A Smell of Honey, a Swallow of Brine (1966)

Een van de betere exploitatiefilms. Eigenlijk draait de protagoniste de rollen om hier. Als ze merkt hoe ze haar vrijer wegens verkrachting weet te veroordelen, probeert ze die kracht uit te buiten. Ze gaat vervolgens als een volleerd verleidster te werk en windt de mannen om haar vinger. Door sexy kleding, lingerie, haar laten begluren terwijl ze zich ontkleedt en gebruik maakt van de badkamer maakt ze hen helemaal gek. Op het ultieme ogenblik als ze dan eindelijk tussen de lakens liggen blijkt ze een femme fatale te zijn. Ze wijst hen af, dreigt hen aan de politie uit te leveren. Ook haar lesbische roommate blijft niet gespaard. De film is nog maar een half uur ver en er zijn al 3 slachtoffers gevallen. Maar bij nummer 4 begint de film te slepen, door middel van montages van dingen die Sharon en haar nieuwe boytoy doen, droom en nachtmerriesequenties. Het einde was min of meer bevredigend, want hoewel het aan de ene kant wel leuk is dat ze de touwtjes stevig in handen lijkt te hebben, hoopte ik toch dat ze eens plat op haar gezicht zou gaan.
De film kent een hoog tempo de eerste 30 minuten en is gewoon goed, de volgende 25 minuten zijn traag en best wel saai, het laatste kwartier is het dan weer beter. Ik had liever dat het tempo meer was verdeeld over de hele film, best wat meer aandacht had mogen besteed aan de eerste 3 slachtoffers. Beetje jammer dat de lesbische roommate al na 30 minuten verdween, mooie vrouw zowel met en zonder kleren. Ik vond ze knapper dan de protagoniste, al was ook zijn heel moeilijk te weerstaan. Hoewel ik deze even hoog waardeer als het latere A Sweet Sickness, vond ik de laatste toch meer entertainend en gevarieerder over de gehele speelduur en ook een sympathiekere protagoniste hebben. A Smell of Honey was plot en actiegewijs te repititief om meer dan een uur te blijven boeien. Ik zal dan ook eerder A Sweet Sickness een herziening geven.