Pathos - Segreta Inquietudine (1988)

Er bestaat er maar 1 van : een FF film van Piccio Raffanini...afgaande op deze prul hoeven we daar verder niet rouwig om te zijn. Ik heb het CV van de regisseur verder niet doorgespit, maar ik vermoed dat we er vooral heel veel opdrachten voor reclamefilmpjes en videoclips in zullen aantreffen. Op zich geen schande, tenzij het eighties videoclips etc. betreft van gegarandeerde wansmaak.

Deze hele "giallo "oogt dan ook als een soort encyclopedie van eighties anti- esthetiek en is daardoor als cultuurhistorisch curiosum misschien nog interessant, de genotswaarde ervan zal waarschijnlijk alleen bij eighties fetishisten nog enigszins op peil zijn. Sommigen zouden hier op grond van het alomtegenwoordige Sapphisme en de aanwezigheid van Betty blue coryfee Darmon ( wordt ook een flauw metagrapje over gemaakt ) wellicht nog een "meesterwerkje" in kunnen ontwaren, mits ze ook opgewonden raken van bodybuildsters of kruisingen tussen Grace Jones en Carl Lewis.

Het begint nog allemaal vrij leuk : lekker grietje krijgt pistool in haar- zij het harige - muts gedouwd door een gloved hooded killer...maar dat blijkt een videoshoot te zijn helaas, met als regisseuse de geloof ik omgebouwde lesbo Hey, die als assistent een gay ventje heeft en als voetveeg Gioia Scola , tevens haar vriendinnetje. Hey is niet puur in de leer : ze deed en doet het ook met Harmon, een sleazeball regisseur van SM films die het nu ook doet met Eva Grimaldi . Ooit waren ze getrouwd, nu hebben Hey en Harmon nog weekendsex in afgrijselijk ingerichte eighties nachtclubs met bijpassende muziek en fauna. Onder die fauna treffen we freak/ bodybuildster Thegan aan die het koppeltje op schijnt te winden, evenals...kid creole !

Zoals gezegd neemt Hey Thegan in dienst voor een "erotische " videoclip- zie still- maar komt ze niet opdagen omdat ze offscreen geslasht is , snuff SM style, zo ontdekken de flikken. Flikken waren in de eighties herkenbaar aan hun stoppelbaardje, zo ook hier, en deden het altijd met de vrouwelijke verdachten, zo ook hier...die flic Parisini heeft genoeg te doen , want er is een massaslachting onder lesbo SM videoclip modellen gaande, onder wie we ook de reeds gememoreerde Grace Jones meets Carl Lewis aantreffen, geintroduceerd in een gay club...

Giallo style slashings zien we verder niet, of indirect via een aftands beeldschermpje eighties style. Nogal vreemd, want de film wordt geacht zich ergens in de toekomst af te spelen, getuige de zgn. artsy sets, de electrische open automobielen, of de...laserguns van de flikken. Deze poging om een cyberpunk/ noir sfeertje op te roepen zijn verder volstrekt ridicuul en overbodig.

Om het allemaal nog derivatiever te maken blijkt de hele whodunnit opzet dan geript te zijn uit dressed to kill van de Palma, zoals zal blijken.

De "sleaze " heeft hier vooral de gedaante van bizarrerie aangenomen en het is eerder een perverse, weinig opwindende freakshow, al is er voor de doorzetters op het eind nog een lesbosexsequentie met Scola. Te weinig en te laat, temeer omdat Grimaldi hier slechts weinig en niet sexend in beeld is.

Dit alles natuurlijk voorzien van de meest afgrijselijke synthesizer klanken in de soundtrack.

Dit eighties wansmaak compendium is uitgebracht via meerdere VHS releases, waaronder de Hollandse die zichzelf market als "sex, drugs, rock and roll en...moord ". Laten we er " freaks, videotapes, kid creole en... verveling " van maken. Wie hier heeft die VHS in de kast staan ?

Interesting!