar ik haast niet meer gewent aan ben door het alledaagse aanbod van flut-horrorfilms.

Mist wat serieuze stootkracht om indruk te maken. Weet vooral punten te scoren in het eerste gedeelte waar het een zeldzame vorm van geduld toont. Duidelijk een Europese samenwerking wat dat betreft. Toch is Courtes niet bekwaam genoeg om er net dat beetje meer van te maken. Nét iets te donker, nét iets te soft.. Jammer.

Deze gekeken omdat Zahler blijkbaar achter het script zat. Bleek dan ook meteen het beste aan de film te zijn, want zo'n concept als dit mag best met wat meer schwung geregisseerd worden. Best wat leuke personages en hier en daar wat gore momentjes die eruit springen, maar de regie is gewoon vrij saai, meer valt er niet van te maken. Er wordt niet genoeg sfeer gepuurd uit de verder geweldige setting, audiovisueel valt er weinig te beleven en de film kabbelt maar wat obligaat voort zonder ergens echt gas te durven geven. Niet onaangenaam voor een keertje, maar had meer ingezeten. 2,5*

De wannabe-rocksterren George, Max en Ricky zijn werkzaam als kok in een inrichting voor geesteszieken. De dagelijkse werkdag is ietwat deprimerend. De kille en bedompte sfeer die in het gesticht hangt, helpt niet. Galgenhumor helpt wel. Het eerste stuk film beschrijft de dagelijkse gang van zaken en geeft de kijker gelegenheid de personages te leren kennen en zich in de treurigstemmende sfeer te wikkelen. De film zet een goede basis neer waarop spanning kan worden gebouwd.

Vervolgens gebeurt er wel iets maar uiteindelijk gebeurt er te weinig. Er is actie die wordt afgewisseld met grote stukken film waarin maar bitter weinig gebeurt. In fysieke zin niet. In psychologische zin niet. In verhalende zin niet. Lange stukken film die tamelijk slaapverwekkend zijn. Daartegenover staan korte stukken film die heftig en aangenaam slachtwerk vertonen. De verhouding tussen rust en actie is niet goed. Te veel rust. Te weinig actie. Te weinig psychologie. Te weinig suspense. Dodelijk voor de spanning. Die valt steeds weg.

Heel hoopgevend zet regisseur Alexandre Courtès nog even in op een paar individuele patiënten die elk erg gevaarlijk zijn, maar verliest de individuele touch al snel weer uit het oog. Jammer. De gevaarlijke individuen worden al snel weer onderdeel van de horde aan gestoorden die als één blok ageert en reageert. Een moordlustige massa zonder contouren die bruut en barbaars tekeer gaat. Zonder nuance. Zonder finesse. De dreiging had toch wel iets vindingrijker uitgewerkt mogen worden.

Zwak einde ook met een suggestieve wending die het niet waard is om lang bij stil te staan. Dat doe ik dan ook niet. En zo eindigt de film na een sterk begin en een niet heel spannend middenstuk ook nog enigszins teleurstellend. Het is wat het is. The Incident is gewoon geen memorabele film.

Helemaal zo slecht nog niet! Best een geslaagde film met enkele brute momenten en coole setting. begint langzaam en introduceert het dagelijks leven van een stel beginnende rockers die werken in de keuken van een inrichting voor crimineel-gestoorden Tijdens een onweersbui raken ze opgesloten met die gevangenen en breekt de pleuris uit! Technisch gezien misschien geen horror, maar de laatste twintig minuten zijn absoluut lekker gruwelijk. Het duurt even voor het begint en het is niet iets wat je niet eerder heb gezien, maar toch wel sfeervol . Temeer omdat door het gebrek aan licht en het labyrintische gevangenisgebouw ook enigszins verlies van oriëntatie met zich meebrengen. Alexandre Courtès is een Franse regisseur van voornamelijk videoclips (o.a. U2; Vertigo, The White Stripes: Seven Nation Army) die redelijk goed uit de voeten kon met dit script van S. Craig Zahler (ja, de regisseur van Bone Tomahawk, Brawl in Cell Block 99 en Dragged Across Concrete). Het script durft zelfs te kiezen voor een vals happy end Ja ik kan niet anders zeggen dan dat dit best oké was.

Chaotische en onoverzichtelijke wirwar van rondrennende gekken, niet-boeiende personages en donker belichte gangen. The Incident werd geschreven door de beruchte S. Craig Zahler, maar ook hij moest klaarblijkelijk ergens beginnen. Zijn geschreven filmwerk wordt in ieder geval beperkt vertolkt door regisseur Alexandre Courtes, die veel te veel aandacht spendeert aan de opbouw. De remmen worden te beperkt losgelaten en de serieus naargeestige momenten zijn op één hand te tellen, maar Richard Brake vormt een uitstekende creep en een aantal grafische momenten maken indruk. Een totaal van de pot gerukt einde is spijtig genoeg de laatste rechtvaardiging voor een ondermaats cijfer.