Tomboy (2011)

Tomboy is een prachtig gefilmd drama over het jongensachtige meisje Laure dat zich voordoet als een jongen. Vanaf het moment dat de waarheid aan het licht komt, vind ik het dramatisch niet zo sterk, het scenario had de dynamiek vanaf dat moment best wat meer mogen uitwerken. Maar het eerste uur, waarin de omgangsvormen tussen de 10-jarigen worden geschetst, is schitterend.

Sciamma maakte eerder het ook al mooie en kwetsbare Naissance des Pieuvres.

Eindelijk, wat kijk ik hier naar uit na haar afstudeerproject 'Naissance des Pieuvres'!!!

Deze gaat op de lijst. Zat al een tijdje te wachten op de volgende film van Sciamma.

Die vond ik toch wat beter.

Tomboy is niet onaardig. De meisjes spelen sterk, maar er had op alle vlakken meer ingezeten. 3*

Inderdaad minder dan Sciamma's debuut 'Naissance des Pieuvres' maar ondanks dat heb ik 'Tomboy' toch ervaren als een mooie film en dat ligt voor het grootste gedeelte aan de jonge hoofdrolspeelster Malonn Lévana in de rol van Laure's zusje Jeanne. Het was voor mij een lust voor het oog dat kleine meisje te zien acteren. Schitterend, zo natuurlijk. De andere kinderen acteerden trouwens ook erg goed. De ontknoping vond ik het minste gedeelte van deze film maar de laatste scène met Laure en Lisa vond ik daarentegen weer zeer mooi. Wat het onderwerp betreft vond Ik dit ook echt een film die alleen maar door een vrouw geregisseerd kan worden, hoewel ik het ook weer geen typische vrouwenfilm wil noemen.

3,5*

Sluit me aan bij de reacties hierboven. Tomboy is een prima film, maar 'Naissance des Pieuvres' was toch nog een stuk beter.

Heb Sciamma na haar overdonderende debuut (top 20 materiaal!) altijd een warm hart toegedragen en mezelf voorgenomen haar toekomstige projecten scherp in de gaten te houden, schijnbaar had ik de hoop te snel opgegeven door haar in een willekeurig gesprek eens een eendagsvlieg te noemen, want ik kwam er pas een aantal weken terug achter dat ze een nieuwe uit had die buiten mijn weten om zelfs al in de bioscopen te zien was, helaas voor mij bleek dat al de laatste week te zijn dat die in mijn stad(je) draaide dus was het alsnog afwachten. Maar gister, na heel wat wikken en wegen, dan toch eindelijk binnen weten te halen en ik moet zeggen dat ik toch een tikkeltje teleurgesteld ben. Het is absoluut een heel lief en gevoelig filmpje, maar het kwaliteitsverschil is toch wel vrij groot in tegenstelling tot NDP. Denk ook dat als je de twee naast elkaar zou zetten zonder kennis van wanneer ze uitkwamen, heel wat mensen terecht zouden denken dat dit haar eerste was ipv andersom, want zonder echt negatief te zijn voelt het toch aan als een stapje terug en dat is jammer, zeker als je Water Lilies al kon. Maar goed, genoeg mieren geneukt. Zoals reeds aangegeven is vooral het eerste uur gewoon erg fijn. Heerlijk om te zien hoe die kinderen met elkaar omgingen en die speelse onbezorgdheid tegenover de langzaam ontluikende puberale gevoelens werden gezet! Juist het feit dat het eens een film over zulke jonge kinderen is vond ik een dikke plus. En dan zo'n onderwerp, het blijft een fascinerend gegeven, helaas zie je ze niet zo vaak, mede om de taboe's die er nog steeds een beetje omheen hangen. Vooral die reactie van die moeder toen ze erachter kwam waar haar dochter mee bezig was was sterk. Ouders weten vaak niet half met wat voor dingen hun kinderen al bezig zijn of rondlopen op die leeftijd, vond dat ze dat mooi overgebracht hadden. Héran is ook gewoon perfect gecast, als je niet beter zou weten zou je ook daadwerkelijk geloven dat het een jongetje was, zie die poster alleen al. De laatste 20 minuten echter vond ik een beetje afgeraffeld overkomen, het einde is natuurlijk erg logisch, maar de aanloop er naartoe had van mij wel iets beter gemogen. Dan kom je eindelijk op gang en ga je opeens gas terug nemen als het echt interessant dreigt te worden. Hoewel: aan de andere kant, het blijft een film waarin subtiliteit ter alle tijden voorop moet blijven staan, dus misschien was dat maar beter ook. Zoiezo krijgt hij van mij het voordeel van de twijfel, al is het maar omdat ik me maar al te goed besef dat ik geen geheel objectieve mening kan vormen door het, onbewust, telkens zo te vergelijken. (3,5*)

Boys don't cry -idee op zijn Frans, kijkt behoorlijk weg, maar zonder echte hoogtepunten.

Het thema is onder meer eerder aan bod geweest in het betere 'Boys Don't Cry'. Deze versie is, hoe subtiel ook, voorspelbaar clichématig, het ontbreekt aan vaart en pep en het verhaal is dusdanig onopvallend dat je geen moment "gepakt" wordt. Als kijker blijf je ook nog met onbeantwoorde vragen achter. Ik heb recensies gelezen waarin deze film taboedoorbrekend werd genoemd. Ik heb dat geen moment kunnen ontdekken.

Een mooie film. Het enige is dat ie traag is. Je bent constant een beetje aan het wachten tot er iets gebeurt. Laure is een erg goed gespeelde rol. Met name nadat het "geheim" bekend wordt zie je goed de frustratie en hulpeloosheid.

Mee eens gauke.

Mooie film, maar het wordt helaas niet echt uitgewerkt. Het had leuk geweest als je aan het einde van de film had geweten of het meisje tijdelijk een bevlieging had een jongen te willen zijn, of dat ze lesbisch blijkt te zijn, of transsexueel. Dat had de film veel meer lading gegeven en daardoor waarschijnlijk ook veel interessanter hoe de ontwikkeling gaat. Desalnietemin wel een film om ns te kijken.

ik heb deze film een 4,5 gegeven omdat ik het een erg mooie film vind. en het een realistisch verhaal wordt

Aardig gegeven, goed realistisch gespeeld. Het zusje van Laure is wel een dotje en voor zo'n jong kind is er zeker uitstekend geregisseerd, dat zal voor de regisseuse niet makkelijk zijn geweest. Maar spelende kinderen, de hele film door, is voor mij te veel gevraagd. De lage waardering ligt dus voor het grootste deel hoe ik zelf de film ervoer, ik kan best zien dat de film kwaliteiten heeft.

Charmant filmpje. Vooral de rustige beschouwingen van het wel en wee van het kleine grut is poetisch en ontwapenend (in beeld gebracht). De gender-studie die hieraan wordt vastgebonden is ook nog eens klein uitgewerkt, en weinig beoordelend. Gewoon een meisje dat zich als jongetje voordoet, en de voor- en nadelen die hierbij komen kijken. Net iets minder goed dan Sciamma's debuut, maar wederom best fijn!

Waanzinnig mooie, poëtische, gevoelige en warme film die in al zijn subtiliteiten (kleuren / kleding) een hedendaags psychologisch probleem vastlegd. Zal wel de enige hier zijn maar vond dit dus stukken beter dan haar debuut Naissance des Pieuvres.

Wow dan moet hij dan wel heel goed zijn want haar debuut op nr 1 in mijn top 10.

Vond deze vooral nog net iets meer naturel dan haar debuut. Dat is heel poetisch, maar ook iets minder beklijvend.

Mooie vaststelling, danuz. Ik was erg onder de indruk van hoe accuraat Sciamma de leefwereld van deze pre-pubers schetst. Opmerkelijk, omdat het een complexe leeftijd is: sport en spel domineren nog, maar er worden toch al voorzichtige aanzetten tot relaties en seksualiteit genomen.

Dit is voor mij ook de grote kracht achter dit kleine filmpje. Ongelooflijk hoe overtuigend Céline Sciamma deze leeftijd naar het doek heeft weten te vertalen. Net als in haar debuut gebruikt ze hiervoor tedere beeldtaal, maar dit keer op een heel naturalistische manier. Muziek is afwezig en ook visueel staat alles in teken van de personages. De zomerse kleuren zijn overigens wel aangenaam om naar te kijken.

Dat het zo goed werkt, heeft natuurlijk ook te maken met de naturelle acteerprestaties. De hoofdrolspeelster is perfect gecast en zorgde ook bij mij voor ambiguïteit (tot ze een jurk aan moest, had ik voortdurend het gevoel naar een jongen te zitten kijken) en ook het kleine zusje en Lisa doen het uitstekend.

Naast de goed getroffen leefwereld van de kinderen, kan Tomboy bogen op een soort van spanning die door de leugen ontstaat bij alledaagse taferelen. Zelf vergelijkt Sciamma het met een agent die de maffia moet infiltreren, en daar heeft het voor de kijker inderdaad wat van weg.

Erg fijn filmpje dat toch misschien net wat te klein is om mij helemaal omver te blazen. Niettemin ruim 3,5*.

Regiseuse volgt groepje kinderen (bijzonder naturel gespeeld allemaal).

Mikael is net in de buurt komen wonen en probeert zich een plekje in de groep te verwerven, als kijker weten we echter dat Mikael eigenlijk een meisje is en z'n thuisfront ook niet weet dat hij zich als jongen uitgeeft.

Uitermate subtiele film die meer voorbijglijdt dan een echt duidelijk plot te gebruiken en waarin de volwassenen niet meer zijn dan achtergrondfiguren.

Inderdaad goed spel van de jeugdige acteurs maar echt bijzonder vond ik de film zeker niet. Het gemis van plot is er niet maar hier en daar wat diepgang had het verhaal voor mij interessanter gemaakt waardoor het bij vlagen meer als een registratie overkomt dan een film. Dat is uiteraard een compliment voor het natuurlijke spel maar niet echt wat ik ervan verwacht had. Daarnaast verloopt alles nogal voorspelbaar en is het met name Héran in de rol van Laure/Mikaël die naast sterk gespeeld ook mooi in beeld gebracht wordt. De manier waarop hij/zij in stilte probeert om te gaan met de situatie zorgt voor wat mooie scènes maar als geheel te simpel.

***

Een goede dramafilm...

Dacht een familiefilm, veel jeugdige acteurs...

Prima acteerwerk...

Prima verhaal...

Wat een drama dat zij wilt graag als een jongen speelt...

Wel spannend laatste slot...

Mooi HD kwaliteit...

Prima achtergrond geluid (Dolby Digital)...

Aangenaam,wat dromerig filmpje met sterk acteerwerk van de hoofdrolspeler, Zoé Héran. Toch steelt kleine zusterlief Malonn Lévana wat mij betreft de show, met haar schattige, guitige voorkomen en prima acteren. De film toont mooi de wereld van kinderen en tevens de hardheid en directheid van onze kleine medemensen.

Uitstekende film waarin een jong meisje wordt aangezien voor een jongen door haar leeftijdsgenootjes, en dit ook verder mee speelt. Een mooie, intieme film over identiteit waarbij veel scenes toch een extra lading krijgen. Ook als de waarheid boven water komt, blijft de film geloofwaardig en bovenal boeiend. Door het buitengewoon natuurlijke spel van eigenlijk alle kinderen: 4.0 sterren.

Inderdaad een beetje een dromerig filmpje over Laure die zich een zomer voor doet als Michael. Ik heb genoeg films gezien over dit onderwerp alleen onderscheidt Tomboy zich in de neutrale rol. Er wordt geen duidelijk moraal of situaties opgehelderd waardoor je je bezwaard voelt voor bepaald soort mensen. Begrijp me niet verkeerd, het is en blijft een vreselijke situatie waar nog veel over te leren valt, maar daardoor is het natuurlijk ook zo interessant. Als kijker wist ik niet precies of Laure zich echt als jongen voelt of dat de situatie zich zo voordeed, dat is juist mooi. Als kijker ben je toeschouwer van een deel van iemands leven i.p.v. dat je het verhaal verder kan vertellen. Er wordt erg goed geacteerd en het verhaal is heel interessant en natuurlijk. Goede film, al denk ik dat het een beetje saai is voor kinderen (ik dacht namelijk dat het een familiefilm was...) 3,5 ster

Mooi uitgangspunt, maar de uitwerking vond ik nogal futloos en ongeïnspireerd. Sciamma kiest duidelijk onderwerpen die haar na aan het hart liggen, maar de kwesties over identiteit, idylle etc die aan de orde komen worden soms nogal makkelijk omgebogen, waardoor het geheel gemaakt en weinig naturel overkomt (terwijl setting en acteurs dat tweede wel doen vermoeden). Mooiste scènes zijn tussen Laure en Jeanne.

Goed gespeeld door de kinderen maar het verhaal blijft op de vlakte. Jammer want het uitgangspunt is interessant. Maar de film blijft mat, gaat nergens op door.

Leuke film die lekker wegkijkt, acteerprestaties zijn goed, het verhaal ook.

Mijn vrouw zat muisstil dus maakte het indruk, prachtige verfilming van meisje dat bij eerste ontmoeting met vriendinnetje een leugentje vertelt!