The Sum of Us (1994)

Dit is een mooie film op veel verschillende manieren!

We maken kennis met Harry en Jeff, zij zijn vader en zoon, hetero en homo. Eén ding hebben ze gemeen, ze verlangen beiden naar de genegenheid van een partner. Harry steunt zijn zoon hier volledig in, hij accepteert en steunt zijn zoon voor de volle 100%.

Dit is niet zomaar ontstaan, Harry is de zoon van een lesbische moeder. Haar onvoorwaardelijke liefde voor Mary, heeft hem geleerd dat liefde in veel gedaantes kan voorkomen, maar altijd warm en mooi is. Zo heeft hij ook zijn zoon opgevoed, die zich niet in het minst geremd voelt om zich te uiten over bepaalde behoeftes, geneugtes en verlangens.

Zijn vader vindt het alleen maar mooi, hij beschouwt zijn zoon als zijn beste vriend. Maar zegt ook gerust dat hij zich soms als een lompe heikneuter gedraagt. We zien twee mannen die veel van elkaar houden, maar elkaar soms wel achter het behang kunnen plakken.

Het verhaal is vrij luchtig maar wordt verderop in de film wat zwaarder van toon. Het verhaal heeft me geroerd en dat was niet - toen ik deze film ging kijken - wat ik had verwacht. Deze film laat weer even zien hoe mooi de liefde is, maar tegelijkertijd hoe kwetsbaar wij zijn. Hoe soms, hoe goed bedoeld ook, we elkaar ongewild pijnigen.

Deze film is me na de enigszins negatieve kritieken heel erg meegevallen. Het verhaal is mooi, diepgaand wanneer je er voor openstaat en een stuk serieuzer dan je in eerste instantie verwacht.

Een mooie toevoeging, althans ik kon het wel waarderen, waren de korte monologen welke direct in de camera aan de kijker werden verteld. Deze verduidelijken het verhaal of geven juist een extra dramatisch of komisch element.

Een film die mij heeft vermaakt maar ook heeft ontroerd. 4,5 ster!

Uitstekende film over een vader die nog met zijn volwassen, homoseksuele zoon samenwoont. Een mooi verhaal waarbij zowel vader en zoon op zoek zijn naar liefde. Het doorbreken van de 4de muur op sommige momenten geeft de film een luchtige toon mee. Desondanks weet de film tegen het einde wel een paar keer te ontroeren. Fijne personages en Jack Thompson en Russel Crowe hebben een goeie chemie als vader en zoon.