Friends with Kids (2011)

Tja......
Het is een comedy..maar de humor komt van het begin af aan al wat geforceerd over..
Verder lag het er voor mij van af de eerste seconde al dik bovenop dat de 2 beste vrienden samen zouden eindigen Nouja eigenlijk was alles van de film te verwachten hoe die zou lopen.
Maarja dan kan het nog wel grappig zijn, maar dat was die jammer genoeg niet. Als je wilt lachen of een feel good movie wilt kijken zou ik een andere uitkiezen. Megan Fox vond ik trouwens niet opvallen door haar acteertalent Het leek erop alsof zij erbij was gecast als een soort Leontien bij het rad van fortuin, maar die maakte dan nog meer indruk. En Jennifer Westfeldt irriteerde me echt (in deze rol) Chris O'Dowd deed het wel het best in de cast van deze film

Het moet je een beetje liggen denk ik, al moet ik zeggen dat ik Bridesmaids niet geweldig vond. Maar deze film kon ik zeer waarderen, met name door de cast. Het verhaal zelf is geinig, maar niet heel bijzonder. De grappen zijn wel gewoon goed. Ik kon zelfs Megan Fox waarderen, al vind ik haar dus echt niet zo aantrekkelijk. O Dowd en Hamm zijn natuurlijk geniaal, maar toch vind ik Adam Scott het verrassends. Die was echt heel goed in in zijn rol.

4*

Heerlijke rom/kom die luchtig begint en na mate de tijd verstrijkt meer diepgang krijgt en meer drama wordt heerlijk kijkvoer en de uitmundende cast doet de rest. Vooral de gesprekken tussen de stellen met verwijten zijn meesterlijk en zeer realistisch.

Leuke en onderhouden comedy/drama.

Score/soundtrack is prima, acteerwerk en chemie tussen spelers zeer goed.

Het verhaal is verfrissend en orgineel alleen jammer dat het geheel halverwegen inkakt als een taart die tevroeg uit de oven wordt gehaald!!!

De rek was er wel een beetje uit gezien je wel aan voelt komen hoe het allemaal gaat aflopen.

Dat wil overigens niet zeggen dat de film niet leuk is en niet blijft boeien.

De karakter ontwikkelingen zijn leuk in beeld gebracht, maar had (gezien de speelduur van de film) net iets meer mogen zijn.

Voor de rest is het een leuke film voor een druilerige zomer avond op de bank (als je geen overkapping hebt, anders zou je daar wel zitten).

Van mij een 3,5*

Feelgood?

Deze romantische ‘feelgood’ komedie is lang niet altijd grappig, gezien het feit dat een aantal grappen nogal pijnlijk dicht bij de waarheid komen. Lachen is dus een optie. Zo wordt het beruchte taboe aangesneden dat kinderen krijgen en opvoeden lang niet altijd leuk is. Iets waar niemand openhartig over praat omdat de buitenwereld altijd moet zien hoe fijn we het hebben. Zoiets word gezien als zwakte of een reden om de kinderbescherming alvast maar in te schakelen. Kinderen zijn altijd leuk. En dus zwijgt men, maar makkelijk heeft niemand het en dus laaft men zich aan Dr. Phil en allerlei andere TV- en boek-goeroes, die pedagogiek hoog in het vaandel houden om het leed te bestrijden.

Ook dat andere euvel dat relaties onder druk kan zetten, sleur in je seksleven na een jarenlange relatie, wordt hier aan het licht gebracht. Ook hier zwijgt men graag over. Men praat nou eenmaal niet zo graag over het feit dat na een tijdje de spanning er wel een beetje vanaf is. Schaamte. Straks denken mensen nog dat je bent uitgeneukt. En zo heeft het script van deze film meer buskruit aan boord voor beter vuurwerk dan menig ander genre-genoot. En met Fox als welkome sierpijl zijn voorspelbaarheid en clichés minder erg. Een heerlijke film, al zal er door een hoop mensen worden gelachen als een boer met kiespijn om de herkenbare malaise. Feelgood? Tsja, hopelijk wel.

Zeer goed.

Er wordt goed geacteerd, het drama is aardig en er worden interessante onderwerpen aangesneden, maar op het eind verzand de film toch weer in hele dikke (romantische) clichés. De film doet denken aan Life As We Know It (2010).

Redelijk geslaagde romantische komedie, de zoveelste variatie op het thema van When Harry Met Sally. De muizige Jennifer Westfeldt mist wat charisma in de hoofdrol (als regisseuse van deze film had ze de hoofdrol beter aan iemand anders kunnen geven), maar Adam Scott is prima en de rest van de cast is degelijk genoeg. En Megan Fox laten opdraven in een belangrijke bijrol is natuurlijk nooit verkeerd. De film wint aan kracht naarmate ie vordert en weet vooral in de meer serieuze momenten te overtuigen. Al met al geen hele sterke film, daar is het materiaal te voorspelbaar en te vlak voor, maar binnen het genre beter dan gemiddeld.

Yup, daar sluit ik me bij aan. Het is wel weer zo'n standaard romcom met dit keer wel een geinig uitgangspunt maar het voordeel is dat er dit keer echt goed geacteerd wordt.

Of misschien is het omdat de hoofdrolspelers niet van die overbekende acteurs zijn, het is erg overtuigend.

Adam Scott en Westfeld zijn echt zeer goed in deze film. chapeau.

En wat een heerlijk relaxte uitstraling heeft die O'Dowd toch, haha.

Zinema slaat de spijker iets te hard op het pijnlijke koppie.

Aardig filmpje is het, over dit stel triest-infantiele tienertjes dat denkt een moderne relatie aan te gaan als reactie op de pijnlijke tristesse van de relaties van hun vrienden. Alsof de jaren-70 niet tot ziekmakens toe hebben aangetoond dat dat geen enkele kans van slagen heeft. En dan komt Megan Fox ook nog langs om het hele zaakje wat op te vrolijken. If I could be so lucky.

Best leuk om te zien - even aangenomen dat je geen ingewikkelde relatie-met-kind hebt, of een vriendinnetje waar je goedbeschouwd toch wat op uitgekeken bent. Aardig geacteerd, Jennifer Westfeldt kan zichzelf heel goed regisseren ook kennelijk. Da's best knap. En een film met Megan Fox is altijd goed, eigenlijk - en ook fijn dat haar schouder ongegeneerd getatoeëerd in beeld komt. Al is daar dan alleen maar dat idiote Shakespeare-citaat te lezen.

Love, kids, happiness. Pick two.

Goeie film waarin een beste vriend en vriendin besluiten een kind te nemen om vervolgens ieder naar de juiste partner te zoeken. Het verloop is nogal voorspelbaar maar de verhouding tussen humor, drama en romantiek liggen goed. Het ligt er allemaal wat dik bovenop, maar hierdoor wel vermakelijk. Verder een fijne cast en een aantal goeie dialogen (vooral tijdens de oudejaarsviering).

Eerlijk gezegd zijn dit niet echt mijn soort films en ik vond het in het algemeen ook een wat flauwe, clichématige en voorspelbare bedoeling (ook niet bijster origineel). De film staat betiteld als een komedie (de humor was overigens vaak ver te zoeken) maar dit is eigenlijk gewoon een drama / romantiek. En dat drama heeft dan vooral betrekking op wat zielige gefrustreerde dertigers (opzicht wel grappig want vrijwel alle acteurs zijn veertigers). Vooral dankzij Megan Fox (wat zag ze er fraai uit) heb ik deze film nog weten uit te kijken.

P.S. wel geinig dat hoofdrolspeelster Jennifer Westfeldt tevens de regisseuse is van deze film en een relatie heeft met Jon Hamm welke ook een rol heeft in deze film.

Deze was op tv en me er eens aan gewaagd. Het eerste uur gaat het er heel gemoedelijk aan toe en af en toe wel grappig, maar het tweede uur ging het toch eerder de drama toer op. Er zaten wel wat herkenbare situatie in, maar natuurlijk allemaal wat uitvergroot.

De cast deed het zeker niet slecht en kwam wel overtuigend over.

Tja, 'k vond het wel eens het bekijken waard.

Leuker dan verwacht. Iedereen die deed het leuk en speelde goed. Beetje cliché, maar wel vermakelijk.

Oké.

Eigenlijk een betere film dan ik vooraf had kunnen denken. Dit keer een verhaal die twee personages in de hoofdrollen aanstelt en daar wat personages omheen schrijft. Ondanks dat vrijwel iedereen wel door een bekend gezicht wordt gespeeld, worden de overige personages wat verwaarloosd, maar aan het geheel doet dat niet al te veel afbreuk.

Wat vooral werkt zijn de acteerprestaties, maar met zo'n cast mag je dat ook wel verwachten. De chemie wordt aardig geregisseerd waardoor je wel degelijk iets voelt bloeien in de film, al is het moeilijk schattig of beklijvend te noemen. Toch wordt het wat menselijker naar voren gecommuniceerd, waardoor je als snel wat beter kunt inleven met de gebeurtenissen. Het is alleen ook zo dat je er waarschijnlijk niet veel voor zult voelen.

Redelijk statische regie, maar prima decoratie en net aan voldoende cinematografie om het als geheel aantrekkelijk te maken. Eenmaal de poppen aan het dansen zijn is de film veruit op z'n sterkst. Qua opbouw laat het qua narratief ook weinig vallen waardoor het niet echt rommelig aanvoelt, maar je had wel gehoopt dat de overige acteurs wat minder verwaarloosd werden. Zo'n Jon Hamm bijvoorbeeld komt überhaupt nauwelijks in beeld.

Als geheel boeit en onderhoudt het genoeg, maar echt verrassend is het ook niet. En dat is jammer, want de inhoud van de film is complexer dan je zou denken. Dat kan je alleen misschien niet direct voelen, want waar de film vooral faalt is dat het er niet echt in weet te slagen om een emotie te communiceren. Als de personages bijvoorbeeld verdrietig zijn, is er maar weinig kans dat je dit zelf ook bent door toedoen van dat personage. Redelijke film, maar niet briljant.