I Misteri della Giungla Nera (1965)

Er bestaan er minstens 2 van : verfilmingen van IMDGN van Sandokan Salgari...zoals de kenners hier weten is de ene en eerste een Amerikaanse productie met Lex Barker, die heb ik niet gezien en schijnbaar heb ik er weinig aan gemist. Tenminste, dit is een tamelijk inwisselbare genrefilm van het type dat we al te vaak hebben gezien. Ik blijf het braaf proberen, maar ik vrees dat ik er gewoon geen tamelijke klap aanvindt, die junglefilms uit de jaren 60 laat staan daarvoor.

De intrige biedt niets nieuws : Madison runt met zijn thugs de gruwelijke Kali sekte op het zgn. slangeneiland, als priesteres van de ceremonies heeft hij blijkbaar en vreemd genoeg een allochtone nodig. De uitverkorene blijkt de Britse Eda- zo heet ze toch hier- te zijn, die 15 jaar later is getransformeerd tot Schöner.

Na die 15 jaar begint ze allerlei vreemde gevoelens omgeving ovaria te krijgen, meer bepaald als ze slangenvanger- echt waar- Rossi Stuart ontmoet. Romance is in the air...

Maar ook oorlog, want niemand minder dan van Eyck - de papa van Schöner- krijgt de opdracht het eiland te zuiveren van Kali adepten. Hier is echter iets vreemds aan de hand : in het begin is van Eyck reeds kapitein zo vernemen we, en 15 jaar later is hij het schijnbaar nog steeds ! Ik ben geen expert, maar ik meende te weten dat tenzij er sprake is van ernstig plichtsverzuim een officier in 15 jaar normaliter toch 2 rangen opklimt op zijn minst, desnoods eindig je je carrière als kolonel bij de intendance maar kolonel zul je minstens worden...en die MacPherson , schijnbaar te incompetent voor promotie, krijgt dan zo'n delicate missie mee ! Enfin, vergeef me deze bespiegelingen over wat natuurlijk een kiddiefilm is, het absurde slot kan er ook nog wel bij.

Kenners hebben me geleerd bij dit soort films goed op de decors te letten, en verrek : gewoon een Romeinse studio ( ok, staat ook in de credits ) met wat semi-exotische flora tussen de "echte " mediterrane bepanting geplaatst als decorstukken ! En de stock-footage slangen natuurlijk, waarvan er eentje doodgemoedereerd voortkruipt maar juist dit brave schepseltje schijnt Schöner in ernstig levensgevaar te brengen...

Rustichelli nam de film schijnbaar ook niet serieus : iedere tempelsequentie wordt ingeluid door steeds dezelfde zingende zaag.

Slechts voor de diehard genreliefhebbers/ nostalgici.