Cave of Forgotten Dreams (2010)

Op het witte doek in 3D gezien, Spetie?

Kunsthistorisch gezien erg belangrijk en ook bijzonder interessant. Zeer indrukwekkende kunst. Schokkend te zien dat er een oeros was afgebeeld die van de beschouwer afloopt en omkijkt naar de beschouwer. Dat is een besef van kijken al 35000 jaar geleden. Werd verder niet besproken helaas.

Kritiek: beetje reportage achtig ook zag het filmwerk er goed uit. Erg mooi met prachtige muziek.

Mooie documentaire, hoewel hij misschien wel wat lang duurde, en bovendien was het jammer van de lelijke en te aanwezige muziek die zeker op het einde de still-opnames van een aantal muurschilderingen verstoorde. En toevallig heb ik deze film vlak na The descent (2005) gezien, dus af en toe vreesde ik even dat de schaduwen tot leven zouden komen. . .…

Heb tijdens vakanties in Zuid Frankrijk en Noord-Spanje veel grotten bezocht en dan ook veel rots-tekeningen gezien. Deze grot spant echter wel de kroon. De tekeningen waren veel ouder maar ook gewoon veel beter. Daarnaast waren al die stalactieten en stalacnieten erg fraai.

Maar goed, even op de film zelf letten. Veel te lang. Ongeveer op het midden slat de verveling toe. De zoveelste wetenschapper die iets leuks verteld over de tekeningen. Telkens hoop je op 'en dan nu de grote finale'. En die blijft gewoon uit. Daarnaast heft Herzog gewoon een rot stem en ditto accent en dat doet al bijna de gehele documentaire de das om. Het laatste zetje wordt echter gegeven door die zenuwachtige, experimentele muziek. Jammer.

De film begint nog best veelbelovend met een Werner Herzog die als eerste en enige filmmaker mag filmen in een bijzondere grot die pas in 1994 is ontdekt en die hele bijzondere en extreem oude tekeningen bevat. De film begint dan ook over de ontdekking van de grot en over de bijzondere tekeningen. Daarna wordt er nog wat wetenschappelijk ingegaan op de tekeningen zelf. En als de film daar geëindigd was en zeg een half uur á drie kwartier had geduurd was het wel Ok geweest. Maar deze film moest kennelijk een speelfilm lengte krijgen en werd vervolgens nog dubbel zo lang uitgerekt met een herhaling van de beelden van de bijzondere tekeningen en semi-filosofisch geneuzel over rotstekeningen en dromen. Wat dan uiteindelijk nog wel leuk was aan de film was, om een Duitser en een Fransman met hun zware accenten Engels met elkaar te horen praten. Daar had Monty Python vast een leuke sketch over kunnen maken.

Herzog in de Grotte Chauvet.

Wellicht ietwat geholpen door de smoes dat de documentaire via de 3D een enorme toegevoegde waarde zou hebben. Of dat zo is laat ik maar in het midden, want ik zag 'm gewoon thuis op een platte tv. Niettemin een erg interessante documentaire, ondanks dat ik over de grot zelf al een serieus naslagwerk gelezen had en er op die manier dus nog wel voldoende van in mijn hoofd had, ondanks dat dat naslagwerk in het Frans was.

En ik ken de streek ook wel ietwat van de vele vakanties daar in de buurt. Niet zo moeilijk te begrijpen dat mensen daar 35000 jaar geleden al wonen wilden, en daar schiet me ook bij te binnen hoe huiselijk een ietwat vergelijkbare grot in de Pyreneeën aanvoelde. Toch, wat de mensen van toen precies zochten en deden in déze grot blijft voldoende raadselachtig. Wat mij keer op keer verbaast is dat de tekeningen die er zijn vrijwel allemaal goed gelukt zijn - nauwelijks een fout lijntje te bekennen. Gummetjes hadden ze toen nog niet, denk ik dan.

Even verbijsterend is dat op de bodem van de grot in de zachte ondergrond voetafdrukken van een wolf, holenberen en een kind gevonden zijn. Niet voor niets dat er geen toeristen worden toegelaten, en dat de wetenschappers alleen voorzichtig over een smal vlondertje kunnen lopen.

Herzog's benadering van het verhaal is een beetje zijn standaard verhalende ego-documentaire - hij vertelt het verhaal vanuit zijn belevingswereld, en laat de wetenschappers hem uitleggen wat hij ziet. Soms werkt dat prima, hier vind ik het wat mager. Het fragment met de geurdeskundige had van mij wel weggelaten mogen worden bijvoorbeeld, en in plaats daarvan wat langer en uitgebreider de tekeningen zelf. En waarom de bezinnende uitsmijter dan in de Ferme aux Crocodiles moest zijn? Ongeveer even toepasselijk als wanneer hij in het Berenbos van Ouwehands was gaan zoeken naar verdieping. Sterker nog, dan was er nog de link van holenbeer naar bruine beer geweest.

Wellicht dat de 3D beelden inderdaad iets toevoegen. Maar misschien even zinvol om een keer in het museum bij Pont-d-Arc te gaan kijken - dat een paar jaar geleden is opgeleverd, en waar een volledige reproductie van de grot in gemaakt is. En daar mag je wél in als toerist.

Herzog en drie crewleden kregen exclusieve toegang tot de Grotte Chauvet bij Vallon-Pont-d'Arc nabij de rivier Ardèche in Frankrijk. Deze in 1994 ontdekte grot is alleen toegankelijk voor wetenschappelijk onderzoek om het klimaat in de grote zo goed mogelijk in stand te houden. De grottekeningen zijn veruit de oudste ter wereld en in combinatie met talloze andere archeologische vondsten plaatsen de geschiedenis van de mensheid en van hun cultuur in een nieuw perspectief. Herzog begint met een gedetailleerd verslag van de vondst van de grot, de nauwkeurige voorbereiding op de expeditie en recreëert zo een gevoel van exploratie. Ondanks de technische beperkingen zijn de beelden indrukwekkend en experts geven met zichtbaar enthousiasme achtergrondinformatie. Als je jongeren warm wilt laten lopen voor archeologie, paleontologie of kunstgeschiedenis, dan is dit een aanrader. De indrukwekkende muzikale score is van de Nederlandse cellist/componist Ernst Reijseger (Ajax: Daar Hoorden Zij Engelen Zingen). Opgedragen aan Jean-Marie Chauvet, Éliette Brunel en Christian Hillaire, de ontdekkers van Grotte Chauvet.