menu

Shock Corridor (1963)

mijn stem
3,57 (98)
98 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Mystery
101 minuten

geregisseerd door Samuel Fuller
met Peter Breck, Constance Towers en Gene Evans

Johnny Barrett is een ambitieuze journalist die graag de Pulitzer-prijs wil winnen door een moordzaak in een gesticht op te lossen. De enige getuigen zijn patiënten van het gesticht, uit wier verklaringen de politie niets op kon maken. Barrett slaagt erin zichzelf gestoord te laten verklaren opdat hij naar het gesticht gestuurd wordt, waar hij de zaak rustig tot op de bodem wil onderzoeken.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=fRyHEE0X_Ac

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van ToNe
4,0
Te beschrijven als een kille en claustrofobische One Flew...

Er zijn drie getuigen die de protagonist wil verhoren op de schaarse momenten wanneer zij even bij zinnen zijn.

Opmerkelijk aan deze film is dat de maatschappelijke kritiek tot uiting wordt gebracht door de 'geschiften'. Over cynische ondertonen gesproken.

4,5
Geweldige film. Er wordt gesteld dat iedereen die in een gesticht zit, vanzelf wel gek wordt. Of je dat nu al was of niet. Die centrale stelling krijgt ontzettend leuk vorm, door er een lugubere zoektocht naar een moordenaar van te maken, die alleen die 'gekken' hebben gezien. Ontzettend geestig, scherp, vol goede scenes, slim plot, prima acteerwerk en mooie shots. En dat voor een B-film. Jammer dat zo weinig mensen hem zagen. 4,5 sterretjes.

avatar van Ramon K
4,0
Eens. Fuller is fantastisch.

avatar van boerenpummel
4,0
Een zeer interessante film van Fuller die vanwege de omstredenheid niet in ieder land meteen werd uitgebracht.

Het gekkenhuis kan ook wel gezien worden als een metafoor voor de Verenigde Staten. Racisme, de Korea-oorlog, het komt allemaal langs in het gesticht (de VS). Obsessies kunnen leiden tot waanzin, zie de hoofdrolspeler in deze film. Hij is geobsedeerd door de Pulitzer prijs. Als hij echter de waarheid omtrent de moord na lange tijd nog steeds niet weet, drijft hem dit ook tot waanzin. Uiteraard speelt de omgeving waarin hij zich bevindt hierin ook een belangrijke rol.

4*

3,5
Soms onzinnig, soms meanderend, maar bij vlagen geniaal.

avatar van Paalhaas
2,5
Wat een tegenvaller. Ik weet niet wat het was, maar ondanks het niet onoriginele verhaal (One flew over the cuckoo's nest is overduidelijk hierdoor geïnspireerd), wist deze film me allerminst te overtuigen. En dat lag voornamelijk aan het hoofdpersonage c.q. de manier waarop Breck deze neerzet. Breck is bepaald geen goed acteur (zelden zoveel overacting gezien en zijn hanengekraai was vooral lachwekkend), maar de onlogische capriolen die het script hem laat maken, maken het hem ook bepaald niet gemakkelijk om hier een overtuigende rol neer te zetten. Diverse malen zien we Barrett binnen de minuut achtereenvolgens bij zijn verstand, kierewiet, wederom bij zijn verstand en wederom kierewiet. Ik snap best dat je in zo'n gekkenhuis niet louter logische dingen hoeft te verwachten, maar dit ging echt te ver. Bovendien wordt zijn verwording tot 'gek' niet bepaald soepel en geloofwaardig in beeld gebracht, vond ik. Dit gepaard met 's mans voornoemde matige acteerkwaliteiten en de wat al te overdreven gekarikaturiseerde fruitcakes om hem heen deden voor mij het door Fuller beoogde (ja toch?) drama totaal teniet en maakten er welhaast een klucht van. Soms schenen er overigens wel degelijk stukjes fraaie cinema door van achter de wolken (Bijvoorbeeld de scène met regen in de hal, al wordt deze (wederom) behoorlijk verpest door het hilarische acteerwerk van Breck, zie hem eens op die deuren bonzen ; of de scène waarin hij schoktherapie krijgt), maar het was veel te weinig om deze film te redden.

5,0
Paalhaas schreef:
(One flew over the cuckoo's nest is overduidelijk hierdoor geïnspireerd)


nope, one flew over... is gebaseerd op een boek gebaseerd op ware ervaringen. mja, gelijkenissen zijn er wel, maar dat moet je zien als kritiek op het systeem. want tegenwoordig is er eveneens weinig verschil, mocht men de nota's van een instellingspatiënt op de letter an volgen

Reinbo
IJzingwekkend en hartverscheurend psychologisch drama. Zo'n 60 jaar later zijn sommige zaken wat gedateerd en ook werkt het niet echt meer als en aanklacht tegen het systeem, maar dat doet gelukkig erg weinig afbreuk aan de film. De acteurs spelen allemaal erg sterk en vol overtuiging, de art direction is perfect somer, somber zelfs, maar het is vooral de kille regie van Fuller die dit een bijna meesterwerk maakt. Enkele geweldige surrealistische waanscenes, een paar heerlijke uitbarstingen van totale gekte en de onontkoombare val in waanzinnigheid maken het een zeer boeiend schouwspel. En waar het soms qua plot niet helemaal perfect is, maakt de sfeer het ruimschoots goed. Met recht een klassieker. (Duidelijk de inspiratiebron voor In the Mouth of Madness.)

4,5*

avatar van yeyo
3,5
Na het geweldige The Naked Kiss was deze Fuller me toch net iets te grotesk en absurd. Er zitten wel degelijk sfeervolle momenten in, maar het oeverloos geratel van de patiënten had helaas de boventoon. Vooral het gedoe met die zwarte KKK'er was ridicuul en erg doorzichtig als maatschappijkritiek. Het feit dat de drie getuigen elkaar opvolgen is nogal gimmicky en doordat het hoofdpersonage ze in voice-over uitgebreid inleid, lijkt het al helemaal op een spelletje Cluedo. De voice-over wordt in het algemeen te veelvuldig gebruikt en leek bij momenten te wijzen op een onmacht om details subtieler te mee te delen.

Fuller's regie is over de hele lijn sterk en ik denk dat hij interessante dingen had kunnen doen met dit concept, had hij de nadruk op andere aspecten gelegd dan geroep en getier. De op zich weinig plausibele doorgang van de protagonist blijft hierdoor te oppervlakkig.

avatar van jordybeukeboom
2,0
Ik ben het eens met Paalhaas. Al met al is het verhaal en de ontwikkelingen ongeloofwaardig. Het gebrek aan beveiliging/toezichthoudend personeel in het tehuis is ook schrijnend, maar dat was misschien normaal in die tijd (?). Verder vind ik de drie getuigen niet heel interessante personages en laten ze hun informatie over de moord wel erg makkelijk los in een vlaag van verstandsverheldering. De toezichthouders blijven dan weer behoorlijke flat characters, waardoor je ze ook niet gaat haten en het hele moord-oplos-idee eigenlijk weinig spannend en interessant wordt.
Qua look-and-feel laat Fuller wel zien een getalenteerde filmmaker te zijn.

avatar van Spetie
4,5
All of the men want me, Johnny. But I want you. And you - you want the Pulitzer Prize.

Een erg sterke film over de zoektocht naar een moordenaar in een gesticht, die van begin tot einde boeiend is, uiterst sfeervol, prima acteerwerk kent, en alleen verhaaltechnisch misschien hier en daar een steekje laat vallen. Maar dan nog blijft er een uitermate sterk drama over.

Fuller weet in ieder geval wel hoe je sfeer moet scheppen. Geweldig mooi hoe het gekkenhuis is ingericht en hoe hij telkens de aandacht weet te vestigen op bepaalde zaken. Breck speelt vol overtuiging de rol van journalist Johnny Barrett, die koste wat kost achter de waarheid wil komen. Hij gaat daarbij zover, dat hijzelf langzaam maar zeker ook gek wordt. De mooiste scene daarin, vond ik het moment dat hij zijn vriendin Cathy na een tijdje weer ziet, als zij hem komt bezoeken. Op het moment dat zij hem kust, schrikt hij enorm. Het is echter niet, omdat zijn dekmantel hierdoor kan wegvallen, zoals je op het eerste oog zou denken, maar hij begint juist op dat moment echt te geloven in het nepverhaal, waarbij Cathy doorgaat voor zijn zus. Een prachtig moment, sterk geacteerd en erg verwarrend voor iedereen, inclusief de kijker.

Erg mooi ook, hoe ik op een gegeven moment echt zat mee te leven. De films die daarin slagen zijn vaak de besten. Daarnaast is het gewoon een sterke aanklacht tegen het Amerikaanse systeem van destijds, dat op een originele wijze verpakt is. Het camerawerk is sterk en het thema is nog altijd actueel. Ook duidelijk een film, die inspirerend moet zijn geweest voor andere filmmakers. Ik lees hier al een paar voorbeelden, maar Martin Scorsese’s Shutter Island zie ik nog niet genoemd. Dat lijkt me ook een voorbeeld, die overduidelijk hierdoor geïnspireerd is.

Ik zat te twijfelen tussen een dikke vier sterren of misschien een halfje meer. Aangezien Shock Corridor nog steeds erg in mijn hoofd blijft spoken, wordt het dat laatste. Een zeer mooie klassieker, maar dat moge inmiddels wel duidelijk zijn.

4,5*

avatar van otherfool
3,5
Even inkomen in Shock Corridor, waarbij in het begin vooral de bovenmatig aanwezige voice-over soms wat irriteert, maar dan heb je ook wat. Hallucinante vertelling van een op het oog doorsnee Cluedo verhaal dat eerst de hoofdrolspeler en later ook de kijker meesleept. Het constante geschreeuw en gevecht gaat onder je huid zitten, en Johnny's descent into madness wordt wat dat betreft goed weergegeven. De moeizame start en wat karikaturale elementen voorkomen een echte topscore, maar verder zonder meer een fijne klassieker.

Dikke 3,5*.

avatar van HarmJanStegenga
3,5
Zeer goede klassieker, deze 'Shock Corridor'. Ben van plan om weer wat meer ouwe meuk te bekijken en deze prent was eigenlijk de 1e van een (hopelijk) hele lange reeks. Goed begin in ieder geval.

Sowieso al fantastisch het hele gegeven - het zoeken naar een moord in een gesticht, waar alleen een aantal gestoorde luitjes de moord hebben gezien. Johnny Barret denkt de Pulitzer-prijs te kunnen winnen door zo'n moord ''op te lossen''. Zijn omschakeling naar gekte is ook een fantastische scene en dan doel ik op het moment dat z'n vrouw (of toch zus ) hem een zoen geeft. Zeer sterk.

Vanaf dat moment slaat de verwarring toe, maar ook de verslagenheid dat het 'systeem' hoe dan ook zal winnen. Johnny is verslagen en langzaam aan ''gek'' geworden. De moord blijft onopgelost.

Persoonlijk zat ik er helemaal in. Meevoelend met de hoofdpersonages. 'Shock Corridor' blijkt naast een meeslepende aanklacht, gewoon een heerlijk vermakelijk, meeslepend en sfeervol geheel. Klasse.

avatar van wendyvortex
3,0
Misschien heeft Fuller bij het schrijven van het script z'n fantasie iets te veel op hol gebracht of iets verkeerds in z'n koffie gegooid, want zelfs naar 1963-maatstaven wordt het hier wel wat al te gortig. Echt heel erg serieus nemen kunnen we het ook eigenlijk niet, al zitten we met verbazing te kijken naar het Figaro-syndroom, de racistische neger en de afdeling nymphomane vrouwen.
Tussendoor probeert Peter Breck dan nog een moord op te lossen door als patiënt te infiltreren in deze daadwerkelijk knotsgekke kliniek.

avatar van BBarbie
2,5
Ik vind het een matige film, vooral omdat veel te vroeg duidelijk wordt welke kant het op zal gaan. Daarnaast is het uit de doeken doen van het moordmysterie erg zwak vorm gegeven. Ook het acteerwerk laat nogal wat te wensen ook. Tenslotte mist de film humor én spanning, zaken die wel terug te vinden zijn in “One Flew over the Cuckoo’s Nest”. Van het niveau van die film blijft deze film dan ook heel erg ver verwijderd.

avatar van Mescaline
3,5
Mescaline (moderator)
Lijkt wat opstartprobleempjes te hebben maar wordt daarna toch wel de moeite waard! Vooral de sfeer in de kliniek is wat mij bijblijft maar ook de personages rond hem heen.
Langzaam aan wordt hij zelf ook gek, soms komt dat wel iets geforceerd over maar tegelijkertijd zie je dat makkelijk door de vingers.
Het einde gaf wel een aantal vraagtekens van hoe of wat, ik denk dat er meerdere verklaringen mogelijk zijn? Had wat mij betreft iets meer aandacht mogen hebben maar ach, op deze manier krijg je in ieder geval leuke discussies.

Door de opstartproblemen en het soms wat geforceerde verhaaltje haalt deze film net geen 4 sterren, wat sfeer betreft wel maar de uitwerking heeft hier en daar (kleine) verbeterpunten.
Niet te min nog steeds een aanrader en een lekker tussendoortje!

3,5*

2,5
Letterlijk : much ado about nothing.
Wat was dat nu eigenlijk met dat moordgevalletje en het bodemloos recherche-werk van het hoofdpersonage?
En het inlassen van sociaal-maatschappelijke problemen vanuit de mond van psychisch-mentaal gestoorde mensen kwam uiteindelijk potsierlijk over.
Misschien, heel misschien, hadden een paar betere acteurs het geheel wat kunnen optrekken. Misschien.

4,5
Ik heb deze film gezien kort nadat hij uitgebracht werd en hij heeft toen veel indruk op me gemaakt.
Een echte film noir die je meesleept en in de problematiek trekt en dat lang voordat One Flew over the Cuckoo’s Nest werd uitgebracht.

avatar van kappeuter
kappeuter (moderator)
Vrijdag 21 juli te zien in EYE in het kader van Cinema Egzotik: Scorsese’s Film Foundation Night

Gast
geplaatst: vandaag om 10:38 uur

geplaatst: vandaag om 10:38 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.