El Espejo de la Bruja (1962)

Neem gelijkendelen Les Yeux sans Visage (1960), Hitchcocks Rebecca (1940) en Orlacs Hände (1924) mix dit met wat heksachtige Black Sunday wraak en gekke wetenschapper-elementen en plaats het allemaal in Hammer Gotische kasteelachtergrond. En je krijg deze Mexicaanse buitengewoon goede horror-mengelmoes!

Het gaat over de heks Sarah die een spiegel heeft, ze ontdekt dat de Vrouwe des huizes Elena gedoemd is te sterven en niets waar ze de zwarte kunsten om smeekt kan haar redden. Haar man is verantwoordelijk voor haar dood en kort daarna brengt hij Lady Deborah mee naar huis. Elena neemt van over het graf wraak en vernietigt het gezicht van Deborah. Gelukkig is Dr. Ramos een gekke wetenschapper...

Hoe ze het deden.... Weet ik niet maar de makers weten op de een of andere manier alles te integreren tot een heerlijk eigen geheel! De film was een lust voor het oog door een uitzonderlijke griezelige gotische sfeer en inrichting! Alhoewel het af en toe lijdt onder een duidelijk zeer laag budget, sommige effecten zijn grof en eenvoudig, (low budget maar vreemd effectief) is het over het algemeen een efficiënt stuk gothic horror. Het acteerwerk was niet sterk maar over het algemeen meer dan voldoende!

Regisseur Chano Urueta levert een heerlijke 75 minuten durende gotische spookfestijn af. Ze hadden dan misschien niet veel budget, maar ze zijn er zeker in geslaagd om een ​​vermakelijke en bevredigende horrorfilm te maken met wat ze hadden!

Een tip van alexspyforever en onderdeel van Mubi's selectie Spectacle Every Day: De vele seizoenen van populaire Mexicaanse cinema | MUBI. Net als onze organisator ben ook ik gecharmeerd van de Mexicaanse horrorcinema; onze smaken zijn niet heel identiek, maar daar vinden we elkaar toch.

Regisseur Chano Urueta speelde in een aantal Peckinpah films als The Wild Bunch (1969) en Bring Me the Head of Alfredo Garcia (1974), maar had als regisseur niet onverdienstelijk naam gemaakt met deze The Witch's Mirror en in hetzelfde jaar El Barón del Terror (1962). Lekker kneuterig soms, maar een bijzonder sfeervol werkje doordrenkt met Gotiek en fijn belichte shots.

En het doet me deugd dat ik nog genoeg te ontdekken heb. Daar moesten we gelijk maar even werk van maken:

The Inevitable Morbidity of Mexican Cinema

3,5*