De 5 van de 4-daagse (1974)

Erbarmelijk slechte Nederlandse film zoals er destijds zo veel gemaakt werden. Zeer flauwe oubollige humor, totaal ongeloofwaardig plot, slecht acteren, afgrijselijke soundtrack met het "lied" van Corry Konings als absolute dieptepunt. Over het bloot dat geen enkele functie had zullen we het maar niet hebben.

Heeft dit wanproduct dan toch nog iets positiefs te melden?

Ja, de historische beelden van de Nijmeegse 4-Daagse van 1974. Het is ook om die reden dat ik deze film bekeken heb. De Nijmeegse 4-Daagse heb ik namelijk zelf al meerdere keren gelopen. 28 keer inmiddels. Voor mij had de hele film over die 4-Daagse mogen gaan zonder die 5 uiteraard. Opvallend was de ruimte die de wandelaars destijds hadden. Niet zo verwonderlijk eigenlijk want er liepen in de beginjaren zeventig hooguit 13 tot 15 duizend wandelaars mee. Dat is heel wat minder dan die 43 duizend van nu.

1,0*

Vijf mannen die in de gevangenis zitten, krijgen bij wijze van experiment van het ministerie van justitie, de kans om de vierdaagse te lopen. En daarbij worden ze niet in de gaten gehouden. Men vertrouwt op hun eerlijkheid. Ach ja, zo progressief was de regering van 1974 nog. Dat is nu toch ondenkbaar.

Er wordt uiterst belabberd geacteerd en het verhaal rammelt aan alle kanten. De klok staat ook nogal eens stil, of de dagen in 1974 duurden langer dan 24 uur, want ondanks dat de mannen meedoen aan de vierdaagse in Nijmegen, voorwaar toch geen kinderachtige prestatie voor vijf ongetrainde gevangen waarvan er ook nog twee van middelbare leeftijd zijn, hebben ze ook nog de tijd om iedere dag naar Amsterdam te gaan, wat immers om de hoek van Nijmegen ligt, om daar bezig te zijn met hun activiteiten. En ze hebben zelfs nog tijd over om te gokken en naar een optreden van Corry Konings te gaan op hun overnachtingsadres.

Verder natuurlijk de gebruikelijke elementen voor een Nederlandse speelfilm uit de jaren zeventig; lekker veel roken, de merken van de sponsors uitgebreid in beeld, iedereen rijdt in een nieuwe auto van het zelfde merk, in dit geval Chrysler Simca, en een hoop functioneel bloot.

Meestal als ik dergelijke dingen schrijf is dat voor mij genoeg argument om een film helemaal af te kraken, maar toch heb ik met veel plezier naar deze film gekeken. En dat komt vooral omdat het een genot was om de nostalgische typische 1974 sfeer te proeven en om naar de originele beelden van de vierdaagse te kijken.

Redelijk, de film kent wat aardige scènes (en een paar leuke actrices!) maar is over het algemeen gezien onsamenhangend en vaak erg traag. Wel leuk om Kraaykamp hier te zien die er hier al uit zag zoals hij in het Zzonnetje in Huis was.. bijna 20 jaar later pas.

Iets scherpere dialogen en een wat interessanter plot had wonderen kunnen doen voor deze film, maar in dit geval blijf ik hangen op een 2.

Onvervalste Hollandse 70's film. Met veel bloot, vrouwonvriendelijkheid, doch ook een feministische impact, heftig centraal contact Breeveld. Vrijheid, blijheid, geen bh's - tegen de onderdrukking van de vrouw - en foute uitspraken die toen nog gewoon konden en gepareerd worden door de persoon in kwestie. Lois en Wrangler spijkerbroeken, t oude Amsterdam en ja de Vierdaagse van Nijmegen. Blaaser, Bluming, Kraaijkamp geven elkaar goed partij en Breeveld is verrassend als stille meeloper. Eindshot van Ruiter typeert de vrijheid in vrouwelijkheid en sexualiteit in die jaren. Tevens memorabel optreden van Vorry Konings in een typische 70's stijl. Verrassende plot met Jongewaard. Waar blijft de tijd.......... 3 25*