Et Maintenant, On Va Où? (2011)

Leuke, goed bedachte komedie waarin de draak gestoken wordt met de strijd tussen christenen en moslims. Af en toe neemt het verhaal een kortstondige, dramatische wending.

Niet zo leuk als Labaki's debuutfilm Sukkar banat (2007), maar alleszins genietbaar en af en toe hilarisch. Deed me een beetje denken aan La Source des femmes (2011) van Radu Mihaileanu, maar die is nog een stuk leuker.

"Hoe kunnen we de conflicten vermijden die ons verplichten onze mannen te begraven". Dit lijkt zowat het thema van deze film die begint met een schitterende openingsscène, erg betekenisvol voor de film.

Zekerlijk goed bedoeld, met humor naast drama, maar in zijn geheel, toch zeker in het middenstuk toch wat te veel kabbelend, maar steeds de terugkerende tegenstelling tussen de houding van de vrouw en de man in het Midden-Oosten.

Is het waar dat de acteurs geen professionelen zijn, dan zeker een dikke pluim voor deze mensen.

Een hele sfeervolle film, waarbij het niet direct duidelijk wordt welke kant het opgaat. Mooie beelden, waarbij er soms een onbehagelijk gevoel ontstaat vanwege de vergelijking met de materiële (!) rijkdom hier. Uiteindelijk moet de vrede weer van de kant van de vrouwen komen. Met medewerking van plaatselijke imam en predikant. De titel wordt zeer laat in de film duidelijk. Het thema blijft helaas actueel.

Labaki’s debuut Caramel (2007) en deze film liggen al lang op de kijkstapel, maar het kwam er steeds niet van. Uiteindelijk zag ik Capharnaüm (2018) als eerste, en hoewel niet iedereen daar evenveel over te spreken was, beviel die mij heel goed. En dat geld voor deze ook, ik heb me vanaf de mooie openingsscène goed vermaakt. Mooi gefilmd en een fijne score van Mouzanar (meneer Labaki, lees ik). Where Do We Go Now snijdt de zware thema’s van oorlog en religieuze twisten aan zonder te zwaar op de hand te worden, door er de nodige luchtige momenten en wat comic relief in te stoppen.

Caramel binnenkort ook maar eens kijken. Geen vervelende vrouw om naar te kijken, overigens.

3,5*